Anthrax - Kings Among Scotland (2018)

Van Anthrax kun je wel zeggen dat ze in de loop van de jaren ontzettend volwassen zijn gaan klinken. Natuurlijk heeft de band middels de diverse voorkeuren van de muzikanten een breed scala aan invloeden en ervaringen waaruit ze kunnen putten. Niets is overhaast en afgeraffeld.

Wat een verschil is dat nog met Alive2 uit 2005. Kings Among Scotland is natuurlijk een registratie van een show dat For All Kings promoottte. Toch bestaat de bulk van het materiaal uit krakers uit de pre-90's. Hoe oneerbiedig ook, het is toch waar Anthrax haar populariteit aan dankt. Met het handjevol zeldzaamheden is dat helemaal niet erg. Be All End All en Imitation Of Life gaan erin als koek.

Maar ik had het over volwassenheid. A. I. R. maakt daar direct gewag van. Zo heavy als als een loden deur en zo strak als een eendereet. We hebben deze track wel eens wat gejaagder uitgevoerd horen worden. Op deze wijze trekken ook fantastische dingen als Skeleton In The Closet en Horror Of It All aan ons voorbij.

Anthrax geeft altijd 200%. Ook hier. En het enthousiasme en de ervaring bieden een bespiegeling met toevoegende waarde op die oude tracks die bijvoorbeeld op Oividnikufesin een stuk jeugdiger klonken. Met name de blues en diepte in de stem van Belladonna is indrukwekkend.

Het enige minpuntje vind ik dat de periode met John Bush genegeerd wordt. Ik heb Belladonna Only horen zingen bijvoorbeeld. Dat kan hij best. En ook Room For One More en What Doesn't Die kunnen prima wedijveren met het aloude I Am The Law of het meer recente Breathing Lightning.

Al met al is dit een hele leuke toevoeging aan de kronieken van deze New Yorkers. Grappig is ook de Rock n Roll Over hoes. Had trouwens de titel noet Kings Among Scottland moeten zijn?