Metric - Art of Doubt (2018)

Dressed To Suppress en Now Or Never Now zijn puike nummers! Hier heb ik wel zin in! Dit word waarschijnlijk Mn eerste Metric plaat die ik ga kopen!

Now Or Never Now net een eerste keer gehoord, klinkt als een overblijfsel / in het verlengde van de twee vorige albums.... ook wat langdradig.

Dark Saturday en Dressed To Suppress vind ik een stuk lekkerder / pittiger.

Is dit echt de hoes? Ziet er uit als een soort 'place-holder'

Is dit niet de hoes? roughtrade.com

Nope dat was juist de placeholder.

Btw vind ik de wat melodieuzere Metric leuker! Vandaar dat voor mij juist Dark Saturday minder goed valt.

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR first listen

De volgende act die in de release-lawine van deze week over me heen dondert is één van mijn favoriete Indie Rock bandjes. Verplicht luistervoer.

Op het eerste gehoor klinkt het wat ingetogen Seven Rules nog het meest als een nummer uit hun begin periode.

Zie je. Ook op NPR deze officiele hoes. Snapte al niet waarom je dacht dat het een placeholder was.

Eerste luisterbeurt en kan nu al zeggen dat dit het eerste Metric album is dat beter is dan al het vorige werk over de gehele linie. Goed hoor! Dit gaat meer richting Stars (een band uit Canada waar dit wel vaker mee geassocieerd word) Dit kan ik dus meer waarderen.

Alleen Dark Saturday vind ik niks. Die past er totaal niet bij.

Ik vond/vind de placeholder mooier... wishful thinking...

Er zit jammer genoeg te veel galm op de zang op het nummer Art of Doubt...

Risk heeft een zanglijn/stijl die Emily al eens gedeeltelijk eerder heeft gebruikt.

No Lights on the Horizon is een mooie afsluiter met name de laatste minuten.

De eerste beluistering valt goed... het is wat steviger, dan voorgaand werk en de aanwezigheid van de synth is sterk teruggeschroefd.

Stars is een prima band waarvan ik vooral de eerste albums goed vind.

Ik snap wat je bedoelt met de onofficiële hoes! Dat had zeker wat maar ik vind dit wat beter bij de inhoud van dit album passen. Enfin genoeg over de hoes denk

Haar stem vind ik veel beter passen bij melancholische sferen! Daarom vind ik Dark Saturday niet met haar stem matchen. Oké waarschijnlijk stonden ze daar bekend om maar dat kon mij in ieder geval toen niet bekoren.

4 sterren is wel stiekem mooi om mee te beginnen!

Benieuwd hoe deze op Spotify klinkt want het klonk op NPR net alsof er enorm veel compressie was toegepast.

Wat een heerlijke riff wordt er ingezet rond 1:25 in Dressed to Suppress! In combinatie met de zang werkt ie al helemaal goed.

Hola! Het codewoord "Stars" is gevallen! Als ze daar nóg iets meer naar opschuiven is mijn aandacht definitief gewekt! De laatste platen van Metric vond ik over de gehele linie telkens net niet. Misschien hebben we nu een voltreffer. (en gaat vooral de laatste Stars oefening er ook eens bij pakken. Die is weer heerlijk fris en een soort combi tussen hun eerdere en latere werk)

Ik vind het een echt Metric album. Herkenbaar dwz; goede liedjes met heerlijke refreinen. Soms wat meer rocken dan weer wat meer electronisch. Het titelnummer is zeker een prijsnummer evenals de singles.

Kan het na een grondige beluistering alleen maar met je eens zijn! Het is ze wat mij betreft eindelijk gelukt om over een hele plaat te boeien. Erg leuk!

Hum, bovenstaande post is wat zuinigjes. Gewoon een topplaat dit! Ambachtelijke powerpop met ronkende bassen en stemmige gitaren! Zo hoor je ze tegenwoordig niet meer zo vaak!!

Hoor ik in NowOrNeverNow nu Arcade Fire's EverythingNow inspiratie.
Naast landgenoten lijkt de overeenkomst een Rockband met behoefte aan dans-hit. En dan ook nog eens zelfde kernwoord in titel. Toeval bestaat niet. Met dat verschil dat E.N van een dubieus nivo was. en N.O.N.N wel lekker is. En bovendien is ingebed is echte rocksongs.

Metric heeft een album gemaakt dat weer wat meer rockt! De vorige twee platen, hadden dikke verwijzingen naar synth-pop en op "Art of Doubt" is het juist ruimtelijker van aanpak, met gitaren in een belangrijke rol. Maar dat betekent niet dat synthesizers er niet meer zijn en ook geprogrammeerde drums zijn er her en der gebruikt. Maar zoals gezegd spaarzamer. Het heeft een zeer goed album opgeleverd, maar dat ben ik van Metric gewend. Het artwork op de hoes is minimalistisch, zelfs niet eens mooi. Maar het slaat wel op de titel waarschijnlijk. Ik merk dat in dit streaming tijdperk er steeds vaker weinig aandacht besteed wordt aan hoezen. Desalniettemin, is deze plaat de aanschaf meer dan waard!

Was even wennen aan het stevige geluid tijdens het optreden maar dit album groeit nog steeds

Een paar voltreffers, maar ook een paar nietrakers. Ik frons wel eens mijn wenkbrauwen bij de beperkte tijdsduur van sommige albums, maar voor deze had ik het geen probleem gevonden.

Wow! Heerlijke zang en fraaie instrumentatie geven dit album een magische sfeer. Now or Never Now en Dressed to Suppress zijn de parels.