Soilwork - Verkligheten (2019)

Stalfagal met Arch Enemy grunt chick is een alleraardigste melodieuze song met cleane zang, electronica en een gitaarsolo. Full moon shoals en Arrival lijken ook een tandje teruggeschroefd maar ik ben dan ook niet zo heel bekend met hun oeuvre. Er is in ieder geval een nieuwe drummer nu Dirk Verbeuren bij Megadeth aan de slag is gegaan.

Het is een erg leuk en toegankelijk album geworden. Misschien te? Ik vind het wel wat hebben

De gebruikelijke zweedse degelijkheid van deze altijd betrouwbare metalband. Iets meer ruimte voor melodie dit keer, wat zich vooral uit in makkelijk meezingbare refreintjes. Daar tegenover staat heel wat bruut geweld, wat een smakelijke en contrastrijke cocktail oplevert. Soilwork is één van die zeldzame bands die ruig beukwerk overtuigend kunnen combineren met meer melodieus werk, waardoor de boel mooi in balans blijft. Hoogtepunten zijn voor mij het opgefokte When The Universe Spoke en het aanstekelijke The Wolves Are Back In Town. Maar het hele album is fijn.

Soilwork heeft de laatste jaren niet veel meer aan zijn sound veranderd. Ook op 'Verkligheten' (wat zoiets betekent als 'realiteit') klinkt de band zeer vertrouwd. Wellicht is er weer iets meer ruimte voor melodie en de loepzuivere cleane zang van nachtegaaltje Björn Strid, maar dat wil niet zeggen dat we niet blij hoeven te zijn met dit nieuwe album, want de kwaliteit van het gebodene is dusdanig dat er zeker sprake is van een waardevolle toevoeging aan het oeuvre van de band.
Het songmateriaal is absoluut sterk en het muzikantschap van de heren staat op geen enkele wijze ter discussie. Ook productioneel is er niets op af te dingen; het geheel is voorzien van een kraakheldere mix, waar ieder detail in te horen is. Liefhebbers kunnen weer blind toeslaan.
En nog één ding: ben ik de enige die het idee heeft dat het succes van Strids andere band, The Night Flight Orchestra, toch enigszins doorklinkt in dit album? Zo nu en dan bekruipt me tijdens mierzoete refreintjes een beetje dat gevoel...

Ben niet heel bekend met het vroege werk van Soilwork, maar ik had ook zeker de indruk dat hier de invloed van TNFO af en toe erg hoorbaar is. Geenszins storend overigens. Heerlijk album

De Zweedse band Soilwork brengt al een slordige 20 jaar met enige regelmaat platen uit die eenzelfde soort geluid laten horen, maar ze zijn door de jaren heen hun eigen vakmanschap gaan opwaarderen tot meesterschap. De nieuwste worp Verkligheten is alweer een staaltje van hun kunnen, bovendien zo melodieus als de pest, zonder dat je er een akelig of irritant gevoel aan overhoudt.

De gastbijdragen zijn leuk, maar het gaat in essentie toch vooral om de band zelf, en de songs de ze ditmaal hebben gefabriceerd, natuurlijk. En die zijn wederom van niveau. Bleeder Despoiler, Full Moon Shoals, The Wolves Are Back in Town… allemaal erg aanstekelijk, zonder al te veel kracht in te boeten. Een kwaliteit, voorwaar!

Toch heb ik eigenlijk nog nooit een plaat van deze band gehoord die me echt van de sokken blaast. Het is altijd wel degelijk, en meestal nog wat meer dan dat, maar daar blijft het ook bij, met per album wel een song of drie à vier die het niveau nog wat opkrikken. Maar geenszins een straf om naar te luisteren!

3,5 sterren

Je hebt gelijk. Al was dat ook al te horen op de vorige (The Ride Majestic). Ondanks dat er op deze platen ook wel keihard gebeukt wordt, contrasteert het toch met het vroegere repertoire dat, als ik me niet vergis, toch vasthield aan een “stoerder” imago. Zonder het te veroordelen, want ik vind beide Soilworks wel iets hebben.

Door het fantastische TNFO ben ik me toch maar eens wat bezig gaan houden met Soilwork. En dit album zorgt er niet voor dat ik daar mee ga stoppen. Prima album met aan de ene kant bruut geweld en aan de andere kant veel aandacht en ruimte voor melodie. Genoeg afwisseling ook om het hele album te blijven boeien. Productie klinkt ook prima!

Van de 2019 releases vindt deze schijf met enige regelmaat zijn weg naar het laadje. De afwisseling van melodie en bruut werk blijft enorm aanstekelijk. Bjorn Strid heeft een prettige stem voor cleane vocalen. Het lijkt hem geen enkele moeite te kosten om te switchen naar felle verstaanbare grunts.
De nieuwe drummer was pas 25 toen hij voor onbepaalde tijd zijn Soilwork contract tekende in 2017. Hij komt echter over alsof hij al 10 jaar ervaring heeft met studiowerk. Hij verschuilt zich nergens en lijkt op de juiste momenten zijn spotlight te nemen. Chappeau.

Maar de echte stronghold van het album is eigenlijk de flow van het album zelf. Er lijkt veel zorg te zijn besteed aan de volgorde van de songs. Voor mij hadden er nog wel wat meer of in ieder geval langere gitaarsoloos of instrumentale breaks in mogen zitten zodat de songs tot wat meer epische lengtes worden opgerekt. Maar ja dat zal niet voor iedereen gelden neem ik aan.
Zo blijft het in ieder geval een fijn feelgood album.

Enorm aanstekelijk album van een band waar ik hiervoor nog nooit iets heb opgezet. Variatie, pakkende refreintjes, en toch lekkere stevige rock/metal.

Exact mijn beleving! Echt een lekker album. Genoeg variatie en eigenlijk geen enkel nummer dat door de ondergrens zakt. En nog fraai artwork ook. Het kan niet op

Ik had nog niets van Soilwork , maar heb nu toch maar drie cd's tegelijk aangeschaft ,omdat ik deze cd te horen kreeg . Was gelijk gecharmeerd van deze goede band. Hou wel van dat ruige ,afgewisseld met prachtig mooie melodieën. Las hiervoor dat ze aardig toegankelijk zijn geworden. Dat zie ik in deze stroming wel als een pluspunt. Op SKY radio kwamen ze alvoorbij. Voor mij een nieuwe ontdekking, ondanks dat ze al lang bestaan. Ben er blij mee.