Gregory Alan Isakov - Evening Machines (2018)

Hij doet Europa aan in de herfst, dus ga hem zien in Paradiso of Botanique (BE)!

Tour | Gregory Alan Isakov - gregoryalanisakov.com

Ik verwacht hier veel van. Zijn vorige albums waren prachtig. Volledige nieuwe nummers op dit album?

Leuk, een nieuwe plaat van Gregory Alan Isakov. Zijn vorige wist van alles met me te doen, alleen maar positief. Amsterdam is vijf jaar na datum nog steeds een bekoorlijk juweeltje.

Chemicals lijkt op het eerste gehoor niet van hetzelfde torenhoge niveau, maar laat toch weer de kracht van deze man horen, en die schuilt net in de relatieve eenvoud van z'n mooie, verstilde liedjes. Ik kijk er alvast naar uit!

Het album is net uit! De nummers die ik tot nog toe gehoord heb zijn erg mooi.

Vanavond ff luisteren ben benieuwd

Prima plaat passend in de alsmaar uitdijende familie van 'betere singer-songwriters'. Liedjes schrijven en zingen dat kunnen ze, alleen het onderling onderscheid wordt steeds vager en nogal voorspelbaar wat mij betreft, of is dit de bedoeling? Zo vond ik The Empty Northern Hemisphere (2009) zoveel persoonlijker klinken.

Op het eerste gehoor helemaal met je eens, maar die plaat was dan ook van buitenklasse.

Ik vind persoonlijk dat hij het hoogstaande niveau van de 2 voorgaande platen hier vasthoudt. Vooral Caves, Berth en Chemicals behoren tot het beste wat hij tot nu toe heeft uitgebracht.

ben t helemaal met jou eens, het is bijna kabbelende achtergrond muziek geworden. Jammer want afgelopen concert in paradiso was magistraal. Hij komt weer zag ik maar sla nu ff over

Ben het helemaal met ohmusica en muziekobsessie eens. Het klinkt best aangenaam, maar na een keer of vijf draaien kan ik mij geen enkele nummer meer herinneren.
En dat had ik wél met de Hemisphere en zelfs met Wheathermen.

Recensie ROAR E-Zine:
Gregory Alan Isakov - Evening Machines | ROAR E-Zine - roarezine.nl

Vijf jaar na het succesvolle The Weatherman komt Gregory Alan Isakov met zijn opvolger: Evening Machines. Hoewel ook dit album zeer sfeervol is en overal goed in elkaar steekt, bevat het geen verslavingsgevaar.

Evening Machines opent met ‘Berth’, een nummer met pianoklanken die subtiel worden aangevuld door een steelgitaar en strijkers. Door de gelaagde opbouw, met gitaren en slagwerk die een steeds prominentere rol gaan spelen, voelt het openingsnummer warm aan. Ondanks dat kun je als luisteraar toch ook snel de aandacht verliezen, wat ook geldt voor het zorgvuldig gearrangeerde ‘San Luis’: warm, sfeervol, maar tegelijkertijd kabbelend en weinig enerverend. Evening Machines weet zijn luisteraar net zo makkelijk te boeien als in slaap te sussen.

Zo begint ‘Southern Star’ als luchtig tussendoortje, dat niet bijzonder veel nieuws lijkt te bieden. Echter, vanuit de achtergrond bouwt zich een partij strijkers op, die langzaam naar de voorgrond bewegen. Als op een gegeven moment een viool de hoofdrol pakt, is het onmogelijk om als luisteraar verder weg te dromen. Voor het eerst weet Isakov de luisteraar hier op dwingende wijze te grijpen. Helaas is dit van korte duur: de viool doet al snel weer een stap terug om ruimte te maken voor het luchtige einde van dit korte nummer.

Hoogtepunten van het album zijn ‘Was I Just Another One’ en ‘Where You Gonna Go’, waar sfeer en onderhuidse spanning tot een hoogtepunt komen. Op laatstgenoemde nummer doet Isakov qua stijl en stemgeluid het sterkst denken aan Ben Howard, waar het die associatie ook in ‘Bullet Holes’ al oproept. Ook het volkse geluid op ‘Dark, Dark, Dark’, gecreëerd door banjo en violen, en afsluiter ‘Wings In All Black’, waarop de piano het meest sprekend is, zijn een positieve noot waard en maken dit echte folk-album tot een plaat waarop toch genoeg te genieten valt.

Jammer dat dit album zo wisselvallig is. De hoogtepunten (Berth, San Luis, Caves, Chemicals) zijn prachtige sfeervolle folknummers. Helaas staan daar ook nummers tegenover die maar wat voortkabbelen. De genoemde nummers smaken wel naar meer, dus ik zal gauw eens wat meer albums van Isakov gaan beluisteren, aangezien die op deze site ook beter gewaardeerd worden.

Evening Machines vind ik met afstand het minste album van Gregory Alan Isakov. Het kabbelt een beetje zoutloos voort en ik mis de creativiteit en muzikaliteit van zijn vorige albums. San Luis is nog wel een mooi nummer.

Na een flink aantal luisterbeurten ben ik toch wel weer een beetje verliefd geworden op de muziek van Gregory Alan Isakov. Er staan een aantal hele rijke nummers op, zoals de eerste drie tracks en de combinatie Caves-Chemicals. Haalt niet het niveau van het magistrale Empty Northern Hemisphere, maar toch minstens zo goed als het vorige album.

Betoverend mooi in de Oosterpoort vanavond !!!

In Köln was het ook fantastisch gisteren! Geweldige band bij zich en supersfeer bij zowel muzikanten als publiek, akoestisch met z'n allen rond één microfoon, of gewoon volledig in het donker een nummer spelen, schitterend! Live komt deze man met band nog veel beter tot z'n recht dan op CD.

Ben een groot fan van de heer Gregory Alan Isakov, maar dit album pakt me nog niet. Het is niet zo magisch als de andere albums en zuigt me niet helemaal op. Desondanks blijven er een aantal zeer mooie nummers op staan en is het niveau van Isakov op zijn mindere dagen dus blijkbaar nog steeds hoger dan dat van een hoop andere artiesten op hun beste dagen

Als je het gemiddelde mag geloven zou dit een stapje terug zijn t.o.v. de vorige platen, maar ik zou niet weten waarom. Ook deze staat weer boordevol prachtige popfolksingersongwriterindieummers. Weeral bijzonder rijk georkestreerd.

Helemaal mee eens !