Sara Forslund - Summer Is Like a Swallow (2018)
mijn stem
4 stemmen
Zweden
Folk
Label: Kaip
-
River of Dreams (5:16)
met Johan Eckeborn
-
Summer Is Like a Swallow (3:48)
met Gustaf Spetz
-
Seagull (3:58)
-
Know (2:04)
-
Hard (3:31)
-
The Lily and the Grave (3:24)
-
Achilles Heel (4:45)
-
Gone (3:54)
-
When Love Was Sweet (2:26)
-
Toad (7:24)
1
geplaatst: 20 oktober 2018, 11:14 uur
Gareth Dickson, Nick Drake en John Wood spelen een belangrijke rol in de muzikale ontwikkeling van de Zweedse singer-songwriter Sara Forslund. Een optreden in 2012 van Gareth Dickson maakte grote indruk op Sara. Net als Dickson begon ze hierna fluisterzacht te zingen. Dickson liet haar ook kennismaken met Nick Drake, waarvan hij zo idolaat is, dat hij ooit onder de naam Nicked Drake, diens Pink Moon vrijwel integraal coverde.
Vervolgens vroeg Sara aan legende John Wood of hij haar debuut Water Became Wild (wat verscheen op Volkoren, het label van de Nederlandse muzikant Minco Eggersman) wilde mixen en dat was niet zomaar. Wood was geluidstechnicus op alle drie albums van Nick Drake en produceerde Pink Moon. Wood werkte met nog een ongelofelijk groot aantal andere artiesten, waaronder zelfs Pink Floyd. Hij moedigde Sara niet alleen aan, maar stond haar met raad en daad bij.
Op Summer Is Like a Swallow is de rol van Wood nog groter, want hij mixte het niet alleen, maar is ook co-producer. Op het debuut werden de liedjes vooral ingekleurd door piano, cello en trompet. Op het nieuwe album is dat het wat uitgebreider, naast eerder genoemde instrumenten, zijn bijvoorbeeld een harp, orgel, synthesizer, ukelele, dobro en celeste te horen.
Bovendien wordt er af en toe gebruik gemaakt van geluidscollages, zoals in afsluiter Toad, waarop opnames te horen zijn, die op een groot aantal plaatsen in de wereld zijn opgenomen (waaronder Nederland). Het pianospel in Toad associeerde ik overigens direct met dat van mijn ultieme zondagmorgenplaat From Gardens We Feel Secure van Virginia Astley.
De songs weten me duidelijk meer te beklijven dan het debuut, mede door de inventieve invulling van haar begeleiders. Dat kan soms op een eenvoudige manier zijn, Johan Eckeborn fluit op het fraaie Achilles Heel. Die toevoeging is buitengewoon doeltreffend. Ook horen we net als op het debuut subtiele trompetbijdrages.
Uiteraard horen we de invloed van Nick Drake, niet alleen in het stemmen van haar gitaar, maar zitten er soms ook in haar teksten verwijzingen naar Drake. In Hard refereert ze bijvoorbeeld aan Drakes liedje Black Eyed Dog. De grootste inspiratie voor dit liedje vond ze echter in de muziek van Terry Callier. Het artwork van Christina Henrysson is een grote meerwaarde, zeker omdat het album op vinyl verschijnt.
Summer Is Like a Swallow is gevuld met delicate fluister folk, wat volgens mij veel luisteraars zal weten raken.
Vervolgens vroeg Sara aan legende John Wood of hij haar debuut Water Became Wild (wat verscheen op Volkoren, het label van de Nederlandse muzikant Minco Eggersman) wilde mixen en dat was niet zomaar. Wood was geluidstechnicus op alle drie albums van Nick Drake en produceerde Pink Moon. Wood werkte met nog een ongelofelijk groot aantal andere artiesten, waaronder zelfs Pink Floyd. Hij moedigde Sara niet alleen aan, maar stond haar met raad en daad bij.
Op Summer Is Like a Swallow is de rol van Wood nog groter, want hij mixte het niet alleen, maar is ook co-producer. Op het debuut werden de liedjes vooral ingekleurd door piano, cello en trompet. Op het nieuwe album is dat het wat uitgebreider, naast eerder genoemde instrumenten, zijn bijvoorbeeld een harp, orgel, synthesizer, ukelele, dobro en celeste te horen.
Bovendien wordt er af en toe gebruik gemaakt van geluidscollages, zoals in afsluiter Toad, waarop opnames te horen zijn, die op een groot aantal plaatsen in de wereld zijn opgenomen (waaronder Nederland). Het pianospel in Toad associeerde ik overigens direct met dat van mijn ultieme zondagmorgenplaat From Gardens We Feel Secure van Virginia Astley.
De songs weten me duidelijk meer te beklijven dan het debuut, mede door de inventieve invulling van haar begeleiders. Dat kan soms op een eenvoudige manier zijn, Johan Eckeborn fluit op het fraaie Achilles Heel. Die toevoeging is buitengewoon doeltreffend. Ook horen we net als op het debuut subtiele trompetbijdrages.
Uiteraard horen we de invloed van Nick Drake, niet alleen in het stemmen van haar gitaar, maar zitten er soms ook in haar teksten verwijzingen naar Drake. In Hard refereert ze bijvoorbeeld aan Drakes liedje Black Eyed Dog. De grootste inspiratie voor dit liedje vond ze echter in de muziek van Terry Callier. Het artwork van Christina Henrysson is een grote meerwaarde, zeker omdat het album op vinyl verschijnt.
Summer Is Like a Swallow is gevuld met delicate fluister folk, wat volgens mij veel luisteraars zal weten raken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.