Bhad Bhabie - 15 (2018)

Twee jaar geleden was ze een probleemkind: een meisje van 13 dat auto’s en creditcards stal. Ze kwam daarvoor bij Dr. Phil terecht en ging ze viral door de manier waarop ze het publiek (en haar eigen moeder) uitdaagde (catch me outside, how ‘bout dah?). Echt iedereen had het over haar, en natuurlijk zijn er dan mensen die geld ruiken. Ene Adam Kluger wilde bewijzen wat hij kon door van haar een populaire artiest te maken. Dat is aardig uit de hand gelopen, want nu is er dus daadwerkelijk een album.

Dit is dus pure commercie. Het is haast een marketingexperiment. Maar toch: door de vakkundige producers en songwriters zijn daar voor mij persoonlijk wél vermakelijke nummers uit voortgekomen. Vooral These Heaux, haar debuutsingle die hier niet op staat, is zo ongeveer mijn ultieme guilty pleasure. Bhad Bhabie zet me daardoor wel aan het denken. Wil ik hier wel naar luisteren, hoe goed het ook geproduceerd is? Zouden we dit niet moeten negeren? Eigenlijk is het fascinerend hoe iedereen haar afschuwelijk vond in de Dr. Phil-aflevering, en ze er toch een carrière uit weet te halen. Al zal ze wel uitgebuit worden...

Overigens: wel grappig is dat de Nederlandse producer Jack $hirak ook een nummer heeft geproduceerd. De man achter Lil Kleine’s carrière (o.a. Drank & Drugs en Krantenwijk heeft ie geproduceerd). Ben wel benieuwd hoe dat tot stand is gekomen. Verder denk ik toch dat ik deze plaat laat voor wat het is. Al blijf ik These Heaux stiekem wel draaien.

Dit is echt zo'n guilty pleasure. Hoe ze er is gekomen is natuurlijk niet "echt" goed, maar deze goed geproduceerde plaat is toch eentje die lekker luistert. Er staan zeker een paar aardige werkjes op: Juice, Thot Opps, Trust Me, Bout That, Geek'd.