Françoise Hardy - Ma Jeunesse Fout le Camp... (1967)

Il N'y a Pas D'amour Heureux heb ik leren kennen door de film 8 Femmes. Een nummer dat me altijd is bijgebleven en dat enorm kleeft aan die film. Ik was dan ook verrast dat het op dit album stond ('waar ken ik het toch ook al weer van?').
Een prachtig melancholiek nummer en dat is het ook in de versie zoals op dit album te horen. Er zijn meerdere versies bekend (waaronder van Nina Simone), maar deze van Françoise Hardy bevalt me het best.

Sowieso een schitterend album vol melancholische liedjes. Tous les Garçons et les Filles zal wel altijd mijn favoriet blijven, maar eigenlijk is dit album constanter. Eenmaal in de flow kom je er ook moeilijk weer uit en wil je alleen maar opnieuw en opnieuw.

Eigenlijk een typische herfstplaat voor mij, maar aangezien we in Nederland wel vaker van die typische herfstdagen hebben kan het gelukkig makkelijk uit de kast getrokken worden (en anders maak ik er gewoon eens een fris lentebriesje van, of wat te denken van een lome zomerplaat). Nee, het zit wel goed met dit album.