The Moody Blues - Collected (2007)

overzicht van de moody blues , hoogtepunt : GO NOW en de beste song van de mb I`M JUST A SINGER .

(in a rock 'n roll band).

Veel mooie nummers van de Moodies zijn hier verzameld.

Buiten de nummers die rudiger noemt zijn ook mooi Never Comes The Day, Nights in White Satin, Questions, Forever Autumn etc.etc.

'Forever autumn' is een prachtige song van Justin Hayward & Jeff Wayne uit de soundtrack van de film 'War of the worlds'.

Best mogelijke hitoverzicht van deze band.

Deze heb ik laatst gekocht. Ik ken nog helemaal niets van deze band. Dit leek me de perfecte verzamelaar om de band eens te leren kennen. 3 Cd's, 54 nummers

Ik wil hem best ook hebben, maar hij is niet makkelijk te vinden. Op de autosnelweg in België vind je overal makkelijk dezelfde soort compilatie van Steely Dan, in dezelfde reeks uitgegeven, maar men vertikt het daar om ook deze van The Moody Blues ook eens in te trekken, die zou op de snelweg anders best goed verkopen, me dunkt.

Zo'n beetje de meest uitgebreide compilatie van de Moody's die ik ken. Mooi, dat er ook aandacht is geschonken aan de Decca jaren met Denny Laine. Mijn favoriete tracks van de Moody's blijven toch altijd wel I'm just a singer (met dat geweldige drum intro, de vele lagen gitaar en die stuwende bas), Question, Ride my see-saw, Story in your eyes en Legend of a mind..

Zijn dit nou afgekorte versies of zo? want las een slechte recensie over nummers die zomaar stopten ed.

Heb er 7 sacd cd's van maar de latere platen heb ik niet zoals driftwood en had to fall in love.

Nee hoor, de enige echte edit singleversie die er op staat is Nights in white satin. Alleen op de originele albums had je veel van die gesproken interludes., en dat hoor je dus (gelukkig maar) hier niet. Het meeste, dat op dit album staat, zijn zowiezo de albumtracks, want zoveel echte hitsingles had de band nou ook weer niet..

Nou hitsingles tel er toch al zo 10
Oke schaf ik hem een keer aan voor 3de cd en 2de halve cd.
mis ook talking out of turn.
Ken niet alles wat hierop staat maar denk niet dat ze allemaal beter zijn dan dat nummer.
Jammer dat tijden er ook niet achter staan
Heb er 7 op sacd en daar staat tuesday afternoon en night in white satin in lange uitvoering op.Ook op sacd de uitvoeringen aan elkaar van to our grandchildren...
Mis toch hele mooie stukken als house of four doors en have you hear , tussenstuk en part 2 have you heard.ed.
Ben blij met mijn 7 sacds ook al venwege de bijgeleverde bonussen.

Toch maar gekocht omdat ik alleen sacd cd's van ze heb.
Wat ik wel gemist vind is dat house of four doors en nog wat nummers er niet opstaan en ook niet in de oorspronkelijke mix.
Op cd, lp en sac bestaan ze uirt 2 delen met een tussen nummer maar op de sacd staant het ook als 1 origineel nummer.
Heb hem dan ook eigenlijk voor half cd2 en cd 3 gekocht. en voor de andere uitvoeringen van night in white satin and tuesday afternoon.
Hier staan niet de beste nummers van ze op, wel veel.
Ik had zelf nr , 5, 11, en nog wat er af gelaten voor andere betere tracks.

Moeilijk te vinden, ik kan niet blijven shops afstropen hier naar op zoek, misschien moet ik toch eens iets op internet bestellen, maar neen, toch niet, ik begin daar echt niet aan, ik heb daar geen vertrouwen in.
Dan maar hopen dat ik hem toch eens vind, al zou het op een rommelmarktje zijn.

Gewoon ook te koop hoor.

Zeer zeker een voorbeeldig samengestelde compilatie van The Moodies . Wel een tikkie onevenwichtig als je de tracklist bekijkt . De periode 67/ 72 is zonder twijfel artistiek de meest interessante .
Nummers die ondanks het vaak conceptuele karakter nooit over de top zijn , een melodieus karakter hebben en ook nog smaakvol zijn geproduceerd .
Na ''72'' ( dus na track 24) weten het duo Hayward/ Lodge nog potten te breken . De groep staat lang op non aktief , maar de 2 heren gaan feitelijk op dezelfde voet verder en zeker met interssante vondsten .
Als de groep in ''78'' pas weer samen komt en Octave uitbrengt is het scherpe randje er wel van af . Het geluid is er , maar de heren weten een stuk minder raad met het veranderde tijdsbeeld dan in de sixties , waar zij min of meer pioneers waren als het gaat om symfonisch getinte pop/rock .
Het 2e gedeelte is dus wat minder interessant , al zijn er altijd nog een paar uitstekende nummers te vinden ( Had to fall in love , Forever Autumn ( Hayward met Jeff Wayne ) , Voice , Blue World en Other Side Of Live .
Ook de Moody Blues ten tijde van Denny Laine in de gelederen krijgt nog wat aandacht , maar had beter cronologisch gezien , in het begin geplaatst moeten worden .
De groep na ''86'' is niets meer dan een groep goedwillende veteranen die graag nog albums maakt en optreed . Maar waar de rek al heel lang uit is .

Mooi geschreven bikkel, had op cd 3 graag ook meer andere nmmers gezien, ze hebben veel betere nummers gemaakt in die periode dan hier op staan.
Deze collected was leuke aanvulling voor mij en heb alleen de eerste 6 van ze op sacd en daarmee alle belangrijke stukken wel.
Nog steeds vind ik het jammer dat have you heard er niet volledig opstaat evenals house of four doors.
Maar goed die heb ik dan op sacd.
Die solonummers hadden ook niet gehoeven verder.

Talking Out of Turn (7:19) mis ik deze en nog een paar .

Bovendien staat Driftwood bij mij in een andere volgorde en niet op 54.

Driftwood stamp uit de Octave periode dus staat hier inderdaad op een wat vreemde plek .

Naast Talking Out Of Turn had wat mij betreft ook In My World en Sorry ( van The Present ) er op gemogen . Fraaie liedjes nog uit hun latere periode .

Bij V&D zien liggen gisteren in Assen, voor 22,50,-
Snap dat dat voor jou iets te ver is waarschijnlijk, maar ik heb hem wel vaker zien liggen, dus misschien bij een V&D in maastricht ofzo, wat dichterbij

Ben op vakantie in maastricht en hij lag daar voor 17,99 van de week bij de mediamarkt.

Bij v&d zie je hem ook niet meer

Als het zo doorgaat zie je de V&D zelf straks ook niet meer...

In Deventer was ie afgelopen zaterdag weer te krijgen bij de V&D, want vandaag kreeg ik hem van mijn vader voor mijn verjaardag. En dat had ie hem gekocht.

Mooi album van wat ik tot nu toe gehoord heb.

2 euro?

Geen idee! Dat vertelt die ouwe knieperd (gierigaard voor de westerlingen over ons) natuurlijk niet!

Ik heb het album nu helemaal gehoord. Ik kende weinig van The Moody Blues ondanks dat mijn altijd fan is geweest van deze band. Wat ik kende vond ik vroeger nooit enorm geweldig. Wat braaf en soft vond ik het vroeger.

Nu hoor ik deze drie cd's en hetzelfde gevoel krijg ik weer een beetje. Soms prachtig, soms wat teveel mijn oude gevoel en beetje boven. En heel af en toe heb ik zelfs een BZN gevoel (This Is The Moment). En dat is niet fijn.

Ik vind cd 2 tot nu toe het interessantst. Er staan natuurlijk ook parels op. Maar op basis van deze verzamelaardenk ik niet dat ik een grote Moody Blues gaan ga worden.

Ik twijfel tussen 3 en 3,5 ster.

Moet tot m'n schaamte bekennen eigenlijk alleen Nights In White Satin te kennen (en nog wat songs) maar wow wat een nummer is dat ook zeg. En dan die 'clip' erbij.

Stom dat er geen tijden bij staan.
Maar het moet al gauw een paar uur aan Moody Blues zijn.
Lijkt me toch wat veel van het goede.

Als je van melodieuze licht psychedelische,maar bovenal melodieuze symforock houdt, is de periode 1967/ 1972, zeer de moeite waard.
Mooie sfeerschetsen worden er tentoongesteld en de mellotron + smaakvol gitaar en fluitspel zijn typerend in de sound van The Moody Blues.
Wellicht nu een tikje gedateerd, maar ik mag het op zijn tijd graag luisteren.
Ik vind hier net even te veel liedjes op staan die het unieke te niet doen.
Tot 1983 maken ze nog redelijke albums, al is het minder dan voorheen.
Hierna wordt het echt confectiepop met een te glibberig randje.
En dat staat hier ook op.

Dat is misschien mijn probleem ook met dit album, buizen. Iedere cd afzonderlijk is ruim een uur. Dus meer dan drie en een half uur aan Moody Blues.

Eigenlijk vind ik dit ook een verkeerde instapper, want het is wel een heel ruim overzicht. En gelet op wat bikkel2 beschrijft, moet het mij wel een beetje liggen. Een collega van mij, met een vergelijkbare muzieksmaak, is behoorlijk fan van hun album uit 1967, The Moody Blues with The London Festival Orchestra - Days of Future Passed (1967). Die ga ik maar eens luisteren. Ik zou het album moeten kennen, want mijn vader heeft die LP ook, maar ik kan me er weinig van herinneren, behalve dat ik het wat sloom vond.

Days Of Future Passed is wat wollig door de orchestrale bijdrage, maar het is ook wel weer mooi gedaan. Ik vind het concept en de produktie heel geslaagd.
Het schommelt wat in sfeer omdat feitelijk verslag wordt gedaan van het ontwaken( begin v/d dag) tot de nacht weer in valt.
De albums die volgen zijn meer naturel en in veel gevallen ook thematisch.
Ik zou gewoon de albums proberen Rogier.
De albums tot 1972 zijn zeker de moeite waard.
Long Distance Voyager uit 1981 zou ik dan ook mee pakken. Verrassend goede plaat.

Ik ga er eens induiken, Michel! Bedankt voor de info!

Ja....vandaag! Kringloopwinkel voor 1.95e
Had al een aantal L.P's van de band maar er is niet veel blijven hangen.
Ik doe nog een poging met dit exemplaar. Trek er wel 3 dagen voor uit.....