Maarja Nuut & Ruum - Muunduja (2018)

Dit is er een die ver buiten mijn gitaar, indie/classic/alternative/country rock paden ligt. Dit duo uit Estland beweegt zich op experimentele paden, die doorgaans niet de mijne zijn. Toch heb ik de plaat inmiddels zo vaak beluisterd dat ik er niet onderuit kan te erkennen dat het allemaal prima in elkaar zit. Wat zeg ik, mij aanspreekt en deels aangrijpt.

De basis van de plaat is de viool van Maarja Nuut, die soms ook zingt. Deze kan korte repetitieve nootpatronen spelen, waar omheen soundscapes worden opgebouwd. Het is in die zin geen minimal music, al zijn er elementen te herkennen, zoals in de herhaling van de noten. Ambient is zeker wel van toepassing. Tegelijkertijd zorgt de opbouw, zowel elektronisch en organisch, voor de opbouw en soms zelfs spanning, waardoor het voor mij zeer beluisterbaar is.

Ik vind het in algemene zin moeilijk te zeggen waarom juist deze plaat wel beklijft en de meeste andere in dit muzieksegment die mij ter ore komen niet. Dat heeft deels te maken met het transparante geluid van Muunduja en toch ook de variatie tussen de onderlinge composities. Misschien ook de mix tussen het sprookjesachtige en de kracht in de muziek.

Heel veel meer kan ik hier dan ook niet over schrijven. Ieder zal dit zelf moeten ondergaan en een oordeel vormen.

Dit stuk is een bewerking van een Engelstalig post op WoNoBloG.

Mooie vinyluitgsve, van een experimenteel duo
Dat speelt met flarden Folk en doordrenk met electronica (soundscapes van Ruum) en de Estlandse onderkoelde Klanken die sprookjesachtig aandoen en daaromheen die prachtige stem van Maarja. Weer een meesterwerkje op maat. Hulde

Voor degenen die het inmiddels toch wel belegen 'Dead Can Dance' zijn ontstegen (waaronder mezelf) is dit het betere alternatief. Trek je wandelschoenen aan en onderneem een pelgrimage naar Estonia.