Passenger - Runaway (2018)

Radiovriendelijk maar marginaal album van onze Britse vriend die teruggrijpt naar zijn Amerikaanse roots (zijn vader is geboren in New Jersey). Noem het folkrock of 'americana', de nummers wijken niet veel van elkaar af. 'To Be Free', is een piano ballad waarin hij vertelt over hoe zijn Amerikaanse vader zijn Engelse moeder heeft leren kennen, één van de betere nummers op dit album. 'Runaway' is een lekker in het gehoor liggend nummer in Mariachi stijl met blazers. Tot slot wil ik nog 'Heart to Love' benoemen, waarin een pedal steel gitaar de Amerikaanse invloeden op dit album goed laat horen. Echter, de meeste nummers komen niet verder dan een 2,5 wat mij betreft dan ook het eindcijfer is voor dit album.

Ik heb gewoon een zwak voor Mike.

Sinds hij een paar jaar geleden de meest vreselijke plek van Berlijn, Alexanderplatz (toeristen, bedelaars en zakkenrollers) een warme gloed bezorgde, ben ik een liefhebber van de man en zijn gitaar.

Lekker album, maar de bonusnummers (10!) hebben voor mij de absolute toegevoegde waarde. Op de Deluxe versie dan.

Als Mike in de stad is, oriënteer je dan ff waar hij die dag gratis live gaat spelen.
Ik krijg er iig een warm en fijn gevoel van. Komt redelijk dicht in de buurt van de essentie van muziek.

Prima album. Zal niet in mijn top 10 komen van het jaar, maar een aantal degelijke nummers. Hell or High water en He Leaves You Cold springen er voor mij uit. Passenger is altijd wel garantie voor wat leuke liedjes, al zal hij nooit met echt iets origineels komen. En voor mij hoeft dat ook niet zo bij deze artiest.