Adam Green - Friends of Mine (2003)

Briljante plaat, vooral Jessica Simpson en Bungee zijn zijn melancholieke juweeltjes. Deze plaat is nogal een groot contrast met z'n voorganger en het zeer rommelige maar daarom toch niet minder sympathieke Moldy peaches werk. Vooral door de soms bacharach en scott Walker-achtige orchestraties blijkt eens te meer dat deze jonge twintiger tijdloze muziek kan schrijven. Voor mij de verrassing van 2003.

Oh geweldige muziek dit.
Echt wraaw, droog.

Bij vlagen goed en tevens geestig album, met een prachtige 'ode' aan Jessica Simpson:

Jessica Simpson, where has your love gone
It's not in your music, no
You need a vacation to wake up the cavemen
And take them to Mexico

Jessica, Jessica Simpson
You've got it all wrong
Your fraudulant smile
The way that you faked it
The day that you died

My body's in shambles
Incrusted with brambles, that sharpen the air I breathe
What's on the menu
Jessica can you take down my order please

Jessica, Jessica Simpson
You've got it all wrong
Your fraudulant smile
The way that you faked it
The day that you died

Tomorrow gets closer
A purple bulldozer is calling you on the phone.
Your love life preceeds you
Your son-in-law feeds you injections of cortizone

Jessica, Jessica Simpson
You've got it all wrong
Your fraudulant smile
The way that you faked it
The day that you died

Jessica Simpson, where has your love gone
It's not in your music, so where has it gone then
Jessica...

Een sympathiek plaatje met leuke teksten, 3,5* waard.

Is dit in de lijn van de Moldy Peaches?

Ja, best wel.

Heb er de afgelopen paar dagen weer veelvuldig naar geluisterd en behalve 'leuk' en 'grappig' zit deze plaat ook nog eens sterk in elkaar hoor. Zo'n Bunnyranch is gewoon onweerstaanbaar
Bij deze verhoogd naar 4*.

Na Sziget vorig jaar ben ik een bescheiden beetje fan geworden van deze man. Leuke liedjes, leuke teksten, en vooral hele aparte live-shows. Terwijl je een verlegen singer songwriter verwacht, krijg je een uitbundige 21e-eeuwse Oscar Wilde met bijbehorende danseressen en circusatributen op het programma.

Dan moet je zeker de moldy peaches gaan luisteren.

Tof album trouwens dit.

Wat een leuke plaat. Per toeval ontdekt, maar ik zet hem nog regelmatig op. Leuk voor tussendoor, ook om wat losse songs als 'Bluebirds', 'Bunnyranch' en 'No Legs' op te zetten. Adam heeft een aangename, toch door jeugdige onschuld getinte stem, en als hij zelf zijn lyrics schrijft (waarom zou hij dit niet doen) ook een leuk gevoel voor humor, getuige de ongelooflijk droog gezongen lyrics van 'No Legs': 'There's no wrong way to fuck a girl with no legs, just tell her you love her, as she's crawling away' - zoek het geheel maar eens op, hij schuwt de woordgroep 'cum-stained lips' zelfs niet, de sloeber.
Een man/jongeheer die met vrolijke muziekjes (al zijn er wel emotionele vioolbegeleide momentjes: 'I wanna die because the government lied' en We're not supposed to be lovers 'I'm not the one holding you hostage squeezed in between my lips' ) mijn verlangen naar een eigen carrière in singersongwriterheid opwekt, al mankeer ik nog een gitaar+gitaarkennis, een zangstem en een leuk rijmwoordenboek met ondeugende woorden.

Dit is niet een album dat ik veel draai, maar stiekem is het best een leuk plaatje. Zoals Thomasco hierboven zegt: 'leuk voor tussendoor'. Inderdaad. De nummers klinken allemaal redelijk ontspannen en ontdaan van elke vorm van pretentie. Hoewel Adam Green en ik niet helemaal dezelfde vorm van humor hebben, is dit een van de weinige albums die ik ken waar de teksten een glimlach op mijn gezicht kunnen laten verschijnen.
Een voordeel is de lengte van het album. Als er nog een paar nummers bij waren gezet om de veertig minuten (normaalgesproken een ideale tijd voor mij) vol te maken, had ik het waarschijnlijk wat teveel van het goede gevonden.

3.5*