Judie Tzuke - Peace Has Broken Out (2017)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Folk
Label: Big Moon
-
Woman Overboard (5:09)
-
Love Is Not Enough (3:50)
-
So (4:45)
-
Enjoy the Ride (4:26)
-
Gold (2:46)
-
Lifeline (3:59)
-
Full Moon Blackout (3:58)
-
Peace (Has Broken Out) (4:35)
-
Blue Chair (3:41)
-
Thunder (3:45)
-
Hurt in Your Heart (4:38)
-
Angels & Pipe Dreams (4:25)
-
The Ballad of Davey Graham (2:50)
-
Blue Chair [Demo] * (3:41)
-
Woman Overboard [Demo] * (5:10)
-
Love Is Not Enough [Back Track] * (4:02)
-
Better Plan * (4:26)
-
More Than * (3:35)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
52:47
(1:13:41)
0
geplaatst: 6 april 2018, 12:42 uur
Een nieuw album van Judie "Stay With Me Till Dawn" Tzuke... die bovendien ook nog te beluisteren valt via Spotify! De meeste albums zijn dat namelijk niet, waaronder mijn favoriet haar tweede album Sportscar (1980) en ook geen Turning Stones (1989) noch Left Hand Talking (1991) die ik ook zeer waardeer.
De eerste keer dat ik een nummer hoorde van dit album kon ik niet haar stem daarin herinneren, al was het ook wat jaartjes geleden dat ik die voor het laatste gehoord had. Ze heeft nog veel bereik in het hoog maar het klinkt minder warm, wat dun, het 'vloeit' wat minder en soms denk ik ook auto-tune te horen. Vreemd genoeg doet ze me nu denken aan Mimi Parker van Low, maar die zingt beduidend mooier. Ze is ondertussen ook de 60 gepasseerd en het beste is er duidelijk af.
Muzikaal is het aardig, eerder Poppy Folk dan Folky Pop, redelijk ingetogen instrumentaal aangekleed met een prominente rol voor de akoestische gitaar. Elektrische gitaar en piano springen af en toe wat bij maar vooral in de achtergrond. Soms klinkt het alsof er een achtergrond-zangeres meedoet, naast dat ze regelmatig haar eigen zang dubt.
Het is geen slecht album, het kabbelt voort en voelt op zich niet lang aan ondanks de 13 nummers en bijna 53 minuten. Het is pas de eerste beluistering dus misschien groeit deze nog.
De eerste keer dat ik een nummer hoorde van dit album kon ik niet haar stem daarin herinneren, al was het ook wat jaartjes geleden dat ik die voor het laatste gehoord had. Ze heeft nog veel bereik in het hoog maar het klinkt minder warm, wat dun, het 'vloeit' wat minder en soms denk ik ook auto-tune te horen. Vreemd genoeg doet ze me nu denken aan Mimi Parker van Low, maar die zingt beduidend mooier. Ze is ondertussen ook de 60 gepasseerd en het beste is er duidelijk af.
Muzikaal is het aardig, eerder Poppy Folk dan Folky Pop, redelijk ingetogen instrumentaal aangekleed met een prominente rol voor de akoestische gitaar. Elektrische gitaar en piano springen af en toe wat bij maar vooral in de achtergrond. Soms klinkt het alsof er een achtergrond-zangeres meedoet, naast dat ze regelmatig haar eigen zang dubt.
Het is geen slecht album, het kabbelt voort en voelt op zich niet lang aan ondanks de 13 nummers en bijna 53 minuten. Het is pas de eerste beluistering dus misschien groeit deze nog.
* denotes required fields.
* denotes required fields.