Mazzy Star - Among My Swan (1996)

Nadat ik het bloedmooie Look Down From The Bridge hoorde in een aflevering van The Sopranos, was mijn interesse voor Mazzy Star gewekt. Ik moet toegeven dat ik deze Among My Swan nog niet heb grijsgedraaid, maar het lijkt me nu ook niet echt het soort muziek dat zich pas blootgeeft na talloze luisterbeurten.
Openen doet het langzame Disappear, een aardig slowcorenummertje dat zich vrij gedeisd houdt ondanks de aanhoudende noise op de achtergrond.
Flowers In December doet wat folky aan, niet in het minst door de aanwezigheid van de mondharmonica. Klinkt aardig.
Rhymes Of An Hour komt nooit uit de startblokken en na twee prima liederen is dit de eerste inzakker. Nergens beklijvend, vind ik persoonlijk.
Cry, Cry doet me een beetje denken aan Red House Painters, maar dan zonder de hartverscheurende stem van Mark Kozelek. Hope Sandoval doet het ook niet slecht en het resultaat weet te ontroeren.
Take everything is soms te vrijblijvend, maar slaagt er af en toe toch in een heel mooi melancholisch liedje te zijn.
De gitaren in Still Cold klinken iets scherper, wat de song zeker goed doet. Toch kan die song me niet helemaal te overtuigen. Maar goed, slecht is dit zeker niet.
All Your Sisters is een beetje een staalkaart van deze plaat: zeker niet slecht, maar te zelden écht beklijvend. Bovendien doet ook de duur van ruim vijf minuten All Your Sisters geen goed.
I've Been Let Down is dan weer onversneden country en klinkt me iets te lieflijk.
Het broeierige geluid van Roseblood is best te pruimen, maar opnieuw ligt de verveling op de loer.
Happy bevalt me een stuk beter en zou een Low-nummer kunnen zijn.
Het psychedelische Umbilical teert op een mystieke sfeer, maar die sfeerschepping alleen volstaat niet om boven de middelmaat uit te steken.
Met Look On Down From The Bridge had ik blijkbaar al meteen het eenzame hoogtepunt van Among My Swan gehoord. Hoewel dit album nooit écht zwak wordt, vrees ik dat het bij mij toch wat in de vergetelheid zal sukkelen. Misschien staan hier wel een aantal groeibriljantjes op, maar of deze dan ook effectief de kans zullen krijgen om hun ware schoonheid te tonen, dat is nog maar de vraag. Ik zet in op 2,5.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mazzy Star - Among My Swan (1996) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Mazzy Star - Among My Swan (1996)
Mazzy Star maakte helaas slechts vier albums, maar het zijn wel albums van een bijzonder hoog niveau, met het behoorlijk ingetogen en zich in een laag tempo voortslepende Among My Swan als persoonlijke favoriet

Among My Swan is het derde album van de Amerikaanse band Mazzy Star en volgens de critici het minste album van de band rond David Roback en Hope Sandoval. Persoonlijk vind ik het echter het beste album, want juist in de zich wat langzamer voortslepende en wat meer ingetogen en folky tracks is Mazzy Star wat mij betreft op haar best. Among My Swan is een album vol prachtig gitaarwerk en een album vol fraai ingekleurde songs, maar het is de buitengewoon zwoele en verleidelijke stem van Hope Sandoval die het album het unieke en uit duizenden herkenbare Mazzy Star geluid geeft. De band maakte helaas maar vier albums, maar wel vier zeer memorabele albums, waaronder het benevelende Among My Swan.

Ik noem de Amerikaanse band Mazzy Star op de krenten uit de pop met enige regelmaat een van mijn favoriete bands aller tijden. Dat kreeg de band uit Santa Monica, California, voor elkaar met slechts vier albums, die ik stuk voor stuk koester.

Mazzy Star ontstond aan het eind van de jaren 80 toen zangeres Hope Sandoval, deel uit ging maken van de cultband Opal, de band van de Amerikaanse muzikant David Roback. Opal werd al snel Mazzy Star en in 1990 debuteerde de band met het prachtige She Hangs Brightly, dat zeer positief werd ontvangen door met name de alternatieve muziekpers.

Het debuutalbum van Mazzy Star werd in 1993 gevolgd door So Tonight That I Might See en in 1996 door Among My Swan, waarna het lang stil werd rond de Amerikaanse band. Mazzy Star keerde pas in 2013 terug met Seasons Of Your Day, maar de band zou helaas bleven steken op vier studioalbums. In 2020 overleed David Roback waarmee definitief het doek viel voor Mazzy Star.

Alle vier de albums van Mazzy Star zijn me zeer dierbaar. So Tonight That I Might See wordt over het algemeen gezien als het meesterwerk van Mazzy Star, maar mijn lievelingsalbum van de band is het in 1996 verschenen Among My Swan. Among My Swan is het meest ingetogen album van Mazzy Star en ook het album met het laagste tempo. De meningen over het album zijn verdeeld, maar zelf vind ik dat de combinatie van invloeden uit de folk en psychedelica, het fraaie gitaarspel van David Roback en de zwoele vocalen van Hope Sandoval op Among My Swan het mooist en meest indringend samen komen. \

Among My Swan opent prachtig met Disappear dat alle ingrediënten van het Mazzy Star geluid bevat. Disappear heeft een laag gruizige gitaren, er zijn de wat psychedelische en bluesy gitaarakkoorden, de ritmesectie speelt in een benevelend laag tempo, de belletjes vliegen je om de oren en natuurlijk is er de zo verleidelijke stem van Hope Sandoval, die je langzaam in slaap sust, maar die je ook buitengewoon zwoel toefluistert. Het is vier minuten pure pracht, maar het is ook slechts de opmaat naar nog veel meer moois.

Among My Swan gaat verder met Flowers In December, een volgende Mazzy Star parel met akoestische gitaren, viool en mondharmonica en natuurlijk de onweerstaanbare stem van Hope Sandoval. Among My Swan is volgens velen het zwakste album van Mazzy Star, maar daar begrijp ik niets van. Het album mist misschien de dynamiek die op het debuutalbum het best te horen was, maar de songs op het derde album van Mazzy Star zijn stuk voor stuk wonderschoon.

De ingetogen en zich vooral langzaam voortslepende klanken voorzien het album van een heerlijk dromerige sfeer, het gitaarwerk is echt prachtig en juist in de wat soberder ingekleurde en vooral folky klinkende songs zingt Hope Sandoval de sterren van de hemel. Among My Swan is een album waarop de hoogtepunten elkaar in rap tempo opvolgen, want iedere song heeft wel wat bijzonders, al zijn de details vaak subtiel. Among My Swan staat bekend als een wat slaperig album, maar in flink wat songs kunnen de gitaren behoorlijk los gaat en ook de ritmesectie tekent hier en daar voor voldoende dynamiek.

Het blijft doodzonde dat Mazzy Star is blijven steken op vier albums en ook van het soloproject van Hope Sandoval (Hope Sandoval & The Warm Inventions) hoeven we waarschijnlijk niet heel veel meer te verwachten dan de drie albums die tot dusver zijn verschenen, maar de vier geweldige albums van de band neemt gelukkig niemand ons meer af. Erwin Zijleman