menu

Kamasi Washington - Heaven and Earth (2018)

mijn stem
3,85 (104)
104 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Young Turks

  1. Fists of Fury (9:43)
  2. Can You Hear Him (8:54)
  3. Hub-Tones (9:10)
  4. Connections (8:24)
  5. Tiffakonkae (9:24)
  6. The Invincible Youth (9:53)
  7. Testify (5:44)
  8. One of One (9:50)
  9. The Space Travelers Lullaby (10:31)
  10. VI Lua VI Sol (11:07)
  11. Street Fighter Mas (5:58)
  12. Song for the Fallen (12:41)
  13. Journey (8:51)
  14. The Psalmnist (7:18)
  15. Show Us the Way (6:51)
  16. Will You Sing (10:13)
  17. The Secret of Jinsinson * (8:07)
  18. Will You Love Me Tomorrow * (9:40)
  19. My Family * (6:34)
  20. Agents of Multiverse * (5:22)
  21. Ooh Child * (8:53)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 2:24:32 (3:03:08)
zoeken in:
avatar van Kronos
4,0
Dat ziet er weer een episch werkje uit.

avatar van vinylbeleving
3,0
Ik ben bang dat het tegenvalt. Eerste twee vrijgegeven songs klinken goed, maar ook als iets dat hij al op The Epic en zijn ep van vorig jaar liet horen. Ik hoor weinig vernieuwing. Dat hoeft op zich niks uit te maken, maar met zoveel muziek in de afgelopen jaren dreig ik wat Kamasi moe te worden.

avatar van Perpetual
Fist of Fury is naar mijn mening briljant. The Space Travelers Lullaby spreekt mij minder aan, maar is nog steeds een goed nummer. Ben erg beneuwd naar zijn nieuwe release.

avatar van Brunniepoo
4,0
Fists of Fury vond ik live gisteren briljant, misschien wel het beste nummer van het hele optreden. The Space Travelers Lullaby viel ook zeker niet tegen. Ben dus wel weer benieuwd naar deze plaat.

avatar van waxs
Sodeju, 2,5 uur genieten dus!

avatar van Dreten Bukgat
4,5
voor wie nog niet op de hoogte was: zowel de cd als de lp-versie hebben in hun packaging een verborgen ruimte met een extra album. de aangekondigde 2cd-versie is als dusdanig een 3cd-album, de 4lp-versie een 5-lp album. de extra disc/lp heeft als titel 'the choice' en bevat 5 extra tracks...

1 The Secret Of Jinsinson 8:07
2 Will You Love Me Tomorrow 9:40
3 My Family 6:34
4 Agents Of Multiverse 5:22
5 Ooh Child 8:53

avatar van Manfield
4,0
Ik kom niet verder dan 'Fist of Fury', fantastisch nummer!

4,0
Kamasi doet weer niet zuinig aan; 2,5 uur bombastische jazz. Een flinke zit, maar absoluut de moeite waard.

avatar van bonothecat
waxs schreef:
Sodeju, 2,5 uur genieten dus!


Best mooi, maar duurt allemaal veel te lang.

avatar van erwinz
4,5
Dreten Bukgat schreef:
voor wie nog niet op de hoogte was: zowel de cd als de lp-versie hebben in hun packaging een verborgen ruimte met een extra album. de aangekondigde 2cd-versie is als dusdanig een 3cd-album, de 4lp-versie een 5-lp album. de extra disc/lp heeft als titel 'the choice' en bevat 5 extra tracks...

1 The Secret Of Jinsinson 8:07
2 Will You Love Me Tomorrow 9:40
3 My Family 6:34
4 Agents Of Multiverse 5:22
5 Ooh Child 8:53


Ik zit al een tijd naar die verpakking te kijken en voel wel een LP, maar hoe krijg je dat ding er uit ?

avatar van nico1616
erwinz schreef:


Ik zit al een tijd naar die verpakking te kijken en voel wel een LP, maar hoe krijg je dat ding er uit ?


Ik las dat je de verpakking moet openscheuren, zowel bij cd als bij LP, the horror

avatar van erwinz
4,5
nico1616 schreef:
(quote)


Ik las dat je de verpakking moet openscheuren, zowel bij cd als bij LP, the horror


Zo voelt het inderdaad wel. Goed, eerst die andere 4 lp’s dan maar

avatar van Kronos
4,0
nico1616 schreef:
Ik las dat je de verpakking moet openscheuren, zowel bij cd als bij LP, the horror

Waarschijnlijk gaat men er van uit dat mensen er na tweeëneenhalf toch wel genoeg van hebben.

Ik vind die speelduur toch echt te veel van het goede. Aan het compacte Harmony of Difference beleefde ik meer plezier dan aan The Epic dus laat ik Heaven and Earth voorlopig maar aan me voorbij gaan.

avatar van Bruno_6
Leuke clip ook voor Street Fighter Mas.

avatar van Dreten Bukgat
4,5
erwinz schreef:
Ik zit al een tijd naar die verpakking te kijken en voel wel een LP, maar hoe krijg je dat ding er uit ?


niet aan de zijkant, maar bovenaan. openscheuren/opensnijden met een mes langs het stippellijnkarton.

avatar van erwinz
4,5
Dreten Bukgat schreef:
(quote)


niet aan de zijkant, maar bovenaan. openscheuren/opensnijden met een mes langs het stippellijnkarton.


aha, was ook mijn eerste gok, maar ik durfde het niet

avatar van Jessensei
4,0
Niemand verlangt van je dat je gans de plaat uitzit. Washington's LP's zijn altijd opgedeeld in suites, die elk als een mooi afgerond geheel aanvoelen.

Bij deze ben ik voorlopig meer van mijn sokken geblazen door het Earth-gedeelte.

avatar van Kos
3,5
Kos
Potver, hij is weer lekker hoor. En ook wat diverser lijkt het.

avatar van Jessensei
4,0
En die vijfde plaat is een pain in the a** om uit de sleeve te krijgen

avatar van jokerman
5,0
Man, man, man wat kan die kerel scheuren!!

Momenteel ben ik dit album voor de allereerste keer aan het beluisteren en ik ben enorm onder de indruk.

Na drie jaren was ik nog steeds niet helemaal klaar met The Epic (ondergetekende is een trage luisteraar die wenst te doorgronden - "kwaliteit boven kwantiteit"; zeg ik altijd) en nu krijgen we dit heerlijke beleg op onze boterham.

Het wordt tijd om deze man eens live aan het werk te zien. Binnenkort is het eindelijk zover.

De "kwaliteit boven kwantiteit"-uitspraak gaat inzake Kamasi Washington waarschijnlijk nog tegen me gebruikt worden, besef ik nu.

avatar van vinylbeleving
3,0
Ik deel de feestvreugde van hierboven nog niet helemaal. Ondanks dat Kamasi een benadigd muzikant is, heeft dit lang niet zo'n impact dan dat The Epic destijds op me had.
Er zitten zeker mooie stukken tussen, en het album lijkt wat meer te ademen dan de voorganger, maar toch heerst het gevoel dat ik het allemaal al eens gehoord heb. Zo'n prachtig nummer als Truth (van zij vorig jaar verschenen ep ) hoor ik hier nog niet. Ik hoor vooral veel phatos, maar de jazz thema's blijven minder hanger.
Ik ga Heaven and Earth nog flink wat kansen geven, maar vooralsnog ben ik er nog niet door weggeblazen.

avatar van jokerman
5,0
vinylbeleving schreef:
Ik deel de feestvreugde van hierboven nog niet helemaal. Ondanks dat Kamasi een benadigd muzikant is, heeft dit lang niet zo'n impact als dat The Epic destijds op me had.
Er zitten zeker mooie stukken tussen, en het album lijkt wat meer te ademen dan de voorganger, maar toch heerst het gevoel dat ik het allemaal al eens gehoord heb. Zo'n prachtig nummer als Truth (van zij vorig jaar verschenen ep ) hoor ik hier nog niet. Ik hoor vooral veel phatos, maar de jazz thema's blijven minder hanger.
Ik ga Heaven andere Earth nog flink wat kansen geven, maar vooralsnog ben ik er nog niet door weggeblazen.


Heaven, Earth & The Choice

Rudi1984
vinylbeleving schreef:
maar vooralsnog ben ik er nog niet door weggeblazen.


Subtiele

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Kamasi Washington - Heaven And Earth - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Liefde voor jazz is iets dat met de jaren schijnt te komen, maar bij mij wilde het tot voor kort niet erg vlotten. Toen The Epic van de Amerikaanse jazzmuzikant Kamasi Washington al weer drie jaar geleden veelvuldig de hemel in werd geprezen, liet ik de plaat dan ook rustig aan mij voorbij gaan.

De bijna drie uur muziek op The Epic heb ik uiteindelijk pas vorig jaar ontdekt en het was een openbaring, die de liefde voor jazz dan eindelijk lijkt te hebben aangewakkerd.

Nu hielp het in mijn geval wel dat de muziek van Kamasi Washington zich met geen mogelijkheid in een hokje laat duwen en zich zeker niet alleen beperkt tot de jazz. De muziek van de Amerikaanse saxofonist heeft lak aan genres en vermengt een flinke dosis jazz met zeer uiteenlopende invloeden. Dat deed Kamasi Washington op zeer indrukwekkende wijze op het bijna drie uur durende The Epic, maar op zijn nieuwe plaat doet de muzikant uit Los Angeles er nog een schepje bovenop.

Ook op Heaven And Earth neemt Kamasi Washington de tijd voor zijn muziek. De 4 LP’s of 3 cd’s bevatten al bijna tweeënhalf uur muziek, maar in de hoes zit ook nog een extra schijf verstopt (voorzichtig sloopwerk is helaas noodzakelijk), waarmee Heaven And Earth de grens van drie uur muziek toch nog overschrijdt. Dat is een hele lange zit en misschien wel een te lange zit, maar de muziek van de Amerikaanse muzikant laat zich ook uitstekend in delen beluisteren, waarbij opvalt dat ieder deel van de plaat weer anders klinkt.

In muzikaal opzicht pakt Kamasi Washington nog wat steviger uit dan op het terecht zo bewierookte The Epic. De saxofonist uit Los Angeles laat zich bijstaan door een aantal zeer gelouterde jazzmuzikanten, maar heeft ook nog een orkest en een koor uitgenodigd.

De plaat opent met zwoele klanken, die een filmisch karakter hebben en je mee terug lijken te nemen naar de jaren 70, maar wanneer de strijkers inhouden en Kamasi Washington zijn saxofoon er bij pakt, slaat het onmiddellijk om in een experimentele jam vol jazzy invloeden. Het levert een bijzonder geluid op dat nog verder wordt verrijkt met invloeden uit de Latin.

Alleen op de eerste plaatkant van Heaven And Earth gebeurt al veel te veel om in één keer te kunnen bevatten, maar naarmate Heaven And Earth vordert, komt daar nog van alles bij. Het bijzondere van de muziek van Kamasi Washington is dat de plaat zich prima laat beluisteren op de achtergrond, maar dat je je ook volledig kunt verliezen in de kleinste details die zijn toegevoegd aan de bijzondere klanken op de plaat.

De sfeer op de plaat slaat hierbij makkelijk om. Van groots en sprookjesachtig tot gejaagd en experimenteel tot loom en sfeervol. Jazz speelt uiteraard een belangrijke rol op de nieuwe plaat van de jazzmuzikant uit Los Angeles, maar ook muziekliefhebbers die normaal niet veel hebben met jazz of er zelfs rode vlekken van in de nek krijgen, kunnen mogelijk best uit de voeten met de veelkleurige muziek van Kamasi Washington.

Ik heb de drie uur muziek net een week in huis en heb daarom nog geen afgewogen mening over de nieuwe plaat van de Amerikaan, maar vooralsnog hoor ik iedere keer nieuwe dingen en fascineert Heaven And Earth me mateloos en nog net wat meer dan The Epic. Zeker wanneer jazz de boventoon voert is de muziek van Kamasi Washington zo nu en dan onnavolgbaar, maar de plaat biedt ook ruimte aan betoverend mooie en beeldende klanken met een koor dat steeds net niet over the top is, aan broeierige funk en Latin en aan meer ingetogen jazzrock.

Gedoseerd beluisteren is mijn advies, maar ik merk zelf dat ik steeds langer van Heaven And Earth kan genieten. Jazz neemt in mijn platenkast zeker geen prominente plek in, maar de platen van Kamasi Washington dwingen op indrukwekkende wijze een ereplek af. Hoe ver de nieuwe van Kamasi Washington nog gaat groeien durf ik nu niet te voorspellen, maar dat Heaven And Earth zomaar kan uitgroeien tot een van de muzikale hoogtepunten van 2018 is zeker. Erwin Zijleman

avatar van Nr.4
Klinkt heel goed. Zoals velen aangeven is dit album in z'n geheel achter elkaar luisteren praktisch vrij moeilijk, maar het is me net toch gelukt. Houdt m'n aandacht zeker vast, maar ga vooral stukken hiervan los van elkaar luisteren waarschijnlijk. Mooie is dat als ik dit over een jaar (of langer weg) nog eens op zet, ik nieuwe dingen ga blijven ontdekken.

avatar van west
4,0
Bij vlagen doet het me denken aan de funky jazz (chaos) van Prince's Madhouse met Eric Leeds op saxofoon. Soms klinkt het meer als experimentele jazz, dan hoor je weer wat latin invloeden, filmische koren of ineens luister je weer gewoon naar jazz. Knap gemaakt, dat is zeker.

avatar van Norrage
3,0
Saai. Herhaling van zetten voor Kamasi. Live is ie fantastisch maar die platen?

5,0
Erg zonde van het lichtelijk ruïneren aan de bovenkant(de kartelrand)van het mooie kartonnen doosje maar ik heb in ieder geval cd 3 “ The Choice “ daarmee wel gevonden! Ook weer fantastisch trouwens. En ach, die schijf zet ik er gewoon bij in een traditioneel cd-doosje. Opnieuw een geweldig album van saxofonist!! Driewerf hoera!!

Rudi1984
Minuutje of vier volgehouden, toen werd de jeuk te erg. Dat ‘jazz geschikt voor niet-liefhebbers’-etiket gaat voor mij niet op; ik vind het net zo ondoenlijk als andere jazz die ik heb gehoord. Word er bloednerveus van.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:15 uur

geplaatst: vandaag om 09:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.