The Cult - Dreamtime Live at the Lyceum (1996)

He, eindelijk staat deze plaat op MuMe. Een hele goede liveplaat van The Cult voordat ze met Love een gro(o)t(er) publiek aanspraken. Maar 1996 is wel een heel vreemd jaartal, ik heb deze mini-LP (zo werd-ie toendertijd genoemd) al veel langer (met een heel andere hoes). Dit concert beloofde al veel voor de toekomst. Jammer dat van het concert in Vredenburg dat dat nooit als 1 geheel is uitgebracht, alleen als b-kantjes op 12-inches (Bonebag op lil' Devil is werkelijk fantastisch!!!). En erg tof dat Moya erop staat in een prachtige versie. Topplaat !

In 1984 is inderdaad een mini-lp uitgegeven met een totaal andere hoes, oorspronkelijk als bonus bij de Dreamtime lp, later apart verkrijgbaar.

In 1996 is het concert dan voor het eerst op cd verschenen met deze hoes en met veel meer nummers dan op de lp, in een pakket samen met de videoband van het betreffende concert.

Dit is echt een waanzinnig goed live album en het is voor mij The Cult zoals ik ze graag hoor(de). Voordat het USA rockvirus toesloeg in ieder geval! Die video van dit concert daar ben ik echt al jaren naar op zoek, ik heb op YouTube wel wat clips bekeken van dit concert maar ik zou m maar wat graag in goede kwaliteit willen zien.

Dit is idd een voortreffelijke live-opname van The Cult uit de 'Dreamtime'-periode. Oorspronkelijk in 1984 in een beperkte oplage uitgegeven met verschillende hoes-varianten en met minder tracks. Ik heb er destijds al een klein fortuintje - althans voor een 15/16 jarige - voor moeten neertellen. Maar tot op de dag van vandaag geen spijt.

Het sprankelende en fiere gitaarwerk van Duffy komt op dit album goed tot zijn recht. Een beetje een desolaat geluid en wat ruimtelijker dan op Dreamtime. Wat mij betreft is dit The Cult op zijn best. Dit niveau hebben ze daarna niet meer gehaald. Ook niet met de best-seller 'Love'.

'83rd Dream' is toch wel mijn Cult-topper!

Speciaal voor Rainmachine (en voor mijzelf) deze dan:

83rd Dream

Ik heb de orginele Lp als de videoband. Beide zijn uit 1986. Uitstekende kwaliteit. Toen ter tijd ergens in 1987 gekocht. Laatste tijd mijn zolder weer eens een beetje opgeruimd. Verder nog de echte radio-opnamen van de live concerten: Music Pandora Box 1984 en live in Vredenburg 1986. ZIjn niet volledige concerten, maar wel van briljante kwaliteit. En.......zoals The Cult in die tijd klonk. Ben alleen afgehaakt na het uitbrengen van het album: Elektric, Dat was niet mijn ding. Ik zal deze dingen binnekort maar eens uploaden. Heeft iedereen er plezier van.

Nog een keer, wamt de bovenstaande link doet het niet meer:

83rd Dream

Ik heb de originele versie, uit 1986, waar dan ook maar 9 nummers op staan en die inderdaad een andere hoes heeft.
Ik weet wel dat ik die plaat in die tijd heel veel gedraaid heb, er staan echte krakers op als 83rd Dream en Gods Zoo.
Als ik 'm nu weer opzet ga ik nog steeds springend door de kamer; wat een prachtplaat en wat een energie.
Wat The Cult betreft: Ik ben ook na '87 afgehaakt, de aftands klinkende hardrock van Electric en de platen daarna heeft me niet meer kunnen bekoren.

nou nou aftands, er zijn best wel wat briljante momentjes te ontdekken hoor in de latere cult, zelfs op de latere reunie platen, ik zelf vind ceremony nog steeds fantastisch

Inderdaad, destijds in Ahoy(geluid was niet geweldig) The Cult nog gezien tijdens The Ceremony tour. Wat onderschatte cd met het wat mij betreft geweldige Earth Mofo maar ook de wat rustigere nummers zijn het m.i. het beluisteren meer dan waard.

Deze vanavond weer even op zware rotatie. Wat een bizar goed live album bljft dit ook, fantastisch drumwerk van Nigel Preston maar de rest van de band is natuurlijk ook top. Beter als dit zou het nooit meer worden, een absolute live klassieker van de bovenste plank. Echt helemaal niks negatiefs over te zeggen en de 5 sterren blijven stevig aan het firmament staan. Wat een plaat, wat een plaat...

Yep. Cult’s beste! Prachtige opname (ook op video). Fraai fier en wijds gitaarwerk van Duffy, mooi ruimtelijk geluid. Het karakteristieke stemgeluid van Astbury (live nog niet buiten adem zoals later, en geen “fuck you” dit en dat). Band op z’n top. En toen moest ‘Love’ nog komen. Dat album als tiener helemaal kapot gedraaid. Kan hem in mijn hoofd opzetten, geen platenspeler nodig. Een schoolvriend van me ging met zijn ouders naar Londen en nam dit live-album voor me mee. Nog steeds een gem in mijn collectie.

Helemaal mee eens, ook ik heb mooie herinneringen aan dit album en ik verbaas mij nog steeds over hoe goed de band toen was en hoe goed deze opnames klinken. Waanzinnige geluidskwaliteit. De band zat in de overgang van Southern Death Cult naar Southern Cult en en daarna gewoon The Cult. Dit was wel het hoogtepunt, het latere hardrock werk is wel aardig met af en toe een uitschieter maar niet meer dan dat. Electric heb ik nooit wat aan gevonden, op de originele opnames na en de twee opvolgers daarna ware prima. Alles daarna heb ik niet veel meer mee en de cliche hardrock gitaarposes van Billy Duffy vind ik meer storend dan leuk. Ik heb met The Cult wat hetzelfde als bij de Simple Minds, hoe kan een band zo afzakken na zo'n niveau te hebben gehad. The Cult heeft er gelukkig nog geen meidenband van gemaakt in tegenstelling tot de Spice Minds.

Nice, weer eens uit de kast gehaald en opgezet: An album for the prize of a 7" single Geen idee meer wat ik er ooit voor heb betaald maar vooruit: DREAMTIME.. TA!

Heb de oorspronkelijke Dreamtide met de live lp/ep erin. Wist eerlijk gezegd tot ik deze post zag niet dat het hele concert in '96 is uitgebracht. Zal eens gaan zoeken want de ep is eigenlijk te kort.