Beyond the Black - Heart of the Hurricane (2018)

Gewoon weer een lekkere popmetal plaat van deze band onder leiding van de jonge Jennifer Haben. Drie jaar alweer sinds het pakkende en spontane debuut, en nog steeds verveeld de formule niet. Ditmaal heeft ze een compleet nieuwe band om zich heen. Ik begreep dat de halve band was opgestapt vlak voor de tour van het tweede album, maar het is goed te zien dat het einde nog niet in zicht is. Met name afsluiter 'Breeze' is gewoon een prachtige popballade, en geweldig gezongen. De rest is gewoon weer wat je kan verwachten in dit genre, maar wel gewoon vakkundig uitgevoerd en prima genietbaar.

Weer een uiterst geslaagd album van Jennifer Haben en Co. Goed in elkaar geschroefde nummers met vaak catchy refreinen. Of het nu uptempo is of een ballad, alles gaat Jennifer goed af zonder dat ze over the top gaat. Af en toe vergezeld van een gruntje van 1 van de bandleden. Productie is weer dik voor elkaar. Het album staat qua geluid als een huis. Ik heb de dubbelcd uitvoering. Dit is de "Black Edition". Op CD1 staan 3 (erg) goede bonustracks. CD 2 is een soort verzamelaar van de eerste 2 albums.

Na twee geweldige albums, rommelt het ineens flink binnen de line-up van Beyond the Black en tijdens de tour om het tweede album te promoten, staat er bijna een volledig nieuw samengestelde band op de diverse podia te spelen, gelukkig wel nog steeds met de belangrijkste en meest vertrouwde factor van de band, namelijk de ongelooflijk getalenteerde en zeer goede zangeres Jennifer Haben.
Met de nieuwe line-up, verder bestaande uit Chris Hermsdörfer (gitaar en achtergrond-vocalen), Tobi Lodes (gitaar), Kai Tschierschky (drums) en rond de periode van het derde album Stefan Herkenhoff (basgitaar), duikt de band dan de studio in om Heart of the Hurricane op te nemen.
Wat nu zo grappig is, is dat aan niets valt af te horen dat er nagenoeg een compleet nieuwe band staat te spelen; Heart of the Hurricane gaat naadloos verder waar de vorige twee albums eindigen, namelijk het presenteren en spelen van ongelooflijk fijn in het gehoor liggende metal met een pop- en symfonisch rock-sausje.
En wederom werkt de formule gewoon; het album verveelt geen seconde en de band lijkt nog pakkender en directer voor de dag te komen met de ene na de andere topper, alhoewel ik her en der ook een nummer bespeur die even wat minder lijkt uit te pakken, maar deze zijn echter dusdanig in de minderheid, dat het er eigenlijk niet eens toe doet.

Heart of the Hurricane is in diverse edities te vinden, namelijk als dubbel-album (de "Black Edition"), waar wat nog meer bonustracks aan toegevoegd zijn en zowaar een extra CD met daarop een bloemlezing van de eerste twee albums (met als extraatje een opnieuw opgenomen versie van misschien wel één van de allerbeste tracks van Beyond the Black, tw. "Forget My Name").
Als we de normale uitgave van het album erbij pakken, staan daar 'slechts' 13 nummers op. Echter zijn op nagenoeg alle edities "Echo from the Past" en "Parade" toegevoegd als bonustrack. Op de Japanse uitgave vinden we daarbij nog het zeer exclusieve "The Wond So Deep". Tot slot staat op de "Black Edition" maar liefst 3 extra nummers, namelijk "Spiderweb of Eyes", "We Will Find a Way" en "Still Breathing", echter ontbreekt daar dan weer "The Wond So Deep".

Het loont in ieder geval de moeite om in het geval van Beyond the Black altijd te gaan om de editie met de (meeste) bonustracks, gezien het niet zo maar om left-overs gaan. Het zijn stuk voor stuk hele goede nummers die het niveau van het reguliere album alleen maar een extra 'boost' geeft als het ware.
De versie die ik heb is de "Black Edition" en dit is over het algemeen de meest complete uitvoering van het album en alleen daarom gewoon de moeite waard.

De muziek is wat je onderhand mag verwachten van de band en het is wederom weer een prestatie om de band in topvorm te horen met de ene na de andere krachtpatser van een song.
Het album opent met "Hysteria" en is weer een opener van formaat die na één luisterbeurt al het gevoel achterlaat, dat je het nummer reeds honderd keer eerder hebt gehoord, maar dan zonder dat het een moment verveelt.
Het titelnummer is ook geweldig met een prachtig en meeslepend meezing-refrein, wederom weer zo pakkend als het maar zijn kan.
De singles "Through the Mirror" en "Million Lightyears" laten daaropvolgend de band ook in optima forma horen en aan niets valt af te horen dat de formule aan slijtage onderhevig is geraakt. Geenszins!
Het meer epische "Song for the Godless" kent weer zo'n meedogenloos verslavend refrein en is muzikaal gezien de eerste meer grootse song die op het album staat.
Na het wat meer rustige "Escape from the Earth" laat de band wederom horen dat ze het niet zijn verleerd om zo nu en dan ook te klinken als een kopie van Within Temptation en zodoende bevestigen ze dat dan door "Beneath a Blackened Sky" en "Fairytale of Doom" voor te schotelen en, ondanks wederom de onverbiddelijke vergelijking, zijn het ook nu weer toppers.
Even lijkt het alsof "My Immortal" van Evanescence voorbij komt tijdens "My God is Dead" maar de vergelijking verdwijnt als sneeuw voor de zon als het stampende refrein zich aandient. Ook alweer zo'n knaller!
Gek genoeg is het juist "Dear Death" wat één van de favorieten is voor mij; wat een geweldig vlot en ijzersterk nummer is dit met alweer zo'n onweerstaanbaar sterk refrein.
"Scream for Me" lijkt dan weer een beetje op "My God is Dead" vanwege het contrast middels de ingetogen en de meer stuwende momenten die de band binen het nummer presenteren.
Het is pas bij "Freedom" dat ik bemerk dat de band wat meer het experiment binnen de muziek opzoekt. Het is een vlot nummer, maar vanwege het niet helemaal lekker lopende refrein (die overigens een behoorlijk lastige zanglijn herbergt), beschouw ik dit nummer als de minste van de plaat.
Het reguliere album sluit af met de prachtige ballad "Breeze" en is een juweel van een rustpuntje die het album op prachtige wijze afsluit, ware het niet dat de bonustracks er ook allemaal niet om liegen.
M.u.v. het wellicht iets te gladde "Parade" (wat zowaar een radiohitje had kunnen zijn voor de band), liggen de bonustracks qua niveau namelijk allemaal in het verlengde van eigenlijk het gehele album en zijn dus een welkome extra traktatie op al een behoorlijk goed album.

En zo mag geconcludeerd worden dat ook album nummer 3 "Heart of the Hurricane" een sterk album is geworden van deze hele fijne band. Ook nu ligt het niveau hoog, wordt er geweldig gemusiceerd en is het bovenal ook de zeer gepassioneerde zangstem van Mevr. Haben die de kers op de taart blijkt te zijn. Top!