Philip Glass / Robert Wilson - Einstein on the Beach (1979)

Je hebt gelijk over Wilson. Ik zal eens kijken wie de dirigent was van de uitvoering uit '76. In ieder geval niet Riesman.

want deze versie op CBS Masterworks (later het klassieke label van sony geworden) uit 1990. Vermeldt ook Riesman en de her opname is volgens mij uit 1993 of niet?

edit ik zit even in het booklet te kijken van mijn pindakaas versie en die vernoemt ook Riesman als dirigent (p.s. ik zie dat ik die versie heb op CBS Masterworks)

Ik heb de lp en daar zie ik niets van een dirigent vermeld staan. Wel blijkt Riesman daar ook al van de partij, op keyboards.

Intussen lees ik de review bij de cd waar je naar linkte, blijkt toch de opname uit '76 te zijn.

link

Blijkbaar is er dit jaar dus een heruitgave verschenen, voor een schappelijke prijs.

Oh mooi! Dit haalt direct wat druk van de ketel, aangezien de 2012 versie volop te vinden en te bestellen is, zelfs nog bij de FRS .

Mogelijk zit er wel weinig of geen boekwerk bij als het een budget uitgave is. Dat is zeker het voordeel van de 4-lp, een booklet op groot formaat van 24 pagina's met tekst en uitleg en (zwart wit) foto's.

mijn ervaring is dat dit nogal kan wisselen. Maar inderdaad, wel iets om even uit te zoeken, want ik wil er wel graag een goed liberetto bij, anders heeft het niet heel veel meer waarde....

Voor de users wie twijfelen om straks naar de uitvoering te gaan in Amsterdam of voor de gene die vast een voorproefje wil:


recensie

Ik ben geweest (hoort misschien niet in dit topic). Wat een voorstelling!! 4,5 uren op het puntje van m'n stoel. Diepe buiging voor Philip Glass, Robert Wilson en Lucinda Childs.

Inmiddels wel helemaal gehoord en hoewel ik 'Bed' nog steeds een slecht stuk vind, werkt 't bij dit album niet om passages autonoom te beschouwen. Het is een rigoreuze opera die eigenlijk tal van conventies van de klassieke opera omver werpt (al is er natuurlijk niet zoiets als 'dé klassieke opera', er is enorm veel onderling verschil).

Het is een lange zit en vergt flink wat inspanning. Had erg positieve verhalen over de 'staging' gelezen, blijkt er helaas geen dvd te zijn. Opera is een gesamtkunstwerk en dat werkt op cd dan net even minder. Denk dat ik voor 3,5* ga. Als ik de voorstelling zou kunnen zien, zou ik waarschijnlijk een hogere beoordeling geven.

Ongeveer een goed maandje later (op de mume-meeting in Nijmegen) ook de lp versie uit 76 gekocht. En het is inderdaad een prachtig collectors item.

Heb net de LP-box (in mint conditie - promocopy) gekocht. Ben echt wel in mijn nopjes, zeer onconventionele opera maar heel mooi. Wel inderdaad tijd voor maken, dit luistert niet effe weg op de achtergrond.

Einstein On The Beach

4,5 uur lang...recentelijk in Parijs.

Voor wie nog altijd op zoek is naar deze cd uitgave van Einstein on the Beach en er wat geld voor over heeft is deze box, naar aanleiding van de tachtigste verjaardag van de componist eind deze maand, een absolute aanrader.

Ik ben ooit zo stom geweest Akhnaten en Einstein on the Beach te verkopen. Enkel Satyagraha had ik bijgehouden. Einstein on the Beach later wel op vinyl gekocht maar daarmee was de flater nog niet goedgemaakt. Nu wel dus. Eindelijk ook weer Akhnaten terug. Itaipu / The Canyon heb ik ooit ook al gehad. Solo Piano en Glassworks heb ik nu dubbel maar met al de rest er bij een zeer waardevolle aanwinst.

Deze cd box voor echt een prikkie kunnen kopen (6 euro). Het is de CBS uitgave uit 1979. Begin jaren 80 Philip Glass leren kennen via Koyaanisqatsi. Daarna best veel van hem aangeschaft, maar 'Einstein on the beach' leek me zeker toendertijd toch een brug te ver. Volgens mij had een vriend van mij dit op lp. De andere opera's , zeker Aknatan waren toegankelijker. Dit is muziek die bij veel toehoorders vreselijk op de zenuwen werkt.
En de tijdsduur helpt daaraan ook niet echt.
In deze box zitten 4 disks en het is een hele toer om die achter elkaar te draaien. Maar misschien moet je je zelf dat ook niet aan doen.
Het is echt nog de oude Philip Glass, minimal muziek in optima forma. Eigenzinnig, herkenbaar uit duizenden en compromisloos. Net zoals veel werk van hem begin jaren 80 werd het door het klassieke publiek niet gepruimd, maar juist in bladen als Vinyl werd het besproken. Het stond daar gewoon tussen allerlei new wave/post punk groepen. Eerlijkheidshalve waren dat wel de wat meer toegankelijkere platen van Philip Glass die besproken werden.
Ik merk persoonlijk wel doordat ik al bekend ben met de muziek van Philip Glass ik deze opera toch beter ben gaan waarderen dan begin jaren 80. Bepaalde gewenning waarschijnlijk.
Lastig om dit te beoordelen, want dat het toch een uniek stuk muziek is in de minimal stijl is duidelijk.
Het is spannend, ergens toch weer afwisselend, hoe vreemd dat ook klinkt bij minimal dat bekend staat om het repeterend karakter, en er zit een verhaal achter.
Toch maar 4 sterren.

Einstein on the beach is echt zo'n lp box (4 lp's) lp nummer 1203, die er bij mij heel wat jaren over heeft gedaan voordat ik hem echt zo mooi ben gaan vinden als ik hem nu vind. Het is ook best wel taaie stof als je het allemaal achter elkaar draait. Moet je dus ook maar niet doen. Gewoon af en toe een willekeurige plaatkant. Maar ik vind het samen met Koyaanisqatsi wel ongeveer het mooiste wat ik van Phillip Glass ken. Het stuk met Would I get some wind for the sailboat is mijn favoriet denk ik. Maar de reclame voor de vrouwen van Parijs mag er ook wezen. Iets wat je volgens mij tegenwoordig niet meer op plaat zou mogen uitbrengen.