Hate Eternal - Upon Desolate Sands (2018)

Heerlijke Death Metal van het type ‘niet lullen maar poetsen’. Ik hou hiervan, geen opsmuk geen ‘kijk eens hoed ik wel niet kan spelen op mijn 8 snarige bc-rich warlock’-achtige riffs. Gewoon onbezonnen bateren. Het is wel degelijk hoorbaar dat we hier met bovengemiddeld goede muzikanten van doen hebben, maar het ligt er niet te dik boven op. En dat de (logische) Morbid Angel invloeden dan overduidelijk hoorbaar zijn stoort geen seconde. Kortom een heerlijke death metal beuker!

Een nieuwe plaat, een nieuwe drummer. Inmiddels beroert niemand minder dan Hannes Grossmann (o.a. ex-Obscura, ex-Necrophagist, Alkaloid) de vellen en hij brengt wat meer dynamiek in het geluid van Hate Eternal. Daar waar het geluid van de band behoorlijk verstikkend en dissonant kon zijn is dat hier een stuk minder. De nummers zijn minder druk en zijn veel beter te volgen en zijn soms behoorlijk melodieus (voor Hate Eternal-begrippen, laat ik dat wel zeggen). Dat resulteert in een van de meest gevarieerde platen van de band tot nu toe, aan de andere kant mis ik een beetje de maniakale energie. De eerste indruk was wel uitstekend, dus ik ga deze zeker meer beluisteren.

Ik ken de band nog niet, zal hem dit weekend maar even opzetten dan. Iemand nog tips met welk album ik eigenlijk mee moet beginnen?

I, Monarch is wel dé krent uit de Hate Eternalpap. Denk ik.
Deze nog niet gehoord overigens.

Ook weer zo'n hoes met klassieke afbeelding. Die zie je steeds meer in de metalbakken.

Voor wie zich afvroeg waar de beste man op hoes van de nieuwe Soulfly op aan het schieten is...

Kutbeesten ook.