Between the Buried and Me - Automata II (2018)

Net de eerste 3 nummers beluisterd, na 1 luisterbeurt kan ik wel zeggen dat dit het album had moeten worden na Parallax II, dit rockt echt keihard, soort mix van Telos/White Walls met weinig rustpunten. Heel anders, maar ook veel beter dan Automata I vind ik. Automata I is het Damnation album van Opeth terwijl je hier luistert naar Deliverance.

Haha mooie vergelijking, weet meteen wat ik kan verwachten.

Inderdaad een hele goede EP. Enige kritiekpunt dat ik heb is dat het op een gegeven moment wel heel erg naar Devin Townsend klinkt (Glide - Void of Trespass)... Maar dat kan ik als Townsend-fan alleen maar verwelkomen! Maar dit zit echt heel goed in elkaar. Automata I en II samen genomen kunnen wedijveren met Colors.

Ook bij dit tweede deel vind ik dat er iets te weinig pit in zit, met de nadruk op experimenteerdrift en allerlei malle geluidjes. Het klinkt ook nu weer keurig verzorgd en aangenaam genoeg, maar ik hoor de band toch liever wat meer bezig met metal dan met dit progressieve gedoe, hoe kunstig en avontuurlijk alles ook weer in elkaar mag steken.