Imagine Dragons - Origins (2018)

Mij verbaasd het niet echt om eerlijk te zijn. Als je binnen een jaar een mindere kopie van je laatste album uitbrengt haken muziekliefhebbers al snel af denk ik. Met enkel een sterk debuut en een aantal hitsingles bouw je ook niet snel een trouw volgersaantal op binnen een forum. Met dit album halen ze voor de derde keer op rij hetzelfde trucje uit en waar Evolve nog enigszins fris klonk lijken ze er nu bewust voor gekozen te hebben om doorsnee radiomuziek te maken, elk nummer is inwisselbaar. Ik vraag me af in hoeverre hun platenmaatschappij de touwtjes in handen heeft. Van de potentievolle en verfrissende nieuwkomer die ze in 2012 waren is helaas niks meer terug te horen. Het grote publiek bouwt een feestje op dit soort muziek, de band heeft plezier in wat ze doen en het banksaldo is moddervet, maar ik denk dat de gemiddelde muziekliefhebber een beetje Imagine Dragons-moe is. De hoes is wel fantastisch mooi trouwens!

Mijn eerste 1-sterbeoordeling sinds 2014, gelukkig komt dat niet vaak voor bij artiesten die ik al langere tijd volg. Ik schrijf ook zelden negatieve berichten bij albums en focus liever op wat ik wel goed vindt, maar hier moest ik toch even mijn mening kwijt.

Debuutplaat was destijds ijzersterk, helemaal grijs gedraaid, en ook op Lowlands vond ik ze een erg goede live band. Vanaf dat Evolve vind ik het allemaal erg inspiratieloos geworden, zit veel te weinig energie in de nummers, enkel Natural heeft nog een lekker refrein die zo nu en dan nog wel eens voorbij komt op m'n Playlist voor tijdens het met gewichten smijten in de sportschool, de rest is weinig soeps helaas.