Triumph - Thunder Seven (1984)

Thunder Seven is wel echt mierzoet zeg. De vorige albums hadden allemaal hun scherpe kantjes nog wel, maar die zijn hier bijna helemaal weg. Het maakt het album wat gezichtsloos. Time Goes By vind ik echter wel een prachtige song door het aanstekelijke refrein en de weergaloze gitaarsolo. MIdsummer's Daydream is ook weer een fijn stukje instrumentaal gitaarwerk waar Emmett weer lekker kan schijnen. Ook Stranger In A Strange Land is een track die mijn goedkeuring nog best kan verdragen, maar verder is het vooral allemaal zoet, glad en niet bijster bijzonder.

Tussenstand:
1. Allied Forces
2. Triumph
3. Never Surrender
4. Progressions Of Power
5. Rock & Roll Machine
6. Just A Game
7. Thunder Seven

Praktisch een kopie van Never Surrender. Weer de melodieuze, goed in het gehoor liggende hardrock dat we inmiddels wel het handelskenmerk van Triumph kunnen noemen. Het is uitstekend voor op de achtergrond, maar het heeft te weinig uitdaging voor wie meer dan dat zoekt. Ik zou echt niet weten wat ik als hoogtepunt zou moeten aanwijzen. Slechte momenten evenmin. Stilstand is echter wel achteruitgang.



Tussenstand:
1. Triumph
2. Allied Forces
3. Rock & Roll Machine
4. Just A Game
5. Never Surrender
6. Thunder Seven
7. Progressions Of Power

Thunder Seven is wat mij betreft Triumph´s beste. 8 van de 10 nummers scoren de volle 5 sterren (spellbound en Stranger in a Strange Land krijgen er 4).
Het is een al genieten geblazen, supersterke composities, onwijs lekkere gitaarsolo's en sterke teksten.
Midsummer's Daydream is als intermetzo prachtig, jammer alleen dat het zo zacht gemixt is... ik draai juist bij dit nummer de volume flink wat tandjes hoger.
Absolute hoogtepunt is Killing Time, de teksten zijn geweldig, iedereen kan zich hierin wel herkennen denk ik...… En als in Follow Your Heart de tekst voorbij komt "Rock n Roll Hearts Never Die" ….. dan heb je mij wel ingepakt!