Sara Forslund - Summer Is Like a Swallow (2018)

Gareth Dickson, Nick Drake en John Wood spelen een belangrijke rol in de muzikale ontwikkeling van de Zweedse singer-songwriter Sara Forslund. Een optreden in 2012 van Gareth Dickson maakte grote indruk op Sara. Net als Dickson begon ze hierna fluisterzacht te zingen. Dickson liet haar ook kennismaken met Nick Drake, waarvan hij zo idolaat is, dat hij ooit onder de naam Nicked Drake, diens Pink Moon vrijwel integraal coverde.

Vervolgens vroeg Sara aan legende John Wood of hij haar debuut Water Became Wild (wat verscheen op Volkoren, het label van de Nederlandse muzikant Minco Eggersman) wilde mixen en dat was niet zomaar. Wood was geluidstechnicus op alle drie albums van Nick Drake en produceerde Pink Moon. Wood werkte met nog een ongelofelijk groot aantal andere artiesten, waaronder zelfs Pink Floyd. Hij moedigde Sara niet alleen aan, maar stond haar met raad en daad bij.

Op Summer Is Like a Swallow is de rol van Wood nog groter, want hij mixte het niet alleen, maar is ook co-producer. Op het debuut werden de liedjes vooral ingekleurd door piano, cello en trompet. Op het nieuwe album is dat het wat uitgebreider, naast eerder genoemde instrumenten, zijn bijvoorbeeld een harp, orgel, synthesizer, ukelele, dobro en celeste te horen.

Bovendien wordt er af en toe gebruik gemaakt van geluidscollages, zoals in afsluiter Toad, waarop opnames te horen zijn, die op een groot aantal plaatsen in de wereld zijn opgenomen (waaronder Nederland). Het pianospel in Toad associeerde ik overigens direct met dat van mijn ultieme zondagmorgenplaat From Gardens We Feel Secure van Virginia Astley.

De songs weten me duidelijk meer te beklijven dan het debuut, mede door de inventieve invulling van haar begeleiders. Dat kan soms op een eenvoudige manier zijn, Johan Eckeborn fluit op het fraaie Achilles Heel. Die toevoeging is buitengewoon doeltreffend. Ook horen we net als op het debuut subtiele trompetbijdrages.

Uiteraard horen we de invloed van Nick Drake, niet alleen in het stemmen van haar gitaar, maar zitten er soms ook in haar teksten verwijzingen naar Drake. In Hard refereert ze bijvoorbeeld aan Drakes liedje Black Eyed Dog. De grootste inspiratie voor dit liedje vond ze echter in de muziek van Terry Callier. Het artwork van Christina Henrysson is een grote meerwaarde, zeker omdat het album op vinyl verschijnt.

Summer Is Like a Swallow is gevuld met delicate fluister folk, wat volgens mij veel luisteraars zal weten raken.

wouw hard klinkt echt prachtig! Sara Forslund - Hard (Official video) - YouTube
benieuwd naar de rest lura

invloeden nick drake, Tim Buckley, Karen Dalton, Terry Callier, Canned Heat, Mavis Staples, Rosetta Tharpe, Townes Van Zandt, Janis Joplin, Johnny Cash, Gareth Dickson, Marianne Faithful, Patti Smith, Sophie Zelmani, Beth Orton, Martha Wainwright, Candi Staton and many more…

niet slecht

Ik ben aardig gecharmeerd van voorganger ‘Water Became Wild’ en keek met genoegen uit naar dit nieuwe album van Sara Forslund. De Zweedse weet mij met een bijzonder, sonoor stemgeluid en spaarzame instrumentatie aardig te raken. Toch moet ik na een paar keer luisteren concluderen dat ze op dit album wel erg veel van hetzelfde laat horen. De nummers zijn onderling uitwisselbaar en ik mis de afwisseling die ik haar eerdere album wel hoorde. Het is wel erg depri allemaal en erg traag. Heb het album een paar keer gedraaid in de hoop dat het kwartje ging vallen. Grijp toch nog maar eens terug naar Sara Forslund - Water Became Wild (2015) Nieuwe poging als het donker wordt de komende weken

Voor de dezelfde periode, - eveneens uit Zweden - Sumie SUMIE - Show Talked Windows - YouTube - van haar eerste
en (volledige) 2e album:
Sumie - Lost In Light [Full Album Stream] - YouTube

Voor mij is dit album een klasse beter dan de voorganger, Broem. Hou wel van een beetje depri, de nieuwe van Faithfull is dan ook erg goed aan mij besteed. Heb dit album trouwens al een groot aantal keren beluisterd en naarmate ik het vaker hoorde werd het steeds beter. Maar goed, ieder zijn meug.

Wellicht vorm van de dag Lura. Ben nb vorig jaar rond deze tijd een depri top begonnen op spotify nav een topic op Mume Depri top 10 Niks mis mee dus (de aard van de muziek he) Ik vind het iets teveel van hetzelfde in soort en toon. Heb het nieuwe album van Marianne Faithfull uiteraard ook al gehoord en dat is voor mij toch wat gevarieerder.

Sumie ken ik ook Mjuman. Erg mooi, maar niet alles en altijd. Dat houdt de smaak op gang.

Zwaar bewolkt en veul regen is ook goed voor een lekkere muziekdag. Album inmiddels binnen op vinyl en met gespitste oren nogmaals beluisterd. Kom toch terug op mijn eerdere post dat het erg veel hetzelfde is. Eigenlijk is dat ook zo (zucht) maar weet het nu beter op z’n waarde te schatten. 0,5* erbij voor Sara.