Gandalf - Gallery of Dreams (1992)

Mooie cd met prima gitaarspel van ex Genesis Steve Hackett.
Toch wel een cd die ik mee zou nemen naar een onbewoond eiland.

Deze sympatieke Oostenrijker, Gandalf, is bepaald niet vies van wat te experimenteren met muziek. Zei het met een orkerst of gastmuzikanten. Op dit album werkt hij naast Tracy Hitchings, Robert Julian Horky en Andrea Krauk samen met wel een hele bijzondere gitarist namelijk Steve Hackett ex Genesis.

De muziek op dit album is in de heerlijke Gandalf stijl. Muziek om helemaal in op te gaan, maar wel met de nodige spanning om op een prettige wijze bij de les te worden gehouden. Gandalf, zelf geen slechte gitarist, speelt hier samen dus met Steve Hackett. Deze combinatie pakt goed uit, want de stijlen van beide vullen elkaar goed aan. Daarnaast is goed te horen dat Gandalf wel erg goed met toetsen om kan gaan.

Door het voorafgaande is er dus sprake van een prima album wat bij mij momenteel flink aan het groeien is in mijn waardering. Is het mijn leeftijd of is dit een album wat vaker dan tot nu toe de cd-speler in moet???

Jouw leeftijd kan het niet zijn want ben 11 jaar ouder, dit is gewoon een heel goed album en ja dat de Camel fans dit niet meer hebben want op 1 nummer na toch helemaal instrumentaal met net als de snowgoose alles mooi in elkaar overlaten vloeien.

Bedankt, iemand met eerbied voor grijze haren, waar kom je ze nog tegen? Juist, hier bij dat fijne album van Gandalf.

Heb nu de luxe uitvoering de 25th anniversary box naast de studio een dubbele live 2 disc er in, ook metoa. Steve Hackett als gast gitarist.
Deze versie klinkt nog wat beter en is netjes opgepoetst.
Jammer dat zo weinig mensen dit kennen of de moeite niet nemen want het is een erg goed album.
Dit kan gemakkelijk de strijd aan met Hackett's beste werk.

Inderdaad een prachtig album en om even (mijn) link met Camel te maken, in 1992 speelde Gandalf in Tivoli, Utrecht in het kader van dit album en iets eerder dat jaar speelde ook Camel in Tivoli in het kader van Dust and Dreams. Van beide "bands" was ik fan van de eerste paar platen en heb ik de latere platen nooit echt ontdekt. Sterker nog, ik had oorspronkelijk helemaal geen kaartje voor Camel gekocht, omdat ik helemaal niet zat te wachten op de Andy Latimer project. In de hoop toch wat oud materiaal te horen ben ik uiteindelijk toch naar Tivoli gegaan en mazzel gehad dat ik nog een kaartje kon overnemen van iemand voor dit uitverkochte concert. I was blown away! Weergaloos en ik ben me meteen in het hele Camel repertoir gaan verdiepen.

Bij Gandalf later dat jaar toch maar meteen wel een kaartje gekocht in de hoop een zelfde soort euforie te beleven als bij Camel en dat werd absoluut waargemaakt.

Beide "bands" had ik nog nooit live gezien en beide concerten behoren tot de meest memorabele die ik heb bijgewoond.

Aan het concert van Gandalf in Tivoli in 1992 bewaar in nog steeds goede herinneringen. Ondanks de rommelige zaal speelde Gandalf en band de sterren van de hemel in een fraaie pure vorm.

Ben deze man uit het oog verloren. Het doet me denken dat ik hem heb zien optreden in 1989 te Paradiso. Zal deze plaat ook eens gaan beluisteren.

Deze plaat krijgt van mij de volle score. Mooi, die samenwerking tussen Gandalf en Hackett. Echt met recht één van de mooiste symfonische werken in mijn collectie.

Helemaal met Ozric eens. Ik heb alles van Gandalf tot en met 1996 in bezit (daarna werd het wat kalmer en minder interessant) en dit is toch wel het beste werk. Prachtig gitaarwerk en prachtige melodieën. Ook de volle score.

Soms moet de muziek groeien, zo ook deze van Gandalf. Onbegrijpelijk dat ik in eerste instantie een 3 gaf.

Mooi album. Zoals al eerder terecht opgemerkt past het gitaarspel van Hackett prima bij het sfeervolle toetsenwerk van Gandalf. Enige puntje van kritiek is het nummer met Tracy Hitchings, dat valt echt uit de toon hier en doet afbreuk aan de kwaliteit van de rest van het album.

Aangezien ik chronologisch Steve Hackett (her)ontdek, ben ik hier aangekomen. Ik vraag me af af hij iets uitbracht tussen 1989 en 1991, want van 'Momentum' (1988) springt hij wellicht meteen naar 1992 met dit album. Gandalf kende ik niet en dankzij Hackett ontdek ik een voor mij nieuwe artiest. Altijd leuk, die zijsprongen om iets nieuws te ontdekken. De eerse indrukken van dit album zijn alvast positief: sfeervol, dromerig, rustgevend, in de lijn van Mike Oldfield.