The Paper Kites - On the Corner Where You Live (2018)
mijn stem
16 stemmen
Australië
Pop
Label: Wonderlick
-
A Gathering on 57th (1:30)
-
Give Me Your Fire, Give Me Your Rain (3:32)
-
Deep Burn Blue (4:39)
-
Mess We Made (5:12)
-
Flashes (4:04)
-
Red Light (5:25)
-
On the Corner Where You Live (4:36)
-
Midtown Waitress (5:18)
-
When It Hurts You (4:53)
-
Does It Ever Cross Your Mind (2:43)
-
Don't Keep Driving (5:20)
0
geplaatst: 22 september 2018, 10:24 uur
Zelden een plaat gehoord die mij zo op en neer slingert als deze. Meestal vind ik een plaat goed of slecht/niet interessant/verkeerde genre. In goed zitten vervolgens allerlei gradaties.
Bij On The Corner Where You Live kan ik het album binnen drie nummers aan de kant gooien en andere keren een tweede keer opzetten, om te genieten van de momenten van rust en muzikale vondsten. Daarbij komt de plaat overigens nooit in de buurt van "soortgenoten" Half Moon Run of de laatste van Husky waar ik altijd naar kan luisteren. Daar is de plaat uiteindelijk te eentonig en vlak voor.
Meestal is een recensie bij mij bedoeld als een aansporing om naar de besproken muziek te gaan luisteren. In een plaat die ik slecht vind, stop ik geen energie. Wie ben ik uiteindelijk om slecht te spreken over iets waar iemand zijn ziel en zaligheid in gelegd heeft gelegd?
Daarom dus laat ik de afweging geheel over aan de lezers. Bepaal zelf maar. Daarbij wel de complimenten voor de instrumentale opener. Die doet het altijd. De beoordeling zit, vooralsnog, precies in het midden.
Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG
Bij On The Corner Where You Live kan ik het album binnen drie nummers aan de kant gooien en andere keren een tweede keer opzetten, om te genieten van de momenten van rust en muzikale vondsten. Daarbij komt de plaat overigens nooit in de buurt van "soortgenoten" Half Moon Run of de laatste van Husky waar ik altijd naar kan luisteren. Daar is de plaat uiteindelijk te eentonig en vlak voor.
Meestal is een recensie bij mij bedoeld als een aansporing om naar de besproken muziek te gaan luisteren. In een plaat die ik slecht vind, stop ik geen energie. Wie ben ik uiteindelijk om slecht te spreken over iets waar iemand zijn ziel en zaligheid in gelegd heeft gelegd?
Daarom dus laat ik de afweging geheel over aan de lezers. Bepaal zelf maar. Daarbij wel de complimenten voor de instrumentale opener. Die doet het altijd. De beoordeling zit, vooralsnog, precies in het midden.
Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG
* denotes required fields.
* denotes required fields.