José James - Lean on Me (2018)

Lijkt me weinig interessant. Nummers die al zo vaak zijn gecoverd terwijl niemand ze beter doet dan Bill zelf. Soms is het tof als er echt een variant van wordt gemaakt, maar ik kan me niet voorstellen dat José zich al deze nummers zo eigen weet te maken en wat nieuws mee doet, dat het van toegevoegde waarde gaat zijn. José onderscheidt zich al veel moeilijker de laatste jaren en dan helpt een coverplaat niet echt.. Wel opvallend dat hij I Can't Write Left Handed niet heeft gekozen.

Hij zal wel rechtshandig zijn.

Dit album hoort bij zijn huidige tour. Hij brengt de muziek van Bill Withers naar de concertzalen. Als album wellicht niet zo interessant maar wel erg tof dat de muziek van Withers nog eens in (naar ik verwacht) goede kwaliteit te horen is. Zelf gaat Withers toch niet meer live spelen dus ik ben blij dat José James de handschoen oppakt.

Ja, dan kun je dus niet linkshandig schrijven, maar dat verklaart de omissie niet.

Dat is een onjuiste aanname.

Over cover-albums wordt telkens genoeg gezegd, ook door mij. Doe ik nu maar niet. Ik was wel benieuwd hoe José dit zou gaan brengen. Op Yesterday I Had the Blues waar Billie Holiday covers op stonden vond ik het allemaal behoorlijk geslaagd. Een prachtige hoes had dat album ook.

Bij het zien van deze hoes moet je niet te veel met je ogen knipperen, want dan denk je even met Prince in zijn laatste jaren te maken te hebben.

Op Lean on Me veelal overbekende nummers van Bill Withers. Buiten de hits ben ik bekend met de albums Just As I Am en Still Bill die ik thuis in de kast heb staan. Veel komt terug op dit album dus vergelijken is niet uit te sluiten. Moet je ook niet willen. José blijft dicht bij de originelen en voegt daarmee weinig toe. In dat opzicht een wat overbodige plaat.

Toch vind ik zijn stem zeer aangenaam voor juist deze nummers en het blijven heerlijke klassiekers die zelfs in deze versies prima blijven klinken (ietwat tam misschien).
Ja, je kunt uiteraard de originelen opzetten en hier niets aan missen, maar desondanks weet Lean on Me mij wel een prettig gevoel te geven.

Oké sorry Rudi.

Iedereen kon vooraf al wel inschatten dat deze versies het origineel niet zouden overtreffen, maar desalniettemin is dit een prima tribute-album. José James' vocalen passen goed bij deze nummers en de warme instrumentale sound schept een prima sfeer gedurende de gehele speeltijd van het album. Leuk om voor de afwisseling eens op te zetten en daarnaast is het mooi meegenomen dat al deze nummers goed zijn. Wat mij betreft dus een geslaagd tussendoortje. Hoop wel dat zijn volgende album weer in de stijl van "No Beginning No End" of "While You Were Sleeping" ligt.

Het lijkt de laatste wel populair om de songs van Bill Withers te coveren, is het niet bij volledige albums (Sabrina Starke, Anthony David) dan komen we ze wel tegen als onderdeel van een album. Dat José James goed kan coveren bewees hij wel met zijn respectvolle bewerkingen van Billie Holiday’s songs in 2015. Toen waren het allemaal bewerkingen die dicht bij het origineel bleven, zeer eervol richting het origineel gebracht. Dat is met dit album niet veel anders. José heeft de stem om de songs van Withers te zingen en kiest vooral nummers van Still Bill en Just As I Am, waar zijn grootste hits op staan. Hij mist misschien het timbre en de lage tonen die Withers zo kenmerken, maar ook in deze covers is er hoorbaar veel respect voor de originele uitvoeringen. Ain’t No Sunshine is misschien iets meer jazzy dan het origineel, daar waar de roots van José liggen. Grandma’s Hands is wellicht nog iets trager. Bij Lovely Days is Lalah Hathaway een aardige toevoeging.
Beste interpretatie is mijn inziens het groovende Kissing My Love. Dit heeft James heel netjes en sterk gedaan. Daar waar ik Just the Two of Us ook heel goed bij de stem van José James vindt passen. Misschien wel de meeste vrije interpretatie is er met Who is He. Maar al met al een prettig coveralbum, zoals José dat met respect doet.