Tyrone Davis - Turn Back the Hands of Time (1970)

Uitstekende sfeervolle soulplaat. Er is één maar.....
....hij duurt veel te kort.

Vooral de blaasinstrumentatie heeft een duidelijke vinger in de pap als het aankomt bij de sfeer van het album. In positieve zin welteverstaan.
Daarbij is Tyrone Davis ook nog eens een uitstekend vocalist en weten vooral de meer uptempo songs te boeien. Mooie ontdekking dus!

Ik kan weinig fouts kwijt over dit album, zij het dat ik toch wat minder gegrepen ben dan de anderen hiervoor. Inderdaad is het wel goede soul, weinig cliche´s, en er is afwisseling, maar de briljante song ontbreekt en ik vind toch ook dat zijn eigen inbreng wat persoonlijkheid mist om het tot een topper te maken. Er zijn te weinig momenten dat ik bij een numer iets sprankelends hoor dat lekker in je herinering naklinkt of wat ik wel wil terughoren. Anderszins zou ik dan weer niet zoals Kemm voorstelt de laatste stukken willen laten vallen, want If It's Love That You're After en het slotnummer vind ik juist de twee beste. Het lijkt wel alsof hij daar ook anders zingt, het spreekt me iets meer aan op een of andere manier.
Wel een fijn album dat ik inmiddels al heel wat keren hoorde, maar dat dus met dezelfde gemak ook niet als ontbrekend voelt in mijn collectie.