Stendeck - Faces (2007)

Mijn bestelling is al richting Geska records! Ik kan niet wachten totdat ik de plaat in huis heb! De samples klinken alvast erg veelbelovend..

Deze week was het eindelijk zover: Stendeck is binnen. Helaas nog niet een originele cd, maar dat mag de pret niet drukken: Geweldige CD en deze mag je eigenlijk niet missen. Een vertrouwde klank van Stendeck zit er zeker in, gegoten in een heleboel prachtige melodieen en beats, juist zoals Stendeck z'n stempel drukte met "Can you hear my call". Wederom, een must-have. 5*

Yes! Ik heb hem! Ga hem vanavond ogenblikkelijk luisteren, mijn meest geanticipeerde release van dit jaar

Was genieten zeker

Inderdaad John Doe! Ik zit nog na te genieten van de ongelovelijke veelheid aan geluidjes en opbouwen die Stendeck door zijn plaat heeft weten te weven. Het is een heel andere plaat dan dat ik verwacht had trouwens, en net als de eerste eentje die vaak gehoord moet worden om zich in je brein te nestelen. Maar mijn eerste indruk is uitermate positief, dit lijkt nu al ernstig op de beste electronische release van 2007! Later meer..

Zit te twijfelen tussen een 4,5* en een 5*. Ik hou het nog even op 4,5* met optie naar boven. Sowieso mijn aanrader voor 2007!! Sterkste tracks (alhoewel er amper zwakke vallen aan te wijzen): Like Falling Crystals, Anywhere Out of This World, The Woman Who Burnt on Her Bed (mijn favoriet!), Steal Flowers to Make Drugs en All the Things I Wanted to Tell You But I Didn't.
Enige zwakke track eigenlijk: Aura Borealis, the Extraordinary Adventure of a Boy Against the Infinite Darkness (wel prachtige titel!). Verder is dit een auditieve verwenbeurt van a tot z, net zoals de eerste plaat van Zampieri/Stendeck. Bijna dagelijkse rotatie hier in huize Orbit.

Perfecte combinatie van mooie melodieën en gave beats. Nu we van Gridlock niks meer mogen verwachten is dit een erg mooie verrassing (en eigenlijk van net zo hoog niveau vind ik).
Hier kan ik wel even mee vooruit. Mooie artwork (en jewelcase) ook trouwens.

4,5* (met kans op 5*)

Fijn plaatje.

Maar Gridlock moet hier niet genoemd worden. Afgezien van het feit dat ik Stendeck nog geen jaren in de buurt vind komen, is de stijl ook compleet anders. Waar Gridlock een clash is van ijzig mooie waves met knisperende distorted beats, nestelt Stendeck zich knus in tussen de n5MD IDM en Keef Baker.

Dat resulteert in geanimeerdere melodietjes, een hoop variatie die soms teveel weg heeft van bijeengeklutst jatwerk en gebrek aan smoelwerk, aardige maar soms te saaie beats en een hoop tracks die heerlijk eenvoudig wegluisteren maar nooit echt om aandacht vragen.

Al bij al een fijn plaatje, dat zeker. Luistert makkelijk weg, maar dient weinig extra nut dan verder het gaatje te vullen tussen breakcore en IDM. Deze maakt in ieder geval een makkelijk bruggetje naar Keef Baker, wiens muziek ik veel meer kan appreciëren.

4*

Gridlock moet zeker genoemd worden, aangezien Wells de remaster van deze plaat op zich neemt. Verder is dit natuurlijk ook erg geïnspireerd op Gridlock, maar probeert het meer de organische analoge kant op te gaan. Zo'n eenheid als de voorganger is het niet, maar tracks die niet om de aandacht vragen is sterk uitgedrukt. Sommige tracks springen hier nu juist enorm uit itt de vorige van Stendeck, waar alles wat meer in de grote geluidsbrei opging.

Misschien dat het na meerdere luisterbeurten komt. Maar meestal heb ik meteen al een paar favorieten waardoor ik graag naar een album terugkeer, die ontbreken hier.

Dat Gridlock genoemd wordt qua technische kant, oké, maar niet qua creatieve kant vind ik. Totaal andere insteek en sfeer. Maar ik laat het album zeker nog een paar keer rijpen.

Laat je niet misleiden, want het stellen dat dit gaat om een "Totaal andere insteek en sfeer" vergeleken met Gridlock, is natuurlijk onzin. Het heeft vele raakvlakken, zowel qua sfeer als techniek. Uiteraard heeft Stendeck zijn eigen draai maar als je Stendeck gaaf vind, grote kans dat je Gridlock ook gaaf vind. En dáár gaat het de nieuwelingen vaak om.

Muziek met veel interne verandering en als het ene nummer voorbij is vliegen we meteen verder met het volgende; al reisende door een koud verlaten, vorstig landschap, ons door nachten en sneewstormen heenbanend. Rust tot bezinking lijkt Stendeck nauwelijks te willen geven. Avontuur en emotioneel rakend geluid wel.

Net als bij de voorganger was voor mij veel luisteren nodig om Faces echt te laten kloppen. Eerst zag ik het teveel als losse geluiden, terwijl het juist zoeen mooi geheel is.

Inderdaad, mij is ook veel meer verband duidelijk geworden dan in het begin. Alhoewel de coherentie en het bouwen naar die gruwelijke climax die Can You Hear My Call briljant maakt hier wel meer ontbreekt. Maar er staan stuk voor stuk zulke heerlijke tracks op deze plaat, met ritmes waar ik authentiek opgewonden van raak dat ik hem op zeer frequente rotatie heb. Nochtans dé electronische release voor mij dit jaar. Mensen die onbewogen naar een meesterwerkje als All the Things I Wanted to Tell You But I Didn't kunnen luisteren doen iets niet goed, te zwijgen over de absolute apex The Woman Who Burnt on Her Bed (kippenvel!!). De mooiste SF-taferelen komen aan me voorbij bij het luisteren van deze nummers..

en met je eens w.b. Can You Hear My Call

Ach, waarom twijfelen. Gelijk al op 4,5*. Stendeck kan zich nu ook scharen tussen m'n favoriete artiesten. Hoop dat deze man nog heel wat meer mooie dingen in de toekomst uit gaat brengen, het zou natuurlijk zonde zijn dat het hier al ophoudt. Qua sfeer en opbouw heeft dit veel weg van Can You Hear my Call, maar het mist toch een bepaalde emotie en een muzikale uitbarsting, die Can You Hear nou wel heeft aan het eind. Maar goed, er komen nog meer dan genoeg luisterbeurten aan voor deze plaat. Dus het zal me niet verbazen dat deze ook in waardering zal stijgen net als de voorganger. Mooiste tracks zijn wel A Perfect Place to Say Good-bye, kort, maar zeer krachtig, The Woman Who Burnt on Her Bed en het fenomenale All the Thing I Wanted to Tell You But I Didn't. De afsluiter mag er ook zijn.

All the Things I Wanted to Tell You But I Didn't is een killertrack inderdaad! Hoort moeiteloos bij het beste wat Stendeck heeft gemaakt. Maar het is inderdaad een geheel ander verhaal als zijn eerste plaat, die is kompleet uniek! Ik hoop dat hij zich weer eens op zo'n conceptueel samenhangend meesterwerk gaat storten bij zijn volgende plaat

Ik blijf er gewoon bij dat de insteek en de sfeer ver weg ligt van Gridlock. De gekraakte, iele, ijzige ambientwaves met groezelige beats en ritmes overheen hoor ik hier gewoon niet op terug.

Qua ritmiek en melodie gewoon iets helemaal anders. Blijft wel een mooie release verder, al geraak ik toch niet aan de 4.5*. Ergens vind ik de melodieën niet mooi genoeg, de ritmes iets te basic. Maar wel erg aangenaam om te luisteren.

4*, dik.

Ik heb dit album nu drie keer met redelijke tegenzin geluisterd. Het blijven natuurlijk meningen, maar ik vind de melodiën zó ongeïnspireerd en flauw, ze blijven geen seconde hangen. De andere elementen van dit album zijn echt dik in orde, maar dat is eigenlijk tevergeefs. Nummers 12 en 13 zijn flinke uitzonderingen, daarna sleept het weer verder. Ik twijfel tussen 2,5* en 3*. Faces krijgt het voordeel van de twijfel, al weet ik niet voor hoe lang.

Ajj, jammer dat het zo slecht valt. Ik vind nu juist de melodie van nummer 8 ongeevenaard sterk in elkaar zitten! Geef dat nummer zeker nog de kans. Ook 15 is hier een van de hoogtepunten! Nouja, genoeg gepredikt. Als het je niet ligt, ligt het je niet I guess.

wie geeft een tip alwaar dit prachtwerk te downloaden? Of zet hem svp in de te delen map als je zelf online bent en je muziek die je ook liever eerst eens hoort alvorens de cd te kopen .... etc

Deze Stendeck is nauwelijks online te vinden, dank!!!

je zou soulseek gewoon eens moeten proberen, lijkt me niet zo hele moeilijk opgave dit album.

ga het binnenkort ff proberen, dank voor de tip!

Daar is ie zeker te pindacheesen, heb ik ook gedaan voor op mijn mp3-speler. Verder heb ik de plaat gewoon aangeschaft! Na Can You Hear My Call? geen seconde getwijfeld.. Al moet ik zeggen dat deze een stuk sneller verveelt dan zijn eerste plaat. Die is nog steeds ongeëvenaard!

AI ai ai wat een prachtmuziek!!Heb inmiddels behoorlijk wat Stendeck binnengehaald op soulseek. Ben flinke enthousiast aan het worden dus. Zal tzt wat uitgebreider bevindingen posten.

Ik heb zonder een noot van de cd's gehoord te hebben en puur op basis van de Gridlock verwijzing, beide Stendecks besteld. Heb ze inmiddels thuis liggen. Ben benieuwd.

Ik ben niet echt een electronic kenner en heb mij derhalve enige tijd geleden voorgenomen om mij eens te verdiepen in het genre. Kennelijk heb ik de pech gehad om tijdens het verkennen van de electronic hoek in een vroeg stadium op een benchmark te stuiten. Het op MuMe hoog aangeschreven Gridlock. Sinds ik omver geblazen ben door Formless, ben ik voortdurend op zoek naar iets wat er bij in de buurt komt. Heb het eerst geprobeerd met Proem. Vaak genoemd als enigszins vergelijkbare act. En Proem viel in eerste instantie tegen omdat ik die plaatjes opzette met Formless als referentie. Inmiddels kan ik Proem luisteren los van de Gridlock referentie en blijkt het zeer aangename muziek te zijn.

De volgende act die ik binnen gehaald heb nav de Gridlock refs is dus Stendeck. Beide cd's tegelijkertijd aangeschaft omdat ik graag compleet wil zijn en geld teveel heb. En omdat ik chronlogisch ben ingesteld, begonnen met Can You Hear Me Call. En ja hoor, die viel alweer tegen. Helemaal niet slecht maar de Gridlock vergelijking had de verwachtingen te hoog opgeschroefd.

Uiteindelijk, een maand later ofzo, dan toch maar Faces opgelegd. Met een behoorlijk naar beneden geschroefd verwachtingspatroon. En ja , dan zal je dus altijd zien dat de verrassing aangenaam is. Ik vind Faces een zeer behoorlijke verbetering ten opzichte van de voorganger. Een flink pak subtieler en gevarieerder als je het mij vraagt. En bij het beluisteren van Faces kan ik me inmiddels wel wat meer voorstellen bij de Gridlock verwijzingen. Zeer fraaie plaat dus die ik, voorzichtigjes, even op 4 sterretjes zet. Maar als ik de tijd vind om hem vaker te draaien, dan gaat hij zeker hoger uitkomen, ondanks dat hier en daar een verdwaalde gabberflard voorbij komt.

Lekker, lekker

Gabberflard? Can You Hear My Call minder subtiel? Hmm, je spreekt uit eigen opvatting, maar ik deel je mening volstrekt niet. Can You Hear My Call is een geïntegreerd samenhangend meesterwerk! Bijzonder subtiel in zijn opbouw en uiteindelijk komt er een lading giftige stoffen vrij in zijn ontlading. Faces is juist veel gefragmenteerder en wat losser zand. Neemt niet weg dat hier parels op staan, maar coherent is het beslist niet. Stendeck is hier duidelijk zoekende naar een nieuwe formule.

Het is bovendien jammer als je Faces opzet met als insteek dat je een tweede gridlock te horen krijgt. Het is niet eens dat Gridlock in die vergelijking superieur is, maar het schotelt je duidelijk iets anders voor. Ik vind de gemiddelde stem nog tegenvallen, want ik vind beide Stendeck albums juist meesterwerken.

Ik vind het trouwens allemaal geen goede albums om te starten in het electronic genre, maar dat terzijde!

Sure..maar het Gridlock woord is gevallen in diverse posts bij de Stendeck albums. Zie posts hierboven. Is het niet zo dat je vaak bjj artiesten uitkomt omdat er verwijzingen zijn naar dingen die je al kent en waardeert? Uiteraard verwacht ik geen kopie, sterker nog daar hoop ik ook niet op. Meer een variatie of verdieping op hetgeen ik al aardig heb bevonden. Maar aan vergelijken ontkom ik niet. Tis ook niet dat we Frans Bauer met Megadeth aan t vergelijken zijn, zeg maar.

Overigens was Gridlock heus niet het eerste wat ik tegenkwam hoor maar als iemand mij een electronic tip vraagt krijgt ie toch echt Formless. Beginner of niet. Zo moeilijk is die plaat imho niet, net zo min als de Stendecks overigens. Uiteraard ben ik wel benieuwd naar de tips die jij desgevallend zou geven.

Vwb Cab You Hear me...die gaat heus nog in de herkansing. Mijn comments zijn de observaties van "vandaag". Faces maakt op het eerste gehoor net wat meer bij me los maar ik zet er geen miljoen op dat dat over een paar maanden nog zo is.

De nieuwe is uit, staat er nog niet op, maar staat ongetwijfeld in de wacht.. Wat een prachtig album, na 1 luisterbeurt al.. Slurpt me meteen naar binnen.. Maar even afwachten of hij na vele draaibeurten ook zo sterk blijft, maar wauw

Edit: Een paar uur later stond hij er op!

Dit plaatje begint nu toch wel heel stevig in te dalen in huize VanDeGriend. Halfje erbij.

Stendeck, de laatste tijd zijn albums eens aan het draaien, en deze is toch wel mijn favoriet, gevolgd door Can You Hear My Call?. Ook Sonnambula is erg fijn.
Gebeurt niet vaak dat ik van een artiest zijn oudere werk en nieuwere goed vindt. Stendeck mag zich dan ook wel bij mijn lijstje met favoriete producers voegen.

Cover doet me trouwens denken aan Scatterheart van Hecq.

Valt toch enigszins tegen. Lijkt niet helemaal vanzelf te gaan bij dit album, het klinkt af en toe geforceerd. Het blijft sterk en knap, maar ik heb geen enkele keer dat mijn mond openvalt van verbazing. Dat hoeft ook niet, zul je denken, maar voor een 5* en zelf een 4,5* moet er wel iets bijzonders gebeuren bij het beluisteren. Dat blijft hier grotendeels uit, af en toe een zeer sterke compositie, zoals de eerste drie minuten van The Woman Who Burnt on Her Bed.
Zoveel talent, misschien stopt hij er wel te veel in, bedacht ik me. Piano, synths, beats, elke track wordt weer volgebouwd tot een ronde track. Het mag wel wat meer mystiek en randjes houden. Een welverdiende 4*, maar ik heb het gevoel dat er meer in had gezeten.