Bleeding Through - Love Will Kill All (2018)

Damn, die eerste twee nummers! Niet vaak zo blij geweest met een comeback!

Aanvankelijk afscheidsalbum The Great Fire heb ik nog steeds heel hoog zitten. Niet eens zozeer qua techniek en productie, maar vooral door die niets ontziende agressie en passie.

Love Will Kill All gooit het over een andere boeg. Het luistert meer weg als een samenvatting van hun carrière; ‘gewoon’ 12 heel goede goede Bleeding Through-nummers. Geen rare experimenten, maar steady van begin tot eind. En wat deze dan wél heeft: een uitstekende productie.

Als ik moet kiezen tussen het afscheids- en het comebackalbum, ga ik absoluut voor die eerste. Ik mis hier een beetje dat vuistindeluchtgevoel, al vormt het enorm gave Set Me Free daar dan direct weer de uitzondering op. Maar goed is Love Will Kill All absoluut.

Aangename comeback van één van mijn favoriete metalcore-bands, al behoort het album niet direct tot het beste werk van Bleeding Through. Daar is het songmateriaal net iets te gemakzuchtig voor, met hier en daar wat hinderlijke clean gezongen refreintjes. Die dan vaak op het verkeerde moment langskomen, wanneer je net lekker in de brute groove van één van de songs zit. De klinische, dichtgesmeerde produktie is ook niet optimaal. Verder beukt de band gelukkig wel lekker door en klinkt alles wederom overweldigend vet. Een beetje wisselvallige terugkeer derhalve, maar overwegend: missie geslaagd.

De single "rage" deed me dit jaar wel wat, best avontuurlijk, leuke keys en gitaar sound met vrouwelijke refreintjes. Ik zal de band eens nader beluisteren.