William Elliott Whitmore - Kilonova (2018)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Roots
Label: Bloodshot
-
Fear of Trains (4:00)
-
Busted (2:44)
-
Don't Pray on Me (2:45)
-
Hot Blue and Righteous (2:41)
-
Five Feet High and Rising (2:19)
-
Ain't No Sunshine (2:11)
-
One Glass at a Time (3:44)
-
Run Johnny Run (2:28)
-
Country Blues (2:46)
-
Bat Chain Puller (5:34)
0
Maartenn (crew)
geplaatst: 18 december 2018, 15:37 uur
Een coveralbum met veel gevoel.
William Elliott Whitmore heeft voor dit album gekozen om alleen maar covers op te nemen. Hij schrijft hierover zelf op BandCamp: "This collection is something I've been wanting to put forth for a long time. A handful of these tunes I've been doing in my live sets for years, and it just felt right to give them a little home."
De keuze voor de nummers is dus enkel gebaseerd op tunes waar Whitmore zelf een persoonlijke affiniteit mee heeft. Dat is een prima keuze, want ieder nummer krijgt wat bijzonders omdat hij er een stukje van zichzelf in legt.
Op Busted, bij mij bekend van de versie van Johnny Cash zijn Folsom Prison concert, spuugt Whitmore gefrustreerd de woorden uit, begeleid door heerlijke bluestunes. Johnny Cash zingt het met een lach, Whitmore met een traan. Een mooi contrast.
Gevoel legt Whitmore in het overbekende Ain't No Sunshine. Akoestisch en recht uit het hart. Mijn hoogtepunt is echter de Beefheartcover Bat Chain Puller. De juiste psychedelica, een rauw stemgeluid. Whitmore is duidelijk een liefhebber.
Dit is een leuk uitstapje als 'tussendoor' album. Ik zie echter ook weer uit naar eigen werk.
3,5*
William Elliott Whitmore heeft voor dit album gekozen om alleen maar covers op te nemen. Hij schrijft hierover zelf op BandCamp: "This collection is something I've been wanting to put forth for a long time. A handful of these tunes I've been doing in my live sets for years, and it just felt right to give them a little home."
De keuze voor de nummers is dus enkel gebaseerd op tunes waar Whitmore zelf een persoonlijke affiniteit mee heeft. Dat is een prima keuze, want ieder nummer krijgt wat bijzonders omdat hij er een stukje van zichzelf in legt.
Op Busted, bij mij bekend van de versie van Johnny Cash zijn Folsom Prison concert, spuugt Whitmore gefrustreerd de woorden uit, begeleid door heerlijke bluestunes. Johnny Cash zingt het met een lach, Whitmore met een traan. Een mooi contrast.
Gevoel legt Whitmore in het overbekende Ain't No Sunshine. Akoestisch en recht uit het hart. Mijn hoogtepunt is echter de Beefheartcover Bat Chain Puller. De juiste psychedelica, een rauw stemgeluid. Whitmore is duidelijk een liefhebber.
Dit is een leuk uitstapje als 'tussendoor' album. Ik zie echter ook weer uit naar eigen werk.
3,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.