Jeff Buckley - Mystery White Boy (2000)

Het is een beetje jammer, maar er staan op deze plaat net iets teveel liedjes en uitvoeringen die mij niet weten te raken.
Op de DVD weet hij juist weer wel de juiste spanning/sfeer neer te zetten.
raar maar waar.

Hallelujah een mooi nummer.

is dit een live album?

Het staat er, dus ik denk het niet.

Ik kan dit album niet vaak genoeg luisteren! Die kreet op Mojo Pin, die gaat bij mij door merg en been! Legendarisch! En Kanga Roo vind ik ook schitterend! Prima album!

Sorry, he, maar op mijn versie staan toch echt maar 12 nummers, hoor. Ik snap niet dat iedereen hier een andere versie als mij schijnt te hebben. Bij mij gaat het maar tot hallelujah.

Later volgt wel een bespreking.

Ik heb een uitgave met bonusdisc waar dus extra nummers op staan. CD1 gaat inderdaad to Hallelujah

Ik vind het raar dat bij de beste nummers dream brother nog niet staat. Vind ik duidelijk het beste.

Dan doe jij het!

Dan moet ik eerst nog stemmen, en daar ken ik het album nog niet goed genoeg voor. Maar dat komt zeker weldra. En dan zal ik dat inderdaad als één van mijn lievelingsnummers aanduiden, ja. Ik vind het gewoon raar. Het is zo'n kippenvelmoment, en ik snap niet dat er niemand anders dat ook vindt.

Ik vind het persoonlijk een van zijn mindere. De laatste twee van Grace sowieso.

Dat zijn de beste!

Welk?

De laatste twee van Grace. Nouja, eigenlijk vooral Dream Brother, al vind ik Eternal Life ook erg goed.

Ik vind dream brother op grace ook heel mooi, maar op deze cd en ook op live a l'olympia is het toch nog een stukje mooier, gewoon prachtig is die versie, zo dreigend.

Ah, wat een goed album!
Ik weet nog toen ik deze kocht, ik eerst even moest wennen aan Jeff's manier van live zingen (schiet nogal alle kanten op), maar vind het toch erg goed.

What will you say, Moodswing Whiskey en I Woke Up in a Strange Place zijn geweldig!

Deze meot ik maar eens gaan beluisteren. Staan wel wat mindere nummers op, schijnt het.

Ik vindt deze plaat vies tegenvallen als je hem vergelijkt met Grace. De geluidskwaliteit is slecht en live was Jeff Buckley + band niet echt imponerend.

Ik vind dit een erg mooie aanvulling op Grace. Ten eerste heb je de drie nieuwe nummers:

- Woke Up In A Strange Place
- What Will You Say
- Moodswing Whiskey

Echt ontzettend goeie nummers en lekker rauw gespeeld.

Daarnaast vind ik de covers Kanga-roo en Thats All I Ask ijzersterk. Jeff en zijn band maken zich deze nummers volledig eigen, zoals ze dat wel vaker met covers deden.

Tot slot ben ik het wel eens met de kritieken dat de Grace nummers live niet allemaal even sterk zijn. De band speelt lekker strak maar Jeffs stem schiet inderdaad soms alle kanten op en gaat dan wat over the top. Op de studio uitvoeringen klinkt hij wat beheerster en meer ingetogen, en die versies prefereer ik dan ook. Uitzondering hierop is echter toch wel opener Dream Brother, deze uitvoering duurt bijna 2 keer zo lang als normaal en het voegt echt iets toe aan het origineel. Vooral het gitaarwerk tussen Jeff en Michael Tighe is hier subliem.

Conclusie: mede dankzij wat nieuwe songs en mooi uitgevoerde covers toch wel een erg interessante live plaat. Een must voor de echt Buckley liefhebber. Enige smetje op deze plaat is dat Jeff hier en daar vocaal wat uit de bocht vliegt, daarom een halve punt aftrek.

4,5*

Ik ben er ook niet zo wild van, ik vind Grace het enige echte "must have" album van deze aparte singer-songwriter.

***

Nee, ik vind Sketches For My Sweetheart The Drunk ook wel goed om aan te horen, er staan een groot aantal mooie nummers op.

Aardig live album, maar iets te lang. De versies van 'Grace' en 'Last Goodbye' vind ik hier ook een beetje tegenvallen. Toch zijn de nieuwere nummers 'I Woke Up In A Strange Place', 'Moodswing Whiskey' en vooral het prachtige 'What Will You Say"?' zeker de moeite waard. En de uitvoeringen van 'Dream Brother' en 'Hallelujah' zijn ook erg mooi. 3,5*

de man is misschien fantastisch en grace was een meesterwerk maar live werkt hij soms echt op mijn zenuwen!

Poeh, al een hele tijd niet meer geluisterd, maar een paar jaar geleden vond ik dit echt het beste album dat er bestond. Bonte verzameling van de beste performances van de hele tour, met een paar ijzersterke nieuwe nummers (Moodswing Whisky, vooral) en een bloedmooie versie van Hallelujah met een klein stukje I Know It's Over van The Smiths. Vocaal veel rauwer en ook gepassioneerder dan op Grace, dat kan ik juist erg waarderen ('over the top' vind ik hier dus juist goed).
Toch nog maar een keertje uit de kast trekken.

Dat vind ik nou ook!

Een verzamel-live album.

What would you say bezorgd mij nog steeds kippenvel. Het blijft fantastisch hoe hij hier de vader/zoon relatie beschrijft.

Ik ben er tot nu toe nog niet echt kapot van. Waar z'n stem op Grace zo heerlijk klinkt irriteert het me nogal op deze plaat.

Deze compilatie viel mij ook tegen: de dvd (Live in Chicago) daarentegen is van ongekend niveau.

Deze CD kreeg ik samen met Grace. Waar de laatste me keer op keer weet te boeiend komt Jeff hier niet geheel tot zijn recht. Nergens weet dit album mij echt te pakken waar Grace dat wel doet. Is er verder nog interessant werk verschenen?