Blue Rodeo - Five Days in July (1993)

Aan de solo op het eind van het nummer van 5 Days In May te horen hebben de heren goed naar Neil Young geluisterd!

Er zijn slechtere voorbeelden!

Naar aanleiding van Hendrik68 zijn reactie bij Blue Rodeo - Casino (1990), van mij dan hier een klein tekstje.

In tegenstelling tot zijn bevindingen daar, kan ik hier haast geen standaard poprock ontdekken en vind ik dit gewoon roots. 5 Days in May klinkt heel erg Neil Young-achtig, maar daar blijft het bij wat betreft de Young invloeden. Het album kenmerkt zich vooral door mooie samenzang en de toevoegingen van pedalsteel, mondharmonica en mandoline. rootsrock, maar wel van het gladde soort. Doet me een beetje aan meerstemmige countryfolk/rock uit de jaren 60/70 denken. Vooral een ballad als What Is Love klinkt wel heel poppy en standaard en later wordt dit nog eens herhaald bij Dark Angel. Verder is dit lekkere roots, al wel wat glad dus.

Hij draait nu op mijn werk en inderdaad, dit lijkt aardig meer op roots. Ik heb ook het idee dat dit album weer een stap vooruit is t.o.v. Lost Together. Maar ik wil eerst nog even meer horen. Het luistert allemaal wel heel makkelijk weg. Misschien soms wel te makkelijk.