Teleman - Family of Aliens (2018)

3de lied geSpotiFiled
Cactus is de aardigste omdat daarin de synths het meeste stuwend zijn.
Song for a Seagull & Submarine Life zijn prima album tracks, ondanks de beperkingen van electronics en stemvervorming.

Cactus is idd heel erg lekker ?

Die Cactus is weer een parel maar die met die stemvervormer dan weer niet.

Toch wel weer veel diversiteit. 'Between the Rain' klinkt als een Paul McCartney-liedje. Fijn dat Teleman na het uitstapje Fünf nu iets meer teruggaat naar de stijl van de eerdere albums.

De singles springen er wel uit. Een liedje als 'Always Dreaming' doet mij weer helemaal niets. Niemendalletje.

Wat een geweldige track is Cactus Blind het album in mijn iTunes gegooid, ben benieuwd naar de rest. Song for a Seagull is al voorbij gekomen, ook een lekkere track zeg.

Uiteindelijk toch een beetje teleurgesteld in dit album. Maar ik kan er niet helemaal de vinger opleggen waarom. Normaal gesproken heb ik vaak een duidelijke mening over tracks, welke ik wel en niet mooi vind. Zo kom ik dan altijd tot een duidelijk cijfer. Maar op dit album staan eigenlijk geen echt slechte tracks, maar ook weinig echt goede (behalve de 2 singles, heerlijke tracks). Het album in zijn geheel komt gewoon niet echt binnen om een of andere reden. Misschien maar even wegleggen en over een tijdje weer eens afspelen. Voor nu 3,5*.

Ik mis de meesterwerkjes als Bone China Face.

Live in Utrecht
Teleman - Family of Aliens @ Ekko
Teleman - Cactus @ Ekko

Ik vind dit toch echt te kitcherig, hoor. Tracks als Between The Rain, te veel hoempapa-gehalte. Dan weer te blij, dan weer te pathetisch. Hou best van theatraal, maar dit slaat net de plank mis. Doet me soms denken aan een Owl City, maar dan de light-versie. Vervelende muziek, nog wel 2,5* voor de productie en prima instrumentatie.

Teleman komt voort uit de in 2006 opgerichte Pete & the Pirates uit Reading; ja, de plaats bekend vanwege het beroemde festival. In 2012 wordt er na het opheffen van de band een doorstart gemaakt met Teleman. Welke duidelijk hun oorsprong heeft in de jaren tachtig. De broers Sanders staan garant voor de stabiele basis. Thomas neemt behalve de zang hier ook de gitaar onder zijn hoede en Jonny overhandigt zijn drumsticks aan Hiro Amamiya, en neemt plaats achter de toetsen. Pete Cattermoul blijft verantwoordelijk voor de baspartijen. Stuiterende pop met een hoog familie vriendelijkheids gehalte, voor alle leeftijden. Geschikt voor de arbeidsvitamines tijdens kantoortijden. Ondanks dat er veelzijdig gebruik wordt gemaakt van bas, gitaar en drum is het echt een retro band die terug grijpt naar de synthesizer acts uit de jaren tachtig. Family Of Aliens is niet een nieuwe sterke plaat van A-ha, al moet die wel gezien worden als grote inspiratiebron, welke op vrijwel alle songs, mede door de zang, zijn stempel drukt. Hierdoor vissen ze in dezelfde vijver als White Lies tijdens hun debuut, al lag daar de nadruk meer op de postpunk, hier op de pop kant.Het is een wisselvallige plaat geworden, met aan de ene kant erg aanstekelijke, lekker in het gehoor liggende popsongs, maar ook een overvloed aan minder knap uitgewerkte tracks. Het begin is in ieder geval bijzonder sterk te noemen.

De heerlijke jeugdige onschuldige popsong Family Of Aliens heeft al dat goede en toegankelijke van een geslaagd postpunk liedje. Samen gesmolten tot een heerlijk vrolijk geheel. Hiervoor zette je vroeger de radio harder, en hoopte het de volgende dag weer terug te horen. Dit heeft alles in zich om te ontwikkelen tot een terugkerende oorwurm. Bij het dromerige met harde synths toe slagende Cactus is echter gekozen om deze te begeleiden met een videoclip. Helaas is het hedendaags niet meer rendabel om fysieke singles uit te brengen,YouTube setlist heeft het gekreukte Top 40 blaadje reeds vervangen. Family Of Aliens opent namelijk met drie potentiële kandidaten. Mede door de zang krijg je sterk het gevoel dat je ondanks het bewust geleefd te hebben in de jaren tachtig, toen een belangrijke plaat bent mis gelopen. Teleman maakt geen originele muziek. Dit is echter wel het geluid welke jaren geleden graag gehoord werd. Over Song For A Seagull valt niks verkeerds te vermelden. Feel Good muziek waarbij er flink geshopt is in de platencollectie van een gepensioneerde diskjockey, die met pijn en moeite zijn oude singletjes te koop aanbied. Veel jatwerk uit vergaande gloriedagen.

Na nog een prima intro van Between The Rain komt echter het keerpunt. De overgang naar het vrolijke hoempapa gedeelte is tenenkrommend. De synthesizer klanken die dan wel minimaal aanwezig zijn, klinken zo kitsch als de prijzenkast van een gemiddelde schiettent op de plaatselijke kermis. Ook Always Dreaming blinkt niet uit in zijn eenvoud. De opzet is te simpel om indruk te maken met minimalistische fake pianospel. Pas halverwege gaat het meer open klinken al is het vervolg wat saai en ongeïnspireerd. Na het sterke begin van de plaat komt er nu de klad in. Submarine Life heeft een hoopvolle start; de beat is lekker, al zorgt de niet aangename vervormde robotzang er wel voor dat het snel afzwakt. Verder is het wel weer een prima track, het tussenstuk is erg sterk met die heerlijke opgepompte synths.

Dat ze wel degelijk tot meer in staat zijn bewijst het verrassende Twisted Heart. Al vanaf de eerste vette klanken zit ik aandachtig te luisteren. Mooie opbouw, met goed gebruik van de bas en veel aangename donkere overstuurde structuren. De ballad Somebody’s Island heeft ook die zwaardere elementen door de hol gestemde bas en droge drum. Thomas weet zijn vocalen ergens tussen zelfverzekerd en fragiel onder te brengen. Subtiel wordt er tussendoor nog met mooi keyboardwerk toegeslagen. Die krijgt vervolgens de hoofdrol toegezegd in het melodieuze Sea Of Wine, waar Jonny bewijst dat de switch van drums naar toetsen een geschikte ontwikkeling is. Bij Fun Destruction is de gitaar weer terug van weg geweest. Finishing touch Starlight begint niks zeggend en grijs, maar krijgt wel meer kleur. Wel te uitgerekt, flink ingekort zou het beter tot zijn recht komen.

Teleman - Family Of Aliens | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Exact ook mijn mening. Jammer want ze hebben betere platen...