Sigur Rós - Route One (2018)

En toen was er zomaar een nieuwe Sigur Ros. Luisteren maar. Beetje pretentieuze songtitels zo te zien.

Van de officiële site:

Niet helemaal een regulier album dus.

Wordt lastig verzoekjes aanvragen zo.

Dit wordt ook een uitdaging bij popquizzen.

Mwoah, ik zou bv. gewoon om nr. 4 van het album vragen. Wat trouwens een mooi nummer is. Ik vind de muziek van dit album bijzonder en ondoorgrondelijk zo bij de eerste luisterbelevingen. Maar daar hou ik wel van want juist dan vraagt het meer moeite.
Alleen ik heb zelf (nog) niet de ervaring gehad om in IJsland te zijn geweest (dat staat bij deze Geograaf natuurlijk wel op de ‘Bucket List’, a must see & study). Maar of ik deze muziek als achtergrond zou gebruiken bij het beleven en bestuderen van de vele ‘nieuwe’ geografische verschijnselen die bij het eiland horen weet ik nog zo net niet.
Trouwens, het (op de site staand) gegeven van ‘De Kortste Dag’ (toch ?) met de 8 uur (!) durende bijbehorende film is wel even een pittig project om te beleven.

Dit is kunst die aandacht, moeite, tijd en ‘open staan voor’ vraagt. En dat in deze snelle ‘Fast Feed’ wereld. Gewaagd !

Je kunt de coordinaten (titels) in Google Maps stoppen, dan kun je zien hoe de omgeving eruit ziet

Hebben ze dit project niet enkele jaren geleden gedaan? Kan me vaag nog iets herinneren van een aankondiging omtrent een film en bijbehorende soundtrack. Dacht dat het al twee jaar geleden was.
ga het album vandaag in ieder geval even beluisteren, zit al tijden te wachten op nieuw werk van ze.

Ondertussen het geheel eens beluisterd en het doet mij wat denken aan Valtari, die was ook zo heerlijk dromerig en ambient gericht. Nu nog maar eens gaan zien hoe dit blijft beklijven.

Als Sigur Rós fan ken ik dit soort werken van de band wel. Ba Ba Ti Ki Di Do is aan mij niet besteed en ook met het werk van Jónsi & Alex heb ik meer moeite. Het is mijn muziek gewoon niet, ik heb er geen 'verstand' van, het pakt me niet.

Ik had Route One al via internet meegemaakt. Een bijzonder project, dus ik wist uiteraard waar dit album naartoe zou gaan.
Laat ik er kort over zijn: ondanks dat ambient mijn ding niet is kan ik hier nog best goed naar luisteren, beter dan naar Ba Ba Ti Ki Di Do gek genoeg. Maar zet ik het voor mijn plezier op? Nee. Moet ik daar dan naar oordelen? Ik heb er over getwijfeld. Ik heb het in z'n geheel op me laten inwerken, de beelden via internet kwamen zelfs weer naar boven drijven, ik waardeer het experiment dat de band toch altijd weer opzoekt, ik besef dondersgoed dat ik hier geen echte kijk op heb, maar aan de andere kant: het is één van mijn favoriete bands, ik doe de moeite er naar te luisteren en ik besef wederom dat er nooit veel liefde van mijn kant gaat komen voor dit soort projecten. Dan kan en mag er gewoon geoordeeld worden.

Een 'slow tv adventure' noemen ze het zelf. Ik denk dat ze daarmee de spijker op z'n kop slaan.

Jup. Ik had er destijds speciaal een thuisstudiedag voor ingepland, met continu op de achtergrond de livestream. Dat was een prachtige ervaring. Maar ik heb niet meteen de behoefte om dit album te beluisteren. Ik denk dat het beter werkt in het concept van de 24-uurs stream.

Vanwaar komt dit opeens?! SR lijkt wel te lijden aan het Bon Iver-syndroom, aan die songtitels te zien.

Ik dacht net hetzelfde. Ben hoe dan ook wel benieuwd!

Even kopieren naar google maps.

Thomas Koner had dat ook met La Barca.

Edit: wat Njal dus zegt.

Mooie plaat, en grappig genoeg best een aanrader voor liefhebbers van Köner's La Barca, al is dit iets minder minimalistisch en zitten er geen stemmen in. Maar de sfeer is vergelijkbaar voor mij.

Heerlijk album om op de achtergrond aan te hebben. Ik hou erg van dit soort minimalistische muziek.

Was met Midzomernacht zeker? Bijzondere ervaring toch wel.

De 24 uurs stream heb ik toen ook gevolgd, had niet verwacht dat het nog een release zou worden.

Luistert niet lekker weg daarom ****