Legion of the Damned - Slaves of the Shadow Realm (2019)

Maar liefst vijf jaar na voorganger Ravenous Plague komt de Nederlandse metalband Legion of the Damned met een nieuwe plaat aanzetten. De titel is Slaves of the Shadow Realm, en de hoes ziet er weer lekker luguber uit, moet ik zeggen. Ze hebben er ditmaal hun tijd voor genomen (want meer dan drie jaar heeft er nooit tussen twee releases gezeten, denk ik), en dat betaalt zich ook deels uit, want deze is een stuk gevarieerder dan de voorganger, naar mijn mening.

Het begint meteen met stevig beukwerk in de vorm van de opener, en de tweede song gaat - nog iets steviger - door op dat elan. En ach, natuurlijk is het veelal gebeuk (dat zijn we immers gewoon van de band), maar ik wil u vreemde eend in de bijt Shadow Realm of the Demonic Mind zeker niet onthouden; die song begint met een piano-intro die meteen de sfeer zet.

Niet veel op aan te merken dus, maar vernieuwend is het zeer zeker niet. En dat hoeft ook niet.

3,5 sterren

Tekstueel even bedroevend als altijd en de zangpartijen houden niet bepaald over, maar gelukkig is de muziek dik in orde. De band brengt nog steeds een lekkere old school-mix van thrash- en deathmetal, die herhaaldelijk doet denken aan Slayer in de Hell Awaits-periode. Niet echt heel bijzonder en het is met een vergrootglas zoeken naar originele hooks en riffs, maar mede door de uitstekende proudktie ramt dit fijn door.

Prima plaatje. Niet origineel en soms zelfs gewoon gepikt. Luister maar eens naar Slaves of the Southern Cross en zet daarna het goeie ouwe Night of the Living Death (vanaf 5:25) van Infernäl Mäjesty eens op. We zullen het maar een onvermeld eerbetoon noemen zeker?