MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Blue Rodeo - Casino (1990)

mijn stem
3,62 (4)
4 stemmen

Canada
Roots
Label: Risque Disque

  1. Til I Am Myself Again (3:58)
  2. What Am I Doing Here (3:08)
  3. 5 A.M. (A Love Song) (3:59)
  4. Montreal (3:15)
  5. Last Laugh (4:01)
  6. Trust Yourself (3:49)
  7. Two Tongues (4:22)
  8. Time (3:36)
  9. After the Rain (4:22)
  10. You're Everywhere (2:49)
totale tijdsduur: 37:19
zoeken in:
avatar van Bartjeking
3,5
Volgens Allmusic is dit zo ongeveer het beste Americana-album ooit gemaakt. Daarom verbaasde ik me over het gebrek aan stemmen bij dit album op musicmeter

Inmiddels heb ik het een paar luisterbeurten gegeven en ik moet toegeven dat het overdreven is om te stellen dat dit de beste plaat in het genre is; maar een fijne luisterervaring is het zeker! Prachtige muziek die mij vooral aan The Jayhawks doet denken en dat is natuurlijk het beste keurmerk dat ik een band kan geven. Een absolute aanrader! Ik raad iedereen aan om het titelnummer eens te beluisteren om een indruk te krijgen van deze plaat. Link: Till I Am Myself Again

avatar
Hendrik68
Vorige week getipt over deze band, waar ik werkelijk nog nooit van gehoord had. Dat ze al in de jaren 80 zijn begonnen en tot een van de grootste namen in de Canadese muziekgeschiedenis worden gerekend maakt het des te vreemder dat ik de band niet ken. Meer dan 3 miljoen albums verkocht dit gezelschap al dat samen met o.a. Neil Young, Joni Mitchell, Daniel Lanois en Leonard Cohen in de Canadese Hall of Fame rondloopt. Bovendien ook nog eens muziek uit mijn wijk, als ik de kritieken mag geloven.

Ik wil de komende tijd eens even kijken of het gebrek aan belangstelling voor de band wel helemaal terecht is. Dit album is de eerste die ik probeer. Bartje schrijft hierboven dat Allmusic dit een van de beste rootsalbums aller tijden vindt. Hij vindt dat een beetje overdreven. Nou ik vind dat ook erg sterk naar boven afgerond. Hoe de platen hierna klinken weet ik nog niet, maar met roots heeft dit eigenlijk weinig tot niets te maken. Het is eigenlijk gewoon een mainstream pop/rock album. Af en toe een knipoog naar de roots is er wel, maar meer ook niet. Diverse invloeden komen voorbij, zoals inderdaad de Jayhawks maar ook Tom Petty, Glass Tiger, Richard Marx en nog veel meer. De eerste 4 nummers zijn direct de beste nummers. Last Laugh is ook nog te doen, maar behalve de AOR ballad After the Rain is het 2e gedeelte niet te best.

Dit is niet het album dat mij doet denken dat ik iets bijzonders gemist heb en waarom ze naast eerder genoemde grootheden in de Hall of Fame staan al helemaal niet. Het begint hoopvol, maar zakt net even te snel in. Wie weet zijn de opvolgers meer de moeite waard. Ik ga het wel proberen in ieder geval.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 07:42 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 07:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.