Christof van der Ven - Empty Handed (2018)

Hé, de Brabandse gitarist van Bear's Den heeft een solo album.
Geholpen door meerdere vrienden die hij inmiddels in Ierland/UK heeft. Leuk voor hem.

Mijn recensie op het Altcountryforum.nl


Er is geen ontkomen aan in een recensie van Christof van der Vens debuutalbum “Empty Handed” zijn naam in verband te brengen met de formatie Bear’s Den, waarvan hij al jaren als tourmuzikant deel uitmaakt. Wat resulteerde in het spelen voor uitverkochte grote zalen en op menig festival als Glastonbury, Pinkpop en Rockwerchter. Van oorsprong Noord-Brabander verbleef hij enkele jaren in Ierland, waar hij de ep’s Springtime (2010) en Honey Tears (2011) opnam. Om zijn carrière een eind van de grond te tillen verkoos hij het Ierse Galway voor het Engelse Londen. De tien liedjes voor deze plaat schreef hij onder meer op plekken waar hij tussentijds verbleef (From Montreal, Vancouver). Deze muzikale reis is een ware zegetocht geworden.

“Empty Handed” is opgenomen op diverse locaties in Ierland en Engeland met Willie Mason, Laura Marling en bevriende muzikanten van Bear’s Den en Matthew and the Atlas. Dan weet de kenner genoeg. Op “Empty Handed” vind Christof van der Ven het muzikale wiel niet uit, hooguit met veranderingen. Soms met zachte dynamiek, maar meerendeels subtiel gedoseerd met niet-overheersende, smaakvolle arrangementen. Van vingerplukkende akoestische folkliedjes tot met strijkers aangezette atmosferische indiefolk. De behaaglijke deken van dromerigheid blijft goed intact, zelfs wanneer je een elektrische gitaar hoort.

Deze cd lag ook bij een hele stapel 1 euro cd's waar ik er een aantal heb meegenomen, op goed geluk. Nog helemaal nieuw. Soms begrijp je niet helemaal hoe de markt werkt.
In ieder geval is dit een prettige plaat van de Brabander Christof Vanderven, die vanuit Londen opereert. Vaak wordt de band Bear's Den genoemd waar hij als gast/inval gitarist mee toerde als referentie.
Het verhaal van Christof is natuurlijk interessant, iemand die wel de moed heeft om zijn droom achterna te gaan.
Van Brabant naar Ierland om daar te gaan spelen in kroegen en op straat om je geld te verdienen. En net als dat gaat lukken de volgende stap durven te zetten, naar Londen. Ierland heeft trouwens wel een plaats op deze cd.
In Londen gewoon alles aanpakkend om te voorzien in levensonderhoud, van afwassen in een restaurant pub tot chef kok en al maar met muziek bezig tot hij werd opgepikt door Dear's End. Intussen heeft hij ook in het voorprogramma gestaan van deze band maar ook van Bon Iver. De muziek heeft iets weg van gewone folk, maar ook van indie folk. Soms is het heel intiem, maar soms wordt het ook weids. Zelf vind ik de 'kleinere' nummers het mooiste. Bij de wat weidsere nummers lijkt het wat mij betreft soms te veel op een folky Snow Patrol of Coldplay, dat komt ook wel wat door de stem van Christof. Hoewel ik me wel kan voorstellen dat die nummers het live prima zullen doen.
Een mooi album, soms wat wisselend in kwaliteit en ook nog wat zoekend, maar ik sluit me wel aan bij een grote groep recensenten die positief zijn over dit album. En ja het helpt ook weer mee dat Laura Marling bij dit album is betrokken.
Vreemd dat misschien Christiaan bekender is in Engeland/Ierland dan in zijn vaderland.