LAKSHMI - Siren (2018)

Eén van de weinige albums waar ik morgen na uitkijk. Vooral de eerste single When No One Sees Me valt heel goed, uptempo / dansbaar. Apart dat niet eens de tracklist al als tease op iTunes staat.

Verder zijn ook Crash & Burn, Nowhere to Go en Blue Lights op single verschenen.

Na 3 nummers afgezet. Ik vind het erg glad en anoniem klinken, 13 in een dozijn. Het wordt niet echt spannend, schuren doet het ook niet.

Hoi Mausie! Ik raad je aan om vooral de hele plaat toch eens een draai te geven. De plaat ontwikkelt zich van 'glad' rustig en poppy naar een plots optrekkende herfststorm. Wacht op de bliksem

Ik vind Siren een erg interessant album vol fraaie popsongs die een behoorlijke verscheidenheid aan stijlen laten horen. Van rijk gearrangeerde, orkestrale pop à la Agnes Obel, via warme, lieve popliedjes zoals Mister and Missisippi ze maakt, tot duistere en dansbare elektronische pop in de stijl van Oscar and the Wolf. Dit klinkt misschien als een allegaartje, maar eigenlijk is het nog best een samenhangend geheel geworden.

Voorlopig zijn de uptempo songs met een stevige elektronische beat hier favoriet, die zijn ook het meest origineel wat mij betreft. Als ik er één tot prijsnummer moet bombarderen dan wordt dat Stronger.

Lakshmi is wat mij betreft het grootste talent op NL-popgebied wat mij betreft, en heeft u ook een dappere stap ondernomen om haar liedjes naar het theater te brengen. Het komende halfjaar geeft ze een shitload aan shows door heel Nederland, en aangezien dat met één album op zak een lastige zaak zou worden brengt ze, amper een jaar na haar titelloze debuut, doodleuk een opvolger uit die wederom gewoon heel erg goed is. Het is onwijs knap dat ze dit in zo'n kort tijdsbestek heeft neergezet. Goed, een jaar is wat kort gebleken voor een koerswijziging, maar als je toch vasthoudt aanje huidige stijl, doe het dan ook goed en dat heeft LAKSHMI, in tegenstelling tot bijv. de nieuwste KΣRKJES, met verve gedaan.

Siren mag dan niet heel erg vernieuwend zijn ten opzichte van LAKSHMI, haar materiaal zelf is in elk geval divers genoeg om het langer dan één album uit te zingen met haar licht raspende, piepjong klinkende stemgeluid. Ook hier weten de nummers weer meerdere kanten van het popspectrum in te kleuren; Het wat herfstige Crash & Burn had zo op A Rush Of Blood kunnen staan, Wars heeft een mellow zomersfeertje en de TRRRRRRR-bassen op Empty hebben weer een heerlijk donkere Depechemodegeest rond zich zweven. Siren is dan ook een lekker dwarse plaat die de spanning van de fraaie hoes ook echt weet te vatten en tegelijk ook verdomd catchy is. De twee interludes, de één a capella en de ander met aanzwengelende violen, weten de sfeer helemaal af te maken en als het rustig nachtelijke After Hours gedaan is blijft er vooral een erg bevredigend gevoel over. Ze flikt het weer.

Siren is een plaat waar de nummers zowel in albumsferen als los tot hun recht komen. Het eerder genoemde Empty toont gelijkenissen met het formidabele The Lost Kult (Starry Eyed) van het debuut en is dan ook het sterkste nummer op de plaat, met Blue Lights (de Ahaa van dit album) daar vlak achter. Enige minpuntjes zijn de ietwat overbodige gastvocalen in Falling Free en het iets te oppervlakkige Feeling Like Forgetting. Ze moet haar F'en dus nog op orde krijgen maar goed, ze is nog jong.

Goed, ik ga binnenkort maar eens een datumpje prikken voor haar theatershow. Wie wil er mee?

Na de jubelstemming ook eens geprobeerd. Het begon veelbelovend, maar al met al moet ik deze gebruiker wel gelijk geven:Ik mis de urgentie, wat emotie, of dan toch op zijn minst iets waardoor je dansend door de kamer gaat. Wat dat betreft ontstijgt het de zoveelste electroindiezuchtpopact niet. Zo schuift er iedere week wel eentje aan bij DWDD. Jammer.

Toch raad ik je wel aan om haar theatershow te gaan bezoeken. Live schuurt het zeker wel, ze heeft een fenomenale band achter zich en de harde nummers zijn nog een stukkie harder. Met haar gesproken stukjes tussendoor plaatst ze zich m.i. bovendien niet alleen ver boven de doorsnee DWDD-act, maar hoort ze ook echt aan de top van Nederlands popgebied.
Ik zou het zelfs oprecht jammer vinden als Adem je tegenvalt, vooral omdat ik iedereen eenzelfde beleving gun als die ik had. Ik werd namelijk echt volledig overdonderd.

Ze speelt de komende maanden vast nog wel een keer bij je om de hoek. Ga er heen en laat je verrassen.

Ik was inderdaad verrast en enorm onder de indruk gisteren.

Gisteren live gezien, vandaag 3 keer in de auto gehoord. Prachtplaat die subtiel begint en overweldigend eindigt. Deze dame komt er wel (voor mij is ze er al).

Waar een programma als Wie is de Mol al niet goed voor kan zijn. Veel Nederlanders riepen bij bijna alle kandidaten: wie?

Ik dus ook bij veel kandidaten, waaronder Lakshmi. Nu dus niet meer. Lekker plaatje wel.