Needlepoint - The Diary of Robert Reverie (2018)
mijn stem
5 stemmen
2
geplaatst: 20 augustus 2018, 21:37 uur
Mijn recensie op het Altcountryforum.nl
Alles op “The Diary Of Robert Reverie” ademt de late jaren zestig en de vroege jaren zeventig. Helemaal geweldig. Toen ik deze plaat van het Noorse kwartet Needlepoint ter recensie kreeg aangeboden hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Deze plaat, alweer de vierde van de Scandinavische jazz-virtuozen is zowel gerelateerd aan de psychedelische, geestverruimende hippietrip van de vroege Pink Floyd en Robert Wyatt als de melodieuze, progressieve rock en fusion van bands als Caravan,Weather Report en Gentle Giant. Zonder ellenlange jams waarin je als luisteraar de draad kwijtraakt. En lijkt het daarop wel uit te draaien eindigen nummers als Beneath My Feet en Shadow In the Corner in een fade-out.
De hoes, muziek en de teksten die verwijzen naar het fictieve personage Robert Reverie passen perfect als een geheel met complexe en lichtvoetige bouwstenen. Intrigerende droommuziek met een droog drumgeluid en hevige, orgastische gitaar en orgelerupties (Robert Reverie, On The Floor). Voeg daarbij een stel onthaast momenten en harmonische zang (In The Sea en Will It Turn Silent) aan toe en je heb een album met een relatief korte speelduur, dat na een aantal draaibeurten heerlijk wegluistert.
Alles op “The Diary Of Robert Reverie” ademt de late jaren zestig en de vroege jaren zeventig. Helemaal geweldig. Toen ik deze plaat van het Noorse kwartet Needlepoint ter recensie kreeg aangeboden hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Deze plaat, alweer de vierde van de Scandinavische jazz-virtuozen is zowel gerelateerd aan de psychedelische, geestverruimende hippietrip van de vroege Pink Floyd en Robert Wyatt als de melodieuze, progressieve rock en fusion van bands als Caravan,Weather Report en Gentle Giant. Zonder ellenlange jams waarin je als luisteraar de draad kwijtraakt. En lijkt het daarop wel uit te draaien eindigen nummers als Beneath My Feet en Shadow In the Corner in een fade-out.
De hoes, muziek en de teksten die verwijzen naar het fictieve personage Robert Reverie passen perfect als een geheel met complexe en lichtvoetige bouwstenen. Intrigerende droommuziek met een droog drumgeluid en hevige, orgastische gitaar en orgelerupties (Robert Reverie, On The Floor). Voeg daarbij een stel onthaast momenten en harmonische zang (In The Sea en Will It Turn Silent) aan toe en je heb een album met een relatief korte speelduur, dat na een aantal draaibeurten heerlijk wegluistert.
* denotes required fields.
* denotes required fields.