Jean Michel Jarre - Planet Jarre (2018)

Jean-Michel Jarre heeft in 2018 dubbel iets te vieren, namelijk dat hij dit jaar 70 is geworden en dat hij 50 jaar in het vak als muzikant zit. En om dit laatste te bevestigen, kwam onlangs dit compilatie-album uit: Planet Jarre - 50 Years of Music.
Fans van Jarre mogen sowieso 2018 als een topjaar beschouwen op het gebied van Jarre-releases, want tevens komt in november zijn spiksplinternieuwe album Equinoxe Infinity uit, Jarre's vervolg op het 40 jaar geleden verschenen, 2de legendarische album van de Franse synth-virtuoos.

Het eerste wat opvalt aan Planet Jarre is de gave hoes wat, al eerder opgemerkt door anderen op internet, een knipoog en tegelijkertijd een verwijzing is naar de populairste film van dit jaar. Blijkbaar is Jarre ook fan van The Avengers !

Planet Jarre is een mooi overzicht geworden van zijn omvangrijke carriére en van bijna al zijn albums zijn nummers of delen daarvan geplukt. Deze zijn onderverdeeld in 4 verschillende secties, namelijk 'Soundscapes', 'Themes', 'Sequences' en 'Explorations & Early Works'.

Alles klinkt als een klok en sommige nummers klinken zelfs een tikkeltje anders dan het origineel. In sommige gevallen levert dat een pluspunt op, zoals "Zoolookologie" en "Oxygene 8". In andere gevallen levert het een minpunt op, zoals het opnieuw bewerkte, maar erg beroerd klinkende "Chronology 4".

Fans zullen vooral de nieuwe, speciaal voor deze compilatie geselecteerde tracks "Coachella Opening" (erg goed), "Herbalizer" (redelijk) en "Aor Blue" (niet bijzonder) interessant vinden.

Ook leuk is de toevoeging van pre-Oxygene werk, maar tegelijkertijd is het ook niet zo verrassend, gezien het leeuwendeel terug te vinden valt op Jean Michel Jarre - Essentials & Rarities (2011).

Blijft over een fijn compilatie-album wat genoeg fraais en objectiefs bevat om 50 jaar Jarre uit te lichten.
MAAR.....met zo'n staat van dienst en het feit dat je 50 jaar in het vak zit, had wellicht nog meer mee gedaan mogen worden: wat te denken van extra en uniek live-materiaal, meer materiaal van het unieke Music for Supermarkets-album (nu moeten we het doen met een Demo Excerpt) of wellicht nog meer onuitgebracht werk.
Daarnaast is de keuze van het uitgekozen werk wellicht niet altijd even sterk, waarbij sommige fragmenten van de gekozen tracks in een aantal gevallen wat ongelukkig klinken. Hoewel dat eerste natuurlijk ook als iets strikt persoonlijks gezien mag worden; er ontbreekt altijd wel een favoriet op een compilatie.
Tevens had ik het fraaier gevonden, als Jarre alle gekozen tracks mooi aan elkaar gesmeed had, waardoor één luistersensatie was ontstaan. Iets wat hij eerder heeft gedaan op Jean Michel Jarre - Images (1991).
Tot slot is niet ieder album terug te vinden. Sessions 2000, Geometry of Love (onlangs samen met Metamorphoses opnieuw uitgebracht en vanaf nu veel gemakkelijker te verkrijgen) en het fel bekritiseerde Téo & Téa worden genegeerd.

Jean-Michel Jarre is en blijft natuurlijk een icoon. Ook na 50 jaar is hij nog steeds één van de toppers binnen het genre van de elektronische muziek. Hij heeft dan ook terecht iets te vieren.
Planet Jarre is een prima compilatie verder, maar is voor mij niet meer dan een veredeld tussendoortje die mijn ongeduld wat weet te temperen, voordat over een tijdje Equinoxe Infinity (weer een verwijzing naar The Avengers?) uit komt.
Ach...ongeduld. Wat zeur ik eigenlijk! Jarre is de laatste jaren productiever dan ooit!

Die opnieuw bewerkte, maar erg beroerd klinkende "Chronology 4" ten spijt verheug ik mij op die meer dan twee-en-een-half-uur durende Planet Jarre. Heb de digipack-deluxe 2-CD in bestelling bij Dodax en dat is een bekroning op de terreinwinst die Jean Michel Jarre bij mij geboekt heeft t.o.v. andere glorieuze namen. Als de tracks niet aaneengesmeed zijn lijkt het wel geschikt voor random/shuffle. Extra livetracks had van mij niet zonodig gehoeven, gemis van vertegenwoordigers van discutabele albums is kwalijker. Die enorme werklust van de afgelopen jaren van de Fransman wordt iig. gewaardeerd en voor mij zal een feest der herkenning zich afwisselen met onbekend werk.

Ai, voor een overzicht van 50 jaar elektronische muziek op twee cd's met zoveel moois om uit te kiezen valt het resultaat toch tegen. Met name de tweede helften van beide cd's zijn hier en daar tenenkrommend. Op de eerste schijf vanwege enkele door Jarre zelf 'nagespeelde' versies waar ik misschien nog wel liever had gehoord wat Ed Starink er van gemaakt had, en op de tweede door tracks (muziek is het bijna niet te noemen) als Le Pays de Rose of Happiness is a Sad Song die een hoge skipfactor hebben. Had dáár dan een aangenamere nieuwe versie van gemaakt, of deze helemaal weggelaten. In plaats daarvan had ik liever een onuitgebracht pareltje als Palawan of een tweede fragment van Music for Supermarkets gehoord.

Wel duimen omhoog voor de indeling in vier thema's, de volgorde van bepaalde tracks die prima na elkaar (maar deze keer niet aan elkaar) blijken te passen en de keuze voor onbekendere en ook een paar nieuwe tracks (waarvan Coachella Opening achteraf een preview is gebleken van Equinoxe Infinity). En uiteraard zijn de meeste nummers waaraan niet is gesleuteld van hoog niveau, afgezien van de niet altijd gelukkige edit-versies. Vooral chapeau voor het opnemen van persoonlijk favoriet Industrial Revolution, Pt. 2.

Alles bij elkaar zou ik deze verzamelaar niet aanbevelen voor wie de muziek van Jarre wil leren kennen of samengevat wil hebben, hoe goed zijn werk van de laatste jaren ook is. Dan vind ik Images uit 1991 na bijna 30 jaar nog steeds een veel betere keuze. Voor onnodige herbewerkingen van zijn eigen oeuvre zou ik Aero pakken. Maar bovenal zou ik gewoon verwijzen naar de reguliere albums vanaf 1976. Afgezien van een paar worpen van na de eeuwwisseling kun je je daar nauwelijks een buil aan vallen, bijvoorbeeld diegenen met daadwerkelijk een planeet op de voorkant.

Oxygene 8 is echt een lekker nummer. Een stukje langer dan de albumtrack.
Sowieso een erg fijne verzamelaar. Een flinke ontdekkingstocht, want ik kende alleen de muziek van JMJ t/m Rendez Vous.

Het onderverdelen van deze verzamelaar in 4 thema's pakt erg goed uit. Dat een aantal nummer aardig opgedirkt is mag de pret niet drukken.
Enig minpuntje is denk ik het nummer Blah Blah Café. Had dan een ander nummer van Zoolook uitgekozen. Het is hem vergeven.