The Right Here - Another Round (2018)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Rum Bar
-
Buy Me a Round (4:33)
-
When the Boys Come Around (4:33)
-
Won't Have to Worry (3:03)
-
You Won't Miss Me When I'm Gone (3:25)
-
Dead Flowers (4:09)
-
More Delusions (2:20)
-
Drinks and a Dress (2:28)
-
Now It Can Be Told! (3:09)
-
Modern Love (3:39)
-
Buy Me Another Round (3:27)
0
geplaatst: 19 september 2018, 09:50 uur
Vlak voor de zomer werd ik geattendeerd op het label Rum Bar Records uit de V.S. Dat heeft al tot kennismaking met een aantal erg leuke platen geleid. Another Round is er daar een van.
De vraag is of een plaat gevuld met b-sides, acoustic versies en covermateriaal de juiste introductie voor een punkrock band is, maar hij is mij in ieder geval goed bevallen. Het start met 'Buy Me A Round', dat naar ik aanneem het ware gezicht van de band is. Er wordt stevig gerockt, nog steviger gezongen. De muziek houdt het midden tussen rock, een popfeel, punk en country(rock), kortom alle ingrediënten die in mijn ogen Amerikaanse (punk)rock zo leuk kunnen maken. Wegsturen van de Springsteen bombast en gouden melodieën omarmen. The Right Here laat het allemaal zien in dit en nog een paar nummers. Dit is dus een b-kant? Dan is het tijd om met de rest van het repertoire kennis te maken!
Als de zaak omlaag gaat en er een akoestische gitaar overblijft of alleen een piano en orgel, blijft de kracht van ieder liedje moeiteloos overeind. Ik kan de mannen zo zien zitten in een intieme setting zoals de Q-Bus in Leiden vaak biedt en de zaal volkomen stil spelen.
Waar het ook verrast, is in de twee covers. 'Dead Flowers' krijgt net een ruiger randje mee, dat, misschien vreemd genoeg, alle sterke punten in het nummer naar voren haalt. Net iets steviger, net iets ruiger. Waar The Stones het country element naar voren schoven, belicht The Right Here de rock kant. Sterk gedaan. (Ik vraag me overigens af waarom The Stones dit nummer niet als tweede single van 'Sticky Fingers' hebben uitgebracht in 1971. Geheide hit toch? Of te country en daarom te schokkend voor hun fans toen?) De andere cover is 'Modern Love' van Bowie. Ook dit krijgt een punkrockrandje mee dat het nummer siert. Het gaat iets simpeler rechtdoor dan Bowies stomper, maar ook hier wordt de kracht van de melodie goed naar voren gehaald.
Kortom, een gevarieerde plaat, maar er staat geen misser op.
Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.
De vraag is of een plaat gevuld met b-sides, acoustic versies en covermateriaal de juiste introductie voor een punkrock band is, maar hij is mij in ieder geval goed bevallen. Het start met 'Buy Me A Round', dat naar ik aanneem het ware gezicht van de band is. Er wordt stevig gerockt, nog steviger gezongen. De muziek houdt het midden tussen rock, een popfeel, punk en country(rock), kortom alle ingrediënten die in mijn ogen Amerikaanse (punk)rock zo leuk kunnen maken. Wegsturen van de Springsteen bombast en gouden melodieën omarmen. The Right Here laat het allemaal zien in dit en nog een paar nummers. Dit is dus een b-kant? Dan is het tijd om met de rest van het repertoire kennis te maken!
Als de zaak omlaag gaat en er een akoestische gitaar overblijft of alleen een piano en orgel, blijft de kracht van ieder liedje moeiteloos overeind. Ik kan de mannen zo zien zitten in een intieme setting zoals de Q-Bus in Leiden vaak biedt en de zaal volkomen stil spelen.
Waar het ook verrast, is in de twee covers. 'Dead Flowers' krijgt net een ruiger randje mee, dat, misschien vreemd genoeg, alle sterke punten in het nummer naar voren haalt. Net iets steviger, net iets ruiger. Waar The Stones het country element naar voren schoven, belicht The Right Here de rock kant. Sterk gedaan. (Ik vraag me overigens af waarom The Stones dit nummer niet als tweede single van 'Sticky Fingers' hebben uitgebracht in 1971. Geheide hit toch? Of te country en daarom te schokkend voor hun fans toen?) De andere cover is 'Modern Love' van Bowie. Ook dit krijgt een punkrockrandje mee dat het nummer siert. Het gaat iets simpeler rechtdoor dan Bowies stomper, maar ook hier wordt de kracht van de melodie goed naar voren gehaald.
Kortom, een gevarieerde plaat, maar er staat geen misser op.
Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.
* denotes required fields.
* denotes required fields.