Slash featuring Myles Kennedy and The Conspirators - Living the Dream (2018)

Progbruggetjes, diverse tempowisselingen, keyboards, grunts en een bass sequencer ontbreken nu ook weer op de twee reeds uitgebrachte songs. Meer van hetzelfde dus pre order.

Het is een beetje zoeken naar een Anastasia-like epic album track tussen al dit up tempo rock n roll geweld. Lost inside a girl komt niet in de buurt en ook The great pretender komt niet helemaal los hoewel de solo ouderwets prima is en lijkt gebaseerd op The godfather theme.
Er zitten weer wat mooie melodische zanglijnen in maar niet iets wat je van Myles Kennedy al niet eerder hebt gehoord. Is dat erg? Voor mij niet want ik hou wel van het plaatwerk van Slash. Liep je al niet warm voor de twee albums hiervoor dan gaat deze je ook niet overtuigen. De drie kortste songs spetteren nog het meest en morgen speelt die gewoon weer opnieuw, no problem.

Classic rock en kerrang zetten deze op 4 van 5 en Rolling Stone komt niet verder dan 2.5
En daar zit ook het antwoord. Lekkere old school opzwepende hard rock met veel vaardigheid gemaakt (=4) maar verwacht geen Guns n Roses impact (=2.5). Dat laatste krijgt zelfs GnR niet meer voor elkaar, maar ach.
T wordt vandaag Slash Saturday, dat staat al wel vast. Rock on.

Ik hoor Myles Kennedy veel liever als zanger van Alter Bridge, maar ook met dit meer lichtvoetige materiaal kan hij goed overweg. De zorgeloze rock 'n roll ligt lekker in het gehoor en hapt makkelijk weg, maar tegelijkertijd is het songmateriaal wel erg vlak en voorspelbaar. Direct na afloop kan ik me de meeste tracks al niet meer herinneren. Leuk dus zolang het duurt, maar absoluut niet memorabel.

Ik vond de eerste plaat met Myles Kennedy goed te doen. De 2e was al een stuk minder en dit zijn eigenlijk allemaal niemendalletjes. Het verrast bijna nergens en eigenlijk heb je het daardoor allemaal al eens eerder én beter gehoord. 2 sterren van mij.

Staan leuke gitaarsolo's op, maar ik kan helaas maar niet wennen aan de eentonige stem van Myles Kennedy. In het nummer Lost Inside The Girl verrast hij me overigens wel positief.

Het lijkt wel net als met de laatste van Alterbridge. De inspiratie lijkt een beetje op. Paar aardige nummers, maar totaal geen topper zoals de vorige albums.