Tomberlin - At Weddings (2018)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tomberlin - At Weddings - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Achter Tomberlin gaat de Amerikaanse singer-songwriter Sarah Beth Tomberlin schuil. De jonge Amerikaanse muzikante groeide op in een streng religieus gezin op het Amerikaanse platteland, waarvan ze vervreemde in haar puberjaren.

In alle eenzaamheid schreef ze vervolgens de songs die zijn terecht gekomen op haar debuut At Weddings. Het is een debuut dat voortborduurt op een eerder in eigen beheer uitgebracht mini album, dat nu is aangevuld tot een volwaardig debuut.

Het debuut van Tomberlin is een uiterst ingetogen en zeer intieme plaat. De plaat wordt gedragen door mooi pianospel of akoestisch gitaarspel, dat vaak een repeterend karakter heeft. De plaat wordt verder ingekleurd door de mooie stem van Sarah Beth Tomberlin, die er in slaagt om alle emotie rond haar zware jeugd over te dragen op de luisteraar.

At Weddings is een uiterst ingetogen plaat, maar de productie van de plaat is belangrijker dan je op het eerste gehoor zult vermoeden. Voor deze productie deed Tomberlin een beroep op de Canadese muzikant en producer Owen Pallett, die het geluid op At Weddings op bijzonder subtiele wijze heeft verrijkt met onder andere strijkers en keyboards. Het zorgt voor een donker geluid vol bijzondere details.

At Weddings van Tomberlin is een plaat die je onmiddellijk bij de strot grijpt door alle emotie, intimiteit en onderhuidse spanning, maar het is ook een plaat die eindeloos groeit door alle subtiele maar zeer trefzekere details in de instrumentatie. De instrumentatie versterkt de schoonheid van de stem van de singer-songwriter uit Louisville, Kentucky, die je op indringende wijze deelgenoot maakt van haar jeugd in de Amerikaanse Bible Belt.

Qua sfeer doet At Weddings van Tomberlin wel wat denken aan de platen van Julien Baker. Het is een sfeer die in Engelstalige recensies vrijwel unaniem het predicaat “haunting” krijgt opgeplakt, wat letterlijk vertaald spookachtig betekent, terwijl bezwerend misschien meer recht doet aan de muziek van Tomberlin.

Het debuut van de jonge Amerikaanse singer-songwriter wordt verder uitvoerig vergeleken met het debuut van Bon Iver, For Emma, Forever Ago, dat net als At Weddings ver van de bewoonde wereld werd opgenomen en een net zo desolate sfeer heeft.

Er zijn veel platen als At Weddings van Tomberlin, maar het debuut van Sarah Beth Tomberlin steekt wat mij betreft flink boven het maaiveld uit. Het is knap hoe schijnbare eenvoud en een geluid dat tot in de kleinste details klopt samen gaan en het is nog knapper hoe Tomberlin je weet mee te nemen naar de beklemmende omgeving die haar jeugd bepaalde.

Natuurlijk is het zo dat ik een zwak heb voor dit soort muziek, maar ook zonder dit zwak heeft Tomberlin met At Weddings een plaat gemaakt die behoort tot de meest indrukwekkende platen van het moment. Erwin Zijleman

Prachtige breekbare plaat, songs als Self-Help en Seventeen zijn echt wondermooi.
Sarah-Beth zingt met veel emotie over de eenzaamheid en isolatie die ze voelde onder andere door haar strenge religieuze opvoeding.
Na Julien Baker en Phoebe Bridgers opnieuw een groot nieuw folktalent om in de gaten te houden.

Mijn interesse is gewekt en we gaan er eens voor zitten.

En ik heb het geprobeerd, maar dit is niets voor mij. Het kabbelt wel heel erg door; misschien geef ik het een ander moment nog een kans. Ik stem niet.

Ingetogen folksongs.
Geschikt moment vinden, want zoveel breekbaarheid is niet voor elk tijdstip van de dag geschikt.
Stem en gitaargetokkel is nergens heel eigen, maar op zelfde moment ook weer zeer genietbaar.
Komt naar London Calling op 24/25 mei in Paradiso. Ga haar zeker checken.

Vanwege het schitterende I'm Not Scared had ik hoge verwachtingen van deze plaat. De rest is echter niet van hetzelfde kaliber.

Lees hier de vergelijking met Julien Baker. Ik vind dit persoonlijk veel beter.