Glen Campbell - Gentle on My Mind (1967)

Muziek uit een welhaast parallel universum. Zo damned lang geleden dat het een heuse trip down memory lane wordt. Wat op zich prima ware. Dat gevoel heb ik wel vaker met platen uit mijn jeugdjaren. Glen Campbell was is en blijft voor mij een held. Een zeer begenadigd gitarist waarvan ene A. Cooper ooit zeide dat het een van de betere ware. En ja spelen kan ie vooral op de 12 snarige dan wel. Prijsnummer hier én uit zijn gehele oeuvre wel titeltrack Gentle on my mind. Een nummer dat perfect het gevoel van ouderwetse vrijheid uitademt. Zwerven over land ver van iedereen wwg maar altijd denkende aan iemand die dus Gentle on my mind ware. Dat nummer met die tekst bezorgen me nog immer kippenvel en soms zelfs menige traan in de ogen. Melancholie dan hier ten top. Korte plaat destijds zoals meerdere van zijn lps net rond de 30 minuten zaten. Maar van uitzonderlijke kwaliteit qua muziek tekst sfeer en melodie. Hemels gewoon. Zijn stem natuurlijk herkenbaar maar ook zeer fraai te noemen. Those were the days ja en daar kan menig artiest van nu werkelijk een puntje aan zuigen. Zo worden ze niet meer gemaakt neen