Prince - One Nite Alone... (2002)
mijn stem
65 stemmen
1
geplaatst: 17 januari 2018, 20:06 uur
De piano medleys waren altijd een populair segment in Prince shows en in die zin al een vooruitblik op de latere Piano & Microphone shows. Een album met Prince en piano schept dus (net als destijds The Truth) direct verwachtingen. Voor het album heeft Prince grotendeels nieuwe nummers opgenomen, dus geen Prince in een piano jasje. Qua tijdsbeeld past het echter prima bij de jazzy Prince met heel veel focus op kwaliteitsmuziek.
One Nite Alone…
Het titelnummer zet direct de toon. Wonderschone vocalen, veelal met zijn kopstem, subtiel begeleid door piano. Er zit een mooie break in het nummer en Prince speelt volop met zijn stem. Zet je koptelefoon op en doe je ogen dicht, intiemer wordt het niet.
U’re Gonna C Me
Gaat op dezelfde voet verder met iets meer effecten eromheen. Afhankelijk van mijn stemming vind ik die effecten de ene keer storend, de andere keer prima.
Here On Earth
Dit is mij iets teveel standaard R&B geworden. De vocalen blijven wel mooi.
A Case Of U
Prince heeft aangegeven groot fan van Joni Mitchell te zijn. Deze cover kan dan ook echt gezien worden als een eerbetoon. In mijn ogen is het ook prima geluk en doet Prince het origineel alle eer aan. Misschien omdat ik de Prince versie kende voor die van Joni, maar deze heeft echt mijn voorkeur.
Have A Heart
Tekstueel heel sterk nummer over een verbroken liefde. Het pianospel is hier werkelijk fantastisch.
Objects In The Mirror
Naadloze overgang vanuit het vorige nummers, zoals we dat gewend zijn vanuit de concerten. Het schijnt ook in 1 take opgenomen te zijn. In het tweede deel grijpt Prince ook weer gewoon terug op de voorganger.
Avalanche
Behalve dat dit een muzikaal hoogtepunt is, wordt je ook gedwongen je oren te spitsen. Prince geeft in de tekst aan dat Lincoln helemaal niet tegen slavernij was, terwijl ik niet beter weet dat de slavernij mede dankzij zijn inspanningen zijn afgeschaft. Het sterkere zwarte bewustzijn van Prince is duidelijk hoorbaar op dit nummer. Geen idee of hij gelijk heeft, maar het heeft hem wel geholpen om een briljantje te schrijven.
Pearls B4 The Swine
Dit is het enige nummer op dit schijfje waar ik echt niets mee kan. De zang is minder en er zit een rare latin vibe in.
Young And Beautiful
Een rocker op de piano. De enige keer dat de intimiteit niet heel nodig was geweest. Prince houdt het echter klein en ik kan me zo snel geen live versie met een gitaarsolo herinneren, dus hij was er zelf blijkbaar niet helemaal uit waar het nummer heen moest.
Arboreum
Een waardige afsluiter. Hij pakt weer helemaal de intieme sfeer van het album en het einde met de voetstappen, de dichtslaande deur en de daaropvolgende stilte is fantastisch.
Al met al ben ik hier enthousiaster over dan The Truth. Ik ben doorgaans meer van Prince met gitaar, maar bij The Truth vond ik de overdaad aan instrumentatie af en toe storen. Dit album ademt grotendeels een hele fijne, intieme sfeer uit.
One Nite Alone…
Het titelnummer zet direct de toon. Wonderschone vocalen, veelal met zijn kopstem, subtiel begeleid door piano. Er zit een mooie break in het nummer en Prince speelt volop met zijn stem. Zet je koptelefoon op en doe je ogen dicht, intiemer wordt het niet.
U’re Gonna C Me
Gaat op dezelfde voet verder met iets meer effecten eromheen. Afhankelijk van mijn stemming vind ik die effecten de ene keer storend, de andere keer prima.
Here On Earth
Dit is mij iets teveel standaard R&B geworden. De vocalen blijven wel mooi.
A Case Of U
Prince heeft aangegeven groot fan van Joni Mitchell te zijn. Deze cover kan dan ook echt gezien worden als een eerbetoon. In mijn ogen is het ook prima geluk en doet Prince het origineel alle eer aan. Misschien omdat ik de Prince versie kende voor die van Joni, maar deze heeft echt mijn voorkeur.
Have A Heart
Tekstueel heel sterk nummer over een verbroken liefde. Het pianospel is hier werkelijk fantastisch.
Objects In The Mirror
Naadloze overgang vanuit het vorige nummers, zoals we dat gewend zijn vanuit de concerten. Het schijnt ook in 1 take opgenomen te zijn. In het tweede deel grijpt Prince ook weer gewoon terug op de voorganger.
Avalanche
Behalve dat dit een muzikaal hoogtepunt is, wordt je ook gedwongen je oren te spitsen. Prince geeft in de tekst aan dat Lincoln helemaal niet tegen slavernij was, terwijl ik niet beter weet dat de slavernij mede dankzij zijn inspanningen zijn afgeschaft. Het sterkere zwarte bewustzijn van Prince is duidelijk hoorbaar op dit nummer. Geen idee of hij gelijk heeft, maar het heeft hem wel geholpen om een briljantje te schrijven.
Pearls B4 The Swine
Dit is het enige nummer op dit schijfje waar ik echt niets mee kan. De zang is minder en er zit een rare latin vibe in.
Young And Beautiful
Een rocker op de piano. De enige keer dat de intimiteit niet heel nodig was geweest. Prince houdt het echter klein en ik kan me zo snel geen live versie met een gitaarsolo herinneren, dus hij was er zelf blijkbaar niet helemaal uit waar het nummer heen moest.
Arboreum
Een waardige afsluiter. Hij pakt weer helemaal de intieme sfeer van het album en het einde met de voetstappen, de dichtslaande deur en de daaropvolgende stilte is fantastisch.
Al met al ben ik hier enthousiaster over dan The Truth. Ik ben doorgaans meer van Prince met gitaar, maar bij The Truth vond ik de overdaad aan instrumentatie af en toe storen. Dit album ademt grotendeels een hele fijne, intieme sfeer uit.
1
geplaatst: 27 februari 2022, 19:07 uur
Ik vond dit een moeilijke om in te komen, eerlijk gezegd. Prince achter de piano had zeker live vaak iets magisch, maar toch ging ik vrij sceptisch dit project in. Want wat ik één van Prince's absolute sterktes vind (op zijn beste platen toch), is dat alle nummers zo divers van karakter zijn maar tegelijkertijd toch zo uniform en coherent bij elkaar passen. Dat zou wat verloren gaan met tien trage, zuchtende pianonummers na elkaar, vermoedde ik.
En dat is ook zo natuurlijk. Maar zoals jullie aan mijn score kunnen zien: ik ben alsnog de waarde van dit plaatje gaan inzien, zonder dat het meteen tot een van mijn favorieten is uitgegroeid. Want eigenlijk zijn bijna alle liedjes op dit album gewoon prima. Zeker het titelnummer, Here On Earth en Avalanche hebben mij verrast, en ook zijn Joni Mitchell-cover A Case Of You vind ik erg tof gedaan. Het is dus erg jammer dat de vaart er gegarandeerd af en toe uitgaat, met al die stemmige pianoliedjes zo na elkaar geprogrammeerd. Bijna zonde dat Prince de beste liedjes van One Nite Alone niet gebruikt heeft op een langer, diverser album waar deze misschien beter tot hun recht hadden kunnen komen!
Maar dat was de bedoeling van dit project dan ook helemaal niet natuurlijk. Wat wel de bedoeling was: een onderhoudend album creëeren met gewoon Prince en een piano als actoren. En dat is wat mij betreft redelijk goed gelukt.
En dat is ook zo natuurlijk. Maar zoals jullie aan mijn score kunnen zien: ik ben alsnog de waarde van dit plaatje gaan inzien, zonder dat het meteen tot een van mijn favorieten is uitgegroeid. Want eigenlijk zijn bijna alle liedjes op dit album gewoon prima. Zeker het titelnummer, Here On Earth en Avalanche hebben mij verrast, en ook zijn Joni Mitchell-cover A Case Of You vind ik erg tof gedaan. Het is dus erg jammer dat de vaart er gegarandeerd af en toe uitgaat, met al die stemmige pianoliedjes zo na elkaar geprogrammeerd. Bijna zonde dat Prince de beste liedjes van One Nite Alone niet gebruikt heeft op een langer, diverser album waar deze misschien beter tot hun recht hadden kunnen komen!
Maar dat was de bedoeling van dit project dan ook helemaal niet natuurlijk. Wat wel de bedoeling was: een onderhoudend album creëeren met gewoon Prince en een piano als actoren. En dat is wat mij betreft redelijk goed gelukt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.