Tremonti - A Dying Machine (2018)

Het duurde even maar ondertussen bevalt A Dying Machine hier ook goed. Ben erg benieuwd of dit album meer van hetzelfde wordt (wat ik overigens niet erg zou vinden), of toch wat experimenteler. Het feit dat het een concept album is gebaseerd op een novel die hij schrijft zorgt in ieder geval voor een andere setting.
Heb er sowieso zin in.

Ondertussen is single 2 vrijgegeven Take You With Me. Deze klinkt een stuk toegankelijker.

Aan A Dying Machine moest ik even wennen, maar na een aantal luisterbeurten ben ik voor mezelf gaan inzien dat ik dit een prachtig nummer vind. De dialoog tussen mens en machine die respectievelijk begeleid wordt door een harde gitaar en een cleane gitaar is prachtig uitgewerkt!

Opener van de cd Bringer of War inmiddels ook te beluisteren. Fantastisch nummer met spetterende solo. Kijk uit naar deze cd van mijn favoriete rockgitarist.

En toch heb ik meer moeite met deze singles dan die van de voorgaande albums. Misschien omdat dit wat meer afwijkt dan wat ik verwacht had.

Benieuwd wat de heren live gaan spelen 26 juni in Hedon Zwolle.

Waar ik aanvankelijk moeite had met de single's gaat het album erin als zoete koek. Veel sfeervoller en afwisselender dan de vorige albums. Ben erg benieuwd wat ze live gaan brengen eind deze maand.

Prima album van Tremonti maar de muziek trekt me niet naar het puntje van mijn luisterstoel. Opener 'Bringer of War' is een uitstekend nummer en het beste nummer van dit album. Helaas wordt het niveau daarna niet meer gehaald. Niet voldoende voor mij om als hardcopy in huis te halen...

Wederom een album vol met sterke songs. Zou zomaar eens zijn beste kunnen zijn tot nog toe. Lekker die afwisseling weer tussen thrashy riffs en melodieuze zangstukken.

Dit is de eerste keer dat ik een cd van Tremonti Integraal beluister en ik ben aangenaam verrast. Nu wist ik mede door zijn zangkunsten in Alter Bridge dat Mark Tremonti steeds beter is gaan zingen, maar ik had niet verwacht dat ik zijn zangkunsten mij zouden overdonderen. Ik heb begrepen dat A Dying Machine (ADM) lichtelijk een concept album is, al ben ik er nog niet in geslaagd om het hele verhaal achter de plaat te begrijpen.

Hoewel ADM bestaat uit veertien nummers, heb ik nergens het gevoel dat de muziek langdradig is of er echte fillers op staan. Tremonti heeft vooral een plaat uitgebracht met heerlijke catchy metalsongs en de teksten zijn ook nog prima in orde. (Over het gitaarwerk valt natuurlijk niks op aan te merken.) Wat ik vooral fijn vind is het feit dat veel nummers een optimistisch geluid laten horen. Neem bijvoorbeeld ‘Take You With Me’: Never mistake what we are / We stand up high with our battle scars /Never regret or fight alone / We’ll stand apart on our fight song.

Voorlopig zijn mijn favoriete nummers van ADM: ‘Trust’, ‘As The Silence Becomes Me’ en ‘Take You With Me’. Alleen jammer dat ik de albumcover niet zo geweldig vind omdat ik deze plaat graag op vinyl wil kopen.

Met veertien nummers aan de overdadige kant, zeker omdat er wel een paar mindere tracks tussen zitten, maar al met al is dit vierde album van Tremonti dik in orde. Vooral de uptempo songs zijn heerlijk, vol aanstekelijke riffs en spetterende solo's. Qua zang is meneer Tremonti ook weer wat verder gegroeid. Zo langzamerhand vind ik dit eigenlijk beter dan Alter Bridge, Mark Tremonti's andere band.

Mijn favoriete gitarist brengt zijn 4e solo cd uit en het is weer genieten. Opener Bringer of War knalt er gelijk in, up tempo en met vet gitaarwerk. Mark zijn zang prestaties worden ook steeds beter en passen perfect bij de muziek die hij maakt! Naast veel snelle nummers met The Day When Legions Burned ( waanzinnige openinfsriff) als hoogtepunt, hoor je ook prima afwisselende rock nummers als Make It Hurt of Traipse. En nu komt er ook nog een live cd van Alter Bridge, 2018 is voor mij als fan een prachtig jaar!

De drums in Traipse vind ik heerlijk! Stilvallen en weer vol gas!

Voorts een fantastisch album van deze fantastische gitarist/componist. Gelukkig maakt hij het beste van zijn time off bij Alterbridge en verwent hij ons verder met zijn gave.

Weer een tweetal jaren verder, weer een nieuwe Tremonti CD. Elke keer moet ik toch even luisteren, voor die paar nummers die er tussenuit springen; de formule werkt immers nog steeds goed. Echter, net zoals bij de vorige platen blijf ik erbij dat er te weinig variatie in zit om mij de gehele speelduur te blijven boeien. Af en toe een nummertje los hoor ik graag, maar meer hoef ik niet zo nodig. Daar verrast Tremonti te weinig voor.

Inmiddels, in het kader van een review, dit album toch wat intensiever geluisterd en ik moet mijn mening bijstellen. Inmiddels heb ik de LP ook voor een klein prijsje op de kop getikt. Halve ster erbij en review volgt.

Oerdegelijk Tremonti album. Vooral tweede helft kent enkele zeer fraaie songs.