Marissa Nadler - For My Crimes (2018)

Nieuw album in aantocht en van het titelnummer is er een akoestische versie online geplaatst YouTube

Track #2, opmerkelijke titel!

titelnummer en de hoes is zo krachtig dat ik nu al geloof dat ik de gehele plaat goed ga vinden

Mooi album weer!

Tja hij valt mij eigenlijk behoorlijk tegen. Kabbelt veel te veel en maar rammelen op die akoestische gitaar. Zeker nu ik net dit Heiðrik - Funeral (2016) heb ontdekt wordt marissa saai. De rest kan het spannende van het nr for my crimes bijlange niet halen

Op zich wordt er wel een mooie sfeer neer gezet op dit album maar eerlijk gezegd ben ik er dan niet altijd voor in de stemming, en dan zijn 11 nummers wel lang...

Na het uitbrengen van het titelnummer was ik erg benieuwd, de spanning steeg. Na de eerste twee luisterbeurten was mijn conclusie; wederom een mooi album. "Strangers" het vorige album van Marissa Nadler had me erg geraakt. Mooie songwriting gecombineerd met een prachtige stem en een mooie muzikale sfeer.
Dit album heb ik inmiddels nog weer wat vaker beluisterd en ik vraag me af of dit album ook zo beklijft als haar vorige. Nog steeds Marissa haar prachtige melancholisch , dunne stemgeluid. Nog steeds haar poëtische en existentiële lyrics. Maar wellicht muzikaal iets minder aangezet , soms ingetogen, acoustisch. Meer chamber folk , minder psychedelische aanzetten. Het is een introspectieve plaat geworden. Ik vind 'm nog steeds mooi. Maar ik vraag me af of ik deze plaat volgend jaar nog draai, of dat ik dan toch teruggrijp naar haar vorige "Strangers".

Desondanks begrijp ik de lage stemmen hier niet. Op RYM doet deze plaat het ook een stukkie beter. Wat mij betreft is dit album gewoon de moeite waard! Favoriet blijft "For My Crimes".

Stemmen moeten bezieling maar ook iets ongrijpbaars oproepen. Dit komt ook door haar aparte intonatie. Ik denk dat Nadler op dit album haar songs zonder al teveel fratsen en zo puur mogelijk voor het voetlicht brengt. Inderdaad de opener is al heel goed ook al vaak gehoord zonder de rest. Het hele album weet mij ook al te bekoren, het heeft wat tijd nodig voorzover er iets zinnigs over te zeggen valt. De hoes geeft wel al een indicatie. Dit raakt, of niet.

Doesn't matter what you say
It's all and I'm turning
Doesn't matter what you say
I'm turning
Into blue vapor and bone

Zeer mooie en oprechte zang, met een mooie sfeer over het gehele album. Songmateriaal is echter niet overal even sterk.

Ook een super-sympathieke dame, die na haar concerten zich gewoon onder het volk mengt en aanspreekbaar is. Zeer toffe zangeres, al heel lang fan van, ook al is er de laatste jaren wat sleet in haar formule gekomen, in mijn oren dan toch.

Vanaf de eerste plaat van Marissa Nadler ben ik haar blijven volgen. Soms jaren helemaal niets, maar de laatste jaren toch weer wat aangeschaft, waaronder July. July was een plaat die ging over een stukgelopen relatie en ook op deze plaat is dat wel een thema. 'For My Crimes' gaat eigenlijk weer terug naar de beginjaren van Marissa. Gebleven is de langzame zang, de trieste liedjes. Ze heeft wel een redelijke groep muzikanten om haar heen verzameld, bijna allemaal vrouwelijke muzikanten van groepen die Marissa wel mag. Vaak redelijk rock groepen. In ieder geval is de muzikale omlijsting erg mooi bij een aantal nummers en wordt er ook soms meerstemmig gezongen, waaronder samen met Sharon van Etten.
De koningin van de American Gothic Folk wordt ze wel genoemd. Teksten zijn zwaarmoedig over verlies, of de laatste woorden van een ter dood veroordeelde (For My Crimes) . Soms zeer persoonlijk, maar bijna altijd wat zwartgallig. Zo nu en dan een klein straaltje licht. Ik kan me voorstellen dat lang niet iedereen dit een plaat lang vol houdt. Maar iedere plaat van Marissa Nadler heeft toch altijd weer die unieke sfeer en eigenlijk vind ik het ook wel dapper dat ze gewoon vol blijft houden, waar ze mee bezig is. Marissa Nadler weet perfect hoe ze een bepaalde sfeer moet koppelen aan goede songs en deze plaat is daar weer een mooi bewijs van.