Lindsey Buckingham - Solo Anthology (2018)

Als je voor de tweede keer uit Fleetwood Mac wordt getrapt, moet je andere manieren vinden om te cashen. De eenvoudigste optie als geslaagde artiest is dan een verzamelaar uitbrengen. Voor de liefhebber, zullen we maar zeggen.

Staat er nog nieuw materiaal op?

Volgens Rolling Stone kom deze in 3 versie's en dit hierboven lijkt me de meest uitgebreide 3 disc deluxe versie.

Hunger en Ride This Road staan niet op Spotify dus kunnen nieuwe nummers zijn.

Lindsey gaat ook dit jaar nog even een paar maanden toeren met dit album... hij heeft blijkbaar zijn plannen aangepast? Zit overlap met zijn oude band bij...

Ik zal er nog eens uitvoerig naar kijken, verreweg het meeste heb ik al, de eerste twee solo albums gekocht met gevaar voor eigen leven. Allen die live opnames uit 2011 en 2012 heb ik niet specifiek op een geluidsdrager.
Stephanie live is wel interessant, een instrumentaaltje ten tijde van zijn eerste album, toen nog samen met Stevie Nicks (1973)

Meestal, is de teleurstellende conclusie, worden dit soort compilaties uitgebracht ten tijde van (tijdelijke) artistieke bloedarmoede.
Bovendien heeft Lindsey een behoorlijke rechtse opgelopen door uit Fleetwood Mac te zijn gezet. Ben benieuwd hoe hij zich gaat herpakken, de Lindsey fans hebben de nummers van deze compilatie al op de een of andere wijze in huis.

De eerste 15 nummers geluisterd en klinkt allemaal heerlijk. Nog net iets meer "crispy" dan de originelen voor zover dat mogelijk was. Had ik niet verwacht te kunnen opmerken via Spotify.

Street of Dreams klinkt in eerste instantie alsof die niet gemastered is maar de tape-his die duidelijk te horen is, hier en op het origineel, is gewoon een opname van regen die na het einde van het nummer luider in de mix komt en als zodanig herkenbaar wordt.

Tijd voor een hernieuwde kennismaking met zijn oude werk.

Klopt, beide nummers stammen overigens uit 2012. Gaan we eens opsnorren.

Eerste beluistering achter de rug. Drie live opnames zijn niet (meer?) beschikbaar op Spotify en op iTunes zelfs veel meer niet.

Onnodig op deze verzamelaar is het b-kantje van energieke Holiday Road, te weten Dancin' Across the USA dat wat goedkope synth-klanken heeft en de indruk wekt een haastklusje te zijn.

Vooral de eerste cd komt goed binnen.

Wat een fantastisch verzamelalbum op 3 cd's. Uren luisterplezier. Zo moeten verzamelalbums zijn. Bomvol goede nummers. Ik heb geen iTunes en geen Spotify.

Klasbak. In z'n songwriting, markante manier van zingen en z'n waanzinnige gitaarspel.

Persoonlijk vind ik het solowerk van Stevie Nicks veel beter dan van Lindsey Buckingham. Beste nummers van deze verzamelaar: Trouble en Stars Are Crazy.

Grapje zeker? Het solowerk van Buckingham is geweldig, uiterst muzikaal, gevarieerd, avontuurlijk, je hoort wat een geweldig getalenteerde muzikant en arrangeur hij is. Dat Fleetwood Mac anno 2024 nog steeds zon grote naam is, kun je vooral op zijn conto schrijven. Deze fenomenale collectie met ijzersterke songs hoort thuis in iedere platenkast!

Dat FM anno 2023 bekend is, is dankzij nummers die je nog steeds hoort zoals Rhiannon (Stevie), Dreams (Stevie), Silver Springs (Stevie), Gypsie (Stevie), Little Lies ( Christine), Everywhere (Christine), Gold dust woman (Stevie), Landslide (Stevie) en Go your own way (Lindsey). Dus alles aan hem toeschrijven is een beetje er over.

Vooral die laatste track Ja, en die is niet toevallig van Buckingham. De anderen , met name Mcvie hebben zeker een belangrijke bijdrage geleverd maar Lindsey was en is de grote man. Voor en achter de knoppen. Althans anno 2024 niet meer natuurlijk. Maar in het algemeen geldt, zoals ook al te lezen op de sleeve notes van Tango in the night: a special thanks from the band to Lindsey Buckingham. En zo is het maar net.