Alles op “The Diary Of Robert Reverie” ademt de late jaren zestig en de vroege jaren zeventig. Helemaal geweldig. Toen ik deze plaat van het Noorse kwartet Needlepoint ter recensie kreeg aangeboden hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Deze plaat, alweer de vierde van de Scandinavische jazz-virtuozen is zowel gerelateerd aan de psychedelische, geestverruimende hippietrip van de vroege Pink Floyd en Robert Wyatt als de melodieuze, progressieve rock en fusion van bands als Caravan,Weather Report en Gentle Giant. Zonder ellenlange jams waarin je als luisteraar de draad kwijtraakt. En lijkt het daarop wel uit te draaien eindigen nummers als Beneath My Feet en Shadow In the Corner in een fade-out.
De hoes, muziek en de teksten die verwijzen naar het fictieve personage Robert Reverie passen perfect als een geheel met complexe en lichtvoetige bouwstenen. Intrigerende droommuziek met een droog drumgeluid en hevige, orgastische gitaar en orgelerupties (Robert Reverie, On The Floor). Voeg daarbij een stel onthaast momenten en harmonische zang (In The Sea en Will It Turn Silent) aan toe en je heb een album met een relatief korte speelduur, dat na een aantal draaibeurten heerlijk wegluistert.
Wie weet... er zitten wel wat prettige referenties in johans' bespreking (ook wel een paar minder prettige, maar een bescheiden mental note is gemaakt).
Casartelli schreef: Wie weet... er zitten wel wat prettige referenties in johans' bespreking (ook wel een paar minder prettige, maar een bescheiden mental note is gemaakt).
Ik hoor een behoorlijke Canterbury-invloed, Caravan, Soft Machine.
Sinds enkele dagen. We hebben naast de website ook een facebookaccount waar je gratis lid van kan worden. Een mengeling van altcountry, indierock, prog. ,jazz en nog veel meer
johans schreef: Sinds enkele dagen. We hebben naast de website ook een facebookaccount waar je gratis lid van kan worden. Een mengeling van altcountry, indierock, prog. ,jazz en nog veel meer
Dit klinkt helemaal als muziek in mijn straatje. Lekkere retroprog, maar de zang klinkt wel al gelijk wat dunnetjes. Gitaar, bas, orgel en drums zijn erg lekker. Jazzy jamprog met erg fijne grooves.
Ik hoor alleen totaal geen Gentle Giant en ook totaal geen Weather Report erin terug. Dit zit duidelijk in de stonerhoek. Zang doet wat denken aan Hoelderlin trouwens. Ik zoek de muziek ook eerder in die hoek, dan de Canterbury-hoek. Maar ik ben dan ook een kniesoor.
Ik heb de plaat even met een half verhoogd. Ik zag deze in mijn spotify-platen staan, en dacht: "welke is deze ook alweer?". Toen ik het weer opzette dacht ik met een oudewetse Canterbury- of Krautrock band te hebben doen.
En toen zocht ik het op op musicmeter en kwam (weer) hier terecht. Amper 11 dagen later (mijn geheugen is een zeef, zeg maar). Maar soit, het is een leuke plaat van een interessante band. Ik overweeg deze (of een andere plaat van hen) op lp te bestellen. Eens opzoeken of zijn een bandcamp-pagina hebben oid.