Baton Rouge - Shake Your Soul (1990)

Best leuke en stevige glam(hard)rock. Met een zanger die soms aan Coverdale doet denken en strak gitaarwerk. Echt spraakmakend is het allemaal niet.

Goede glamrock/metal. Lekkere stem (helder maar ook rauw, lijkt soms op Bon Jovi) en verder erg goed in het gehoor liggende popmetal, maar wel lekker stevig. Dus wat tandjes rockender dan een Europe.

Laatst bij toeval een nummer van deze band gehoord. En dat klonkt te gek! Kende de bandnaam wel maar heb er nooit aandacht aan geschonken. Denk dat dit zomaar eens een bandje kan zijn waar ik wel wat mee kan

Lekkere Glam plaat! Baton Rouge had aan Kelly Keeling toch wel een behoorlijk goede vocalist. Zowel het wat stevigere werk als de mooie ballad "There Was a Time" (trouwens mijn favoriet van het album) kan hij prima aan.
Daarnaast is de productie behoorlijk goed. Een mooie, heldere productie met de typische 80's vibe er nog helemaal in.
Helaas had Baton Rouge, net zoals andere vergelijkbare bands die in deze periode begonnen, het probleem dat ze te laat begonnen en door de populariteit van Grunge nooit meer echt hebben kunnen doorbreken.
"Bad Time Comin' Down" had in de jaren '80 zo een hit kunnen zijn: wat een lekker rock nummer is dat zeg!

​​Tijdens de eerste tonen van dit album, waarin de zanger twee lijnen zingt alvorens de andere muzikanten invallen, bekroop me even het gevoel dat ik een album van het kaliber Badlands had ontdekt. Maar helaas. ​Baton Rouge serveert de beste muziek als eerste. Al snel blijkt Shake Your Soul een goed uitgevoerd hardrockalbum, maar ook niet meer dan dat. Een paar meer nummers die het niveau van Doctor of Walks Like A Woman halen, had dit album goed gedaan.

Gisteren op vinyl gekocht. Prima plaat! Keeling is een begenadigd zanger en zingt zoals hij eigenlijk op elk album doet, namelijk fantastisch. De productie is ook fijn. Heerlijk open en transparant. Goh wat een verschil met hoe albums de laatste 10 tot 15 jaar vaak dichtgesmeerd worden. Uitzonderingen daargelaten uiteraard. Heb het album pas 2 keer geluisterd dus uitschieters naar boven of beneden heb ik nog niet kunnen ontdekken. Het hele album zit wel aardig op één lijn kwalitatief gezien vind ik.

Ik vind deze ook heerlijk, om precies dezelfde redenen die jij beschrijft. Het zal dan wel de geschiedenis ingaan als 'foute' hair metal, voor mijn gevoel klopt bijna alles aan deze plaat. In elk geval de fantastiche vocalist en de prima, inderdaad zeer ruimtelijke productie - op deze manier worden albums helaas niet meer gemaakt, zeker niet in het hardere genre.

Qua songmateriaal is dit zeker ook niet slecht, als je - zoals ik - tenminste over de de ietwat banale teksten heen kunt stappen die nu eenmaal kenmerkend zijn voor dit type hardrock. Ik heb er geen problemen mee. Als ik diepgravende teksten wil horen, die me in het hart raken, zet ik wel wat anders op - Paul Simon of Leonard Cohen bijvoorbeeld.
Deze plaat heeft vooral een 'party vibe' en klinkt heerlijk als je 'm hard draait. Wel is het zo dat het sterkste materiaal - ongetwijfeld om commerciële redenen - vooraan het album is geplaatst. Toch blijft het peil ook in de latere nummers hoog. Prima plaatje van een band die zo goed als vergeten is.

Opvolger Lights out on the playground vind ik denk ik nog wat beter. Die is helaas nog nooit op vinyl uitgebracht maar staat als cd hier in de kast.

Oh echt? Ik heb in m'n achterhoofd zitten dat de opvolger niet veel soeps was, omdat ik die ooit wel eens beluisterd heb. Maar dat blijkt dus om dat MTM-album uit 1997 te gaan. Maar dit is kennelijk de echte opvolger. Nog nooit tegengekomen, geloof ik, ook niet op CD (en dat is voor mij vooralsnog voldoende).

Ik zie bij dat album ook een lovende recensie van Mssr Renard. Die is helaas niet meer onder ons (op deze site dan welteverstaan), maar diens aanbevelingen neem ik meestal wel serieus. Volwassener ook nog, toe maar. Kortom: deze schrijf ik bij op mijn verlanglijst.

Volgens Discogs is deze überhaupt nog nooit op vinyl uitgebracht. Afwachten dus. Het debuut verscheen onlangs wel als heruitgave, op magenta-kleurig vinyl nog wel. Dus heel misschien...

Ja zou mooi zijn als ze de tweede ook opnieuw uitbrengen. Ik heb dus die magenta persing van het debuut en die klinkt geweldig! Wist niet dat ie op cd ook zelden ergens ligt. Mocht ik 'm ergens tegen komen voor een mooi prijsje dan neem ik 'm voor je mee. Ik geloof dat we redelijk bij elkaar in de buurt wonen dus dat moet goed komen dan