Dare - Out of the Silence II (2018)

Een van de allerbeste albums ooit in de categorie AOR ( adult orientated rock). Dertig jaar later heeft dit fantastische album aan kwaliteit niets ingeboet. Let wel: het origineel blijft voor mij onovertroffen. Er staat geen zwak nummer op. Deze jubileumversie is iets gladder geproduceerd door Darren Wharton zelf.

Nóg gladder dan het origneel?? Dat is haast onmogelijk lijkt me. Ik las laatst in een recensie juist het tegenovergestelde; deze opnieuw opgenomen versies zouden iets meer gitaar gericht zijn in vergelijking met het debuut.

Dat gladdere kon ik me ook al niet voorstellen. Ik heb net even wat samples beluisterd. Eerste indruk bevestigt wat vielip meldt: het rockt wat meer dan het origineel, de gitaren zijn iets zwaarder aangezet en het geheel heeft wat meer 'punch' dan het origineel. Dat was geen overbodige luxe, want hoewel ik het origineel uit 1988 als een solide vijfsterrenplaat beschouw, klonk die opname, hoewel perfect voor die tijd, toch wat mat.

Het valt te prijzen dat Dare niet in de valkuil is getrapt van veel hedendaagse AOR-producties waarin alles zonodig voorin de mix moet staan en elk instrument moet vechten voor z'n plekkie in het geluidsbeeld. Ik hoop dat ze niet teveel compressie hebben toegepast, want dat kan ik via de samples op m'n computerboxjes moeilijk vaststellen. Maar het is in elk geval een open, heldere productie. Wat ik hoor, bevalt me wel.

Het is een beetje hetzelfde principe als FM deed bij de dertigste verjaardag van haar debuut-album Indiscreet. Toch hoop ik niet dat dit soort re-recordings van klassieke albums mode gaan worden. In de eerste plaats getuigt het van creatieve armoe en ten tweede is de kans groot dat het een mindere kopie van het origineel wordt.
Zeker als de stem van de zanger in die tijd achteruit gegaan is. Dat valt in dit geval alleszins mee, al scheelt het natuurlijk dat Darren Wharton altijd een wat omfloerst stemgeluid had, dat het niet moest hebben van hoge uithalen. De man klinkt nog steeds zo als dertig jaar geleden.

King of spades wordt een 'special edition' genoemd omdat er halverwege een stukje uit het gitaarwerk van Black rose van Thin Lizzy aan is toegevoegd. Kennelijk doen ze dat 'live' al jaren, benieuwd of het ook in de studio-versie werkt. Al had het voor mij niet gehoeven.

Een nieuw album in aantocht: De eerste single:


DARE Born in the Storm - YouTube

Redelijk stevig voor hun doen